Matthew 7

Mazanderani EMB (کتاب مقدس به زبان مازندرانی - گویش شرقی)

← Chapter 6 Jump to: Chapter 8 →

1«کَس دییه ره قِضاوَت نَکِنین تا شِما ره قِضاوَت نَکِنِن.

2هَمون طی كه شِما کَس دییه ره قِضاوت کاندینی، شه شِما ره هَم قِضاوِت کاندِنه. هر دَئیلِ هِمراه هادین، هَمون دَئیلِ هِمراه عَوِض گِرنِنی.

3چه کَمِل ذِرِه که تِ بِرارِ چِشِ دِله دَره ره ویندی، ولی گَتِ چویی، كه شه چِشِ دِله دارنی ره نَویندی؟

4یا چی طی جِرأت کاندی شه، بِرارِ باری: 'اِجازه هاده کَمِل ذِرِه ره تِ چِشِ جِم بیرون بیارِم' اِسا شه، یِتا گَتِ چو، شه چِشِ دِله دارنی.

5اِی دِرو، اَوِّل اون گَتِ چو ره شه چِشِ جِم بیرون بیار؛ اون وَخت بِهتر ویندی، تا کَمِلِ ذِرِّه ره شه برارِ چِش جِم بیرون بیاری.

6اونچی که مِقَدَّسِ ره سَکا ره نَدین و شه مِرواری ره خیائه پیش نَشِنین. نَکِنه اونا ره لینگِ لو بَیرِن و بَردَگِردِن، شِما ره حمله هاکانِن.

7«بَخواین، که شما ره هِدا بونه. بَگِردین، که پی دا کاندینی. در بَزِنین، که در شِمه رو واز بونه.

8چوون هر کی بِخوائه، گِرنه و هر کی بَگِرده، پی دا کانده و هر کی در بَزِنه، در وه وِسه واز بونه.

9شِمه میون کِسی دَره، وَختی وه ریکا وه جِم نون بَخواد، وه ره سَنگ هاده؟

10و یا وَختی مائی خوانه، وه ره مَر هاده؟

11پَس اَگه شِما كه اَنده بَدِنی، دوندِنی چی طی شه وَچونِ خوارِ چی هادین، پَس چَنده ویشتَر شِمه آسِمونی پییِر خوارِ چیا ره، هَر کی که بِخوائه ره دِنه.

12دیگرون هِمراه هَمون طی رِفتار هاکانین كه خوانِنی شِمه هِمراه رِفتار هاکانِن. اینِ تِمومِ تورات و پِیغَمبِرونِ بَنوِشته.

13«تَنگِ دَرِ جِم دِله بُورین، چوون که دَری كه گَتِ و راهی كه گِشادِ مَرگِ خَتم بونه و اونایی که این راهِ جِم شونِنه، خَله نه

14چوون اون در تنگِ و راهی كه زندِگی ره خَتم بونه سَختِ و اونایی که اونِ پی دا کاندِنه، کَمِ نه.

15«دِراغی پِیغَمبِرونِ جِم دوری هاکانین كه گُسفِن جِمهِ دِله شِمه پَلی اِنِنه، ولی شه باطنِ دِله درنده وِرگِ نه.

16اونا ره وِشونِ میوهِ جِم اِشناسِنِنی. مگه بونه لَم طَلیِ جِم انگور و کَنگَرِ جِم اَنجیل بَچیئِن؟

17همین طی سالِمِ دار خوارِ میوه یارنه و آفِت بَزوِ دار بَدِ میوه.

18سالِمِ دار نَتونده بَدِ میوه بیارِه و آفِت بَزوِ دار نَتونده خوارِ میوه بیاره.

19داری كه خوارِ میوه نیارِه، اونِ وِرینِنِه و تَشِ دِله دِم دِنِنه.

20پَس شِما اونا ره، وِشونِ میوه جِم اِشناسِنِنی.

21«نا هَر کی كه مِ ره 'خِداوند ، خِداوند' باره آسِمونِ پادشاهیِ دِله شونه، بلکه فِقَط کِسی شونه که مِ پییِرِ خواسه که آسِمونِ دِله دره ره اِنجام بَرِسونه.

22داوِریِ روز، خَیلیا مِ ره گانِنه: 'خِداوندا، خِداوندا، مگه اِما تِ اسم هِمراه نَبِوَّت نَکاردیمی؟ مگه تِ اسم هِمراه دِوها ره بیرون نَکاردیمی؟ مگه تِ اسم هِمراه گَت گَتِ کار نَکاردیمی؟

23اون وَخت وِشونِ گامبه: 'مِن اصلاً شِما ره نِشناسِمبه. مِ جِم دور بَووین، اِی بَدکارون.'

24«پَس هَرکی مِ گَبِ اِشنُنِه و اونا ره عَمِل کانده، یِتا عَقلدارِ مَردیِ واریِ كه شه سِره ره سَنگِ سَر بِساته.

25وارِش بِوارِسه، سِیل بییَمو، وا بَزو اون سِره ره فِشار بیارده، ولی اون سِره له نَشیه چوون وه کُرسی سَنگِ سَر دَییه.

26«ولی هر کی مِ گَبا ره بِشنُئِه و اونا ره عَمِل نَکِنه، یِتا بی عَقلِ مَردیِ واریِ كه شه سِره ره شِن سَر بِساته.

27وارِش بِبارِسه، سِیل بییَمو و وا بَزو اون سِره ره فِشار بیارده، اون سِرِه له بورده و چه خرابی ای بییه!»

28وَختی عیسی شه گَبِ تِموم هاکارده مَردِم وه تَعلیم هِدائِنِ جِم بِهت هاکاردِنه

29چوون وه وِشونِ، توراتِ مَلِّمونِ واری تَعلیم نِدا بییه، بلکه یِتا کسِ واری تَعلیم دائه که صاحاب قِدرَتِ.

← Chapter 6 Jump to: Chapter 8 →