bible
ra
🌐 Language
English
Español
Français
Deutsch
Português
Italiano
Nederlands
Русский
中文
日本語
한국어
العربية
Türkçe
Tiếng Việt
ไทย
Indonesia
All Languages
Home
/
Norwegian
/
Norwegian 1921 (Studentmållagsbibelen) (SMB)
/
Job 11
Job 11
Norwegian 1921 (Studentmållagsbibelen) (SMB)
← Chapter 10
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 29
Chapter 30
Chapter 31
Chapter 32
Chapter 33
Chapter 34
Chapter 35
Chapter 36
Chapter 37
Chapter 38
Chapter 39
Chapter 40
Chapter 41
Chapter 42
Chapter 12 →
1
Då tok Sofar frå Na’ama til ords og sagde:
2
«Skal slik ei svalling ei få svar? Skal slik ein storpratar få rett?
3
Skal menner for din ordflaum tegja? Skal du få spotta utan skjemsla?
4
Du segjer: «Rein er læra mi, eg skuldfri er i dine augo.»
5
Men dersom berre Gud vil tala og opna munnen sin mot deg,
6
og syna deg sin løynde visdom, kor han eig vit i dobbelt mål! Då skulde du nok skyna at Gud gjev deg noko til av syndi.
7
Skal tru Guds tankedjup du kjenner? Hev du nått fram til Allvalds grensa?
8
Høgar’ enn himmelen - kva gjer du? Djupar’ enn helheimen - kva veit du?
9
Lenger enn jordi strekkjer seg og breidare enn havet sjølv.
10
Når han skrid fram og legg i lekkjor, stemnar til doms, kven stoggar honom?
11
Han kjenner deim som talar lygn; han ser den falske utan leiting.
12
Det tome hovud fær forstand, og asenfolen vert til mann.
13
Men vil du bu ditt hjarta rett og henderne mot honom breida
14
og halda svik frå handa di og urett burte frå ditt tjeld,
15
då kann du lyt’laust hovud lyfta, då stend du fast og ræddast ikkje;
16
då kann du gløyma all di møda, liksom ei elv som framum rann.
17
Klårar’ enn dagen stend ditt liv, og myrkret vert til morgongråe;
18
då er du trygg, då hev du von, du ottelaus til kvile gjeng.
19
Du ligg, og ingen upp deg skræmer, og mange vil deg gjerne tekkjast.
20
Men augo veiknar på dei vonde; dei hev ’kje nokor tilflugt meir, men ventar på å anda ut.»
← Chapter 10
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 29
Chapter 30
Chapter 31
Chapter 32
Chapter 33
Chapter 34
Chapter 35
Chapter 36
Chapter 37
Chapter 38
Chapter 39
Chapter 40
Chapter 41
Chapter 42
Chapter 12 →
All chapters:
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31
32
33
34
35
36
37
38
39
40
41
42