bible
ra
🌐 Language
English
Español
Français
Deutsch
Português
Italiano
Nederlands
Русский
中文
日本語
한국어
العربية
Türkçe
Tiếng Việt
ไทย
Indonesia
All Languages
Home
/
Polish
/
Polish Gdansk
/
Proverbs 20
Proverbs 20
Polish Gdansk
← Chapter 19
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 29
Chapter 30
Chapter 31
Chapter 21 →
1
Wino czyni pośmiewcę, a napój mocny zwajcę; przetoż każdy, co się w nim kocha, nie bywa mądrym.
2
Strach królewski jest jako, ryk lwięcia; kto go rozgniewa, grzeszy przeciwko duszy swojej.
3
Uczciwa rzecz każdemu, poprzestać zwady; ale głupim jest, co się w nią wdaje.
4
Dla zimna leniwy nie orze; przetoż żebrać będzie we żniwa, ale nic nie otrzyma.
5
Rada w sercu męża jest jako woda głęboka: jednak mąż rozumny naczerpnie jej.
6
Większa część ludzi przechwala się uczynnością swoją; ale w samej rzeczy, któż takiego znajdzie?
7
Sprawiedliwy chodzi w uprzejmości swojej; błogosławieni synowie jego po nim.
8
Król siedząc na stolicy sądowej rozgania oczyma swemi wszystko złe.
9
Któż rzecze: Oczyściłem serce moje? czystym jest od grzechu mego?
10
Dwojaki gwicht i dwojaka miara, to oboje obrzydliwością jest Panu.
11
Po zabawach swych poznane bywa i dziecię, jeźli czysty i prawy uczynek jego.
12
Ucho, które słyszy, i oko, które widzi, Pan to oboje uczynił.
13
Nie kochaj się w spaniu, byś snać nie zubożał, otwórz oczy swoje, a nasycisz się chlebem.
14
Złe to, złe to, mówi ten, co kupuje, a odszedłszy, ali się chlubi.
15
Wargi umiejętne są jako złoto i obfitość pereł, i kosztowne klejnoty.
16
Weźmij szatę tego, któryć ręczył za obcego; a od tego, który ręczył za cudzoziemkę, weźmij zastaw jego.
17
Smaczny jest drugiemu chleb kłamstwa; ale potem piaskiem napełnione będą usta jego.
18
Myśli radami utwierdzaj, a wojnę prowadź opatrznie.
19
Kto objawia tajemnicę, zdradliwie się obchodzi; przetoż z tymy, którzy pochlebiają wargami swemi, nie miej towarzystwa.
20
Kto złorzeczy ojcu swemu albo matce swojej, zgaśnie pochodnia jego w gęstych ciemnościach.
21
Dziedzictwu prędko z początku nabytemu naostatek błogosławić nie będą.
22
Nie mów: Oddam złem. Oczekuj na Pana, a wybawi cię.
23
Obrzydliwością Panu dwojaki gwicht, a szale fałszywe nie podobają mu się.
24
Od Pana bywają sprawowane drogi męża; ale człowiek jakoż zrozumie drogę jego?
25
Pożreć rzecz poświęconą, jest człowiekowi sidłem; a poślubiwszy co, tego zaś szukać, jakoby tego ujść.
26
Król mądry rozprasza niezbożnych, i przywodzi na nich pomstę.
27
Dusza ludzka jest pochodnią Paóską, która doświadcza wszystkich skrytości wnętrznych.
28
Miłosierdzie i prawda króla strzegą, a stolica jego miłosierdziem wsparta bywa.
29
Ozdoba młodzieóców jest siła ich, a sędziwość poczciwością starców.
30
Złemu są lekarstwem siności ran, i razy przenikające do wnętrzności żywota jego.
← Chapter 19
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 29
Chapter 30
Chapter 31
Chapter 21 →
All chapters:
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31