bible
ra
🌐 Language
English
Español
Français
Deutsch
Português
Italiano
Nederlands
Русский
中文
日本語
한국어
العربية
Türkçe
Tiếng Việt
ไทย
Indonesia
All Languages
Home
/
Mazanderani
/
Mazanderani EMB (کتاب مقدس به زبان مازندرانی - گویش شرقی)
/
Matthew 18
Matthew 18
Mazanderani EMB (کتاب مقدس به زبان مازندرانی - گویش شرقی)
← Chapter 17
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 19 →
1
اون وَخت شاگِردون، عیسی پَلی بییَمونه و وه جِم بَپِرسینه: «کی آسمونِ پادشاهی دِله هَمِهِ جِم گَت تِرِ؟»
2
عیسی یِتا وَچه ره صدا هاکارده و وه جِم بَخواسِه شاگِردونِ میون اِیست هاکانه.
3
و بااوته: حَییقَتاً شِما ره گامبه، «تا عَوِض نَووین و کِچیکِ وَچِهِ واری نَووین، نَتوندِنی هیچ وَخت آسِمونِ پادشاهیِ دِله بُورین.
4
هَر کی شه ره این کِچیکِ وَچِهِ واری کِچیک هاکانه، آسمونِ پادشاهیِ دِله گَت تِرین بونه.
5
هر کی این طی وَچِه ره مِ اسمِ خاطِری قبول هاکانه مِ ره قبول هاکارده.
6
« ولی هر کی که باعِث بَووه یِتا اَز این کِچیکون که مِ ره ایمون دارنِنه گِناه دَکِفه، وه وِسه بهتَر بییه، شه گَردِنِ آسیوِ سَنگ وَسِّه و شه ره دریائه عِمیقِ جائه دِله غَرق کارده.
7
وای بَر این دِنیا که آدِمی ره به گِناه وَسوسِه کانده. چوون وَسوسِه هَمِش دَره، ولی وای به حالِ کِسی که وسوسهِ باعِث بونی بونه.
8
« اَگه تِ دَس یا لینگ، تِ ره گِناه کَشِنه، اونِ بَورین و دِم هاده، چوون که تِ وِسه بهتَرِ که شَل یا چِلِخ اَبَدی زندگی دِله بُوری تا این که دَس و لینگِ هِمراه، اَبدی تَشِ دِله دِم هِدا بَووی.
9
و اَگه تِ چِش، تِ ره گِناه کَشِنه، اونِ دَر بیار و دِم هاده، چوون که تِ وِسه بهتَرِ یِتا چِشِ هِمراه اَبَدی زندگیِ دِله بوری، تا این که دِتا چِشِ هِمراه جَهَنِمِ تَشِ دِله دِم هِدا بَووی.
10
«هیچ وَخت این کِچیکِ وَچونِ کِچیک نِشمارین. چوون شِما ره گامبه وِشونِ فِرِشته ها، آسِمونِ دِله هَمِش مِ آسِمونی پییِرِ دیمِ ویندِنه.
11
چوون اِنسانِ ریکا، بییَموئه تا گوم بَییه ها ره نِجات هاده.
12
چی گمون کاندینی؟ اَگه یِتا مَردی صد تا گُسفِن داره و یِتا اَز اونا گوم بَووه، تِ نَظِر، اون نَوِد و نه گُسفِنِ دییه ره کوهِ دِله وِل نَکانده و گوم بَییه گُسفِنِ دِمبال نَشونه؟
13
اَرِه، شِما ره گامبه، اگه اونِ پی دا هاکانه، اون یِتا گُسفِنِ وِسه ویشَتر خِشال بونه تا اون نَوِد و نه گُسفِنِ وِسه که گوم نَینه.
14
مِ آسِمونی پییِرِ خواسه این نییه، که حَتّی یِتا از این کِچیکون هِلاک بَووِن.
15
«اَگه تِ بِرار تِ ره گناه هاکارده، وه پَلی بور و خَلوِتِ جائه دِله، وه خَطا ره وه ره گوشزَد هاکان. اَگه تِ گَبِ گوش هاکارده، اَی دِواره شه بِرارِ پی دا هاکاردی
16
ولی اَگه تِ گَبِ گوش نِدا، یِتا دِ نَفِرِ دییه ره شه هِمراه بَوِر تا هر اتهامی دِ سه تا شاهدِ گِواهیِ هِمراه ثابت بَووه.
17
اَگه حاضِر نَووه وِشونِ گَبِ بِشنُئِه، كلیسائه گوش بَرِسون، و اَگه حاضِر نَووه حَتَّی كلیسائه گَبِ قَبول هاکانه، بعد وه هِمراه یِتا اَجنبی یا خراجگیرِ واری رِفتار هاکان.
18
«حَییقَتاً شِما ره گامبه: هَر چی زِمینِ دِله دَوِندین، آسِمونِ دِله هَم دَوِسه بونه، و هَر چی زِمینِ دِله واز هاکانین، آسِمونِ دِله هَم واز بونه.
19
اینِم شِما ره گامبه، اَگه دِ نَفِر از شِما زِمینِ سَر اونچیِ خَوِری که خِدائه جِم خوانِنی یَک دِل بَووین، مِ آسِمونی پییِر اونِ شِما ره دِنه.
20
چوونکِه هَر جا که دِ یا سه نَفِر مِ اسمِ هِمراه جَمع بَووِن، مِن اونجه وِشونِ میون دَرِمبه.»
21
بعد پِطرس عیسی پَلی بییَمو و وه جِم بَپِرسیه: «آقا، بِراری که مِ ره بَدی کانده ره چَن کَش وِنه بِبَخشِم؟ هَفت کَش؟»
22
عیسی وه ره بااوته: «نارمه هَفت کَش، بلکه هِفتاد تا هَفت کَش.
23
چوون آسِمونِ پادشاهی یِتا پادشاهِ واریِ که تَصمیم بَییتِه شه نوکِرونِ هِمراه حِساب کتاب هاکانه.
24
پَس وَختی حِساب کتابِ شِروع هاکارده، یه نَفِرِ وه پَلی بیاردِنه، که اَنده پادشاه ره بِدِهکار بییه که حَتّی اَگه دِ هِزار سال پادشاهِ وِسه کار کارده اَی هَم نَتونِسه شه بِدِهی ره پَس هاده.
25
وَ چوون نَتونِسه شه قَرضِ هاده، اَرباب دَستور هِدا وه ره، وه زِنا و وَچون و تِمومِ وه دار و نِدارِ هِمراه، بَروشِن تا شه طَلِبِ بَیره.
26
ولی اون نوکِر اربابِ لینگِ روب رو زانو بَزو و خواهِشِ هِمراه بااوته: ' مِ ره مِهلَت هاده، تِمومِ شه قَرضِ تِ ره دِمبه
27
اربابِ دِل وه وِسه بَسوته و وه ره وِل هاکارده و وه قَرضِ بِبَخشیِه.
28
«ولی وَختی هَمین نوکِر داشته بیرون شیئِه، یِتا از شه هَمکارونِ بَدیئه که صَد دینار که سه ماه کارگرِ دَسمِزِ اِندا بییه وه ره بِدهکار بییه. پَس وه ره بَییته و وه گَلیِ بِنِ جِق هِدا و بااوته: شه قَرضِ پَس هاده!
29
وه هَمکار، وه لینگِ روب رو زانو بَزو و خواهِشِ هِمراه بااوته: 'مِ ره مِهلَت هاده؛ تِمومِ شه قَرضِ تِ ره دِمبه.'
30
ولی وه قَبول نَکاردِه، و اون مَردی ره زِندونِ دِله دِم هِدا تا شه بِدهی ره هاده.
31
وَختی بَقیه نوکِرون این جَریانِ بَدینه خَله نارِحَت بَینه، شه اَربابِ پَلی بُوردِنه و تِمومِ جَریانِ وه وِسه بااوتِنه.
32
اون وَخت اَرباب، اون نوکِرِ شه پَلی صدا هاکارده و وه ره بااوته: 'اِی نوکِرِ شَرور، مَگِه مِن تِ خواهِش تَمِنّائه وِسه، تِمومِ تِ قَرضِ نِبَخشیمه.
33
مَگِه نَوِسِه هَمون طی که مِن تِ ره رَحم هاکاردِمه، تِ هم شه هَمکارِ رَحم کاردی؟'
34
اَرباب اَنده عَصِبانی بَییه که وه ره زِندونِ دِله دِم هِدا تا شکنجه بَووه و تِمومِ شه قَرضِ هاده.
35
هَمین طی هم مِ پییِر که آسِمونِ دِله دَره این بِلا ره شِمه سَر یارنه، اَگه شِما هم شه بِرارِ دِلِ جِم نِبَخشین.
← Chapter 17
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 19 →
All chapters:
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28