2 Kings 8

Polish SNPD4 (Biblia, to jest Pismo Święte Starego i Nowego Przymierza)

← Chapter 7 Jump to: Chapter 9 →

1[Swego czasu] Elizeusz zwrócił się do kobiety, której syna ożywił, tymi słowy: Wstań i idź, ty i twój dom, i [na jakiś czas] zamieszkaj gdziekolwiek, gdzie zamieszkasz, ponieważ JHWH zawezwał głód, dlatego nastąpi on w tej ziemi na siedem lat.

2Kobieta ta wstała zatem i postąpiła zgodnie ze słowem męża Bożego. Poszła, ona i jej dom, i przez siedem lat przebywała w ziemi filistyńskiej.

3A po upływie siedmiu lat kobieta ta wróciła z ziemi filistyńskiej i wyszła do króla złożyć prośbę o swój dom i o swoje pole.

4Król w tym czasie rozmawiał z Gehazim, sługą męża Bożego, i powiedział do niego: Opowiedz mi, proszę, o wszystkich wielkich dziełach, których dokonał Elizeusz.

5A gdy on opowiadał królowi o tym, jak ożywił zmarłego, właśnie [nadeszła] ta kobieta, której syna ożywił, aby złożyć u króla prośbę o swój dom i o swoje pole. I Gehazi powiedział: Panie mój, królu! To jest ta kobieta i to jest jej syn, którego Elizeusz ożywił.

6A gdy król zapytał [o to] tę kobietę, ona potwierdziła mu to. Wówczas król przydzielił jej jednego urzędnika i powiedział: Zadbaj, aby zwrócono jej wszystko wraz ze wszystkimi plonami pola od dnia, w którym opuściła tę ziemię, aż do teraz.

7Gdy Elizeusz przybył do Damaszku, Ben-Hadad, król Aramu, chorował. I doniesiono mu: Przyszedł tutaj mąż Boży.

8Wtedy król powiedział do Chazaela: Weź z sobą jakiś podarunek, wyjdź mężowi Bożemu naprzeciw i zapytaj przez niego JHWH: Czy przeżyję tę chorobę?

9Chazael wyszedł mu więc naprzeciw, wioząc ze sobą w darze przeróżne dobra Damaszku, załadowane na czterdziestu wielbłądach. Gdy przyszedł, stanął przed nim i powiedział: Twój syn Ben-Hadad, król Aramu, wysłał mnie do ciebie z zapytaniem: Czy przeżyję tę chorobę?

10A Elizeusz powiedział do niego: Idź, powiedz mu: Na pewno przeżyjesz, choć JHWH mi ukazał, że będzie musiał umrzeć.

11Następnie mąż Boży zatrzymał na nim spojrzenie, patrzył aż do zawstydzenia, po czym zapłakał.

12A Chazael zapytał: Dlaczego mój pan płacze? A [on] odpowiedział: Dlatego, że wiem, jakie zło wyrządzisz synom Izraela. Ich warownie poślesz w ogień, ich młodzież wytniesz mieczem, ich niemowlęta roztrzaskasz, a ich brzemienne rozprujesz.

13Chazael odpowiedział: Więc co? Czy twój sługa jest psem, że miałby dopuścić się tak strasznej rzeczy? A Elizeusz: JHWH ukazał mi ciebie jako króla nad Aramem.

14I odszedł od Elizeusza, przybył do swojego pana, a gdy ten zapytał go: Co ci powiedział Elizeusz? – on odpowiedział: Powiedział mi, że na pewno przeżyjesz.

15Lecz następnego dnia [Chazael] wziął koc, zanurzył go w wodzie i narzucił mu go na twarz – i umarł. Chazael zaś przejął po nim władzę.

16W piątym zaś roku [panowania] Jorama, syna Achaba, króla Izraela – choć Jehoszafat był [wciąż] królem Judy – władzę objął Jehoram, syn Jehoszafata, króla Judy.

17Miał on trzydzieści dwa lata, gdy objął władzę, i panował w Jerozolimie osiem lat.

18Kroczył on drogą królów Izraela, postępował tak, jak dom Achaba, gdyż córka Achaba była mu za żonę – czynił więc to, co złe w oczach JHWH.

19Lecz JHWH nie chciał zniszczyć Judy ze względu na Dawida, swojego sługę – tak jak mu powiedział – że da mu lampę w jego synach po wszystkie dni.

20Za jego dni Edom wyrwał się spod ręki Judy i ustanowił sobie króla.

21Wówczas Joram wyruszył do Seir, a z nim wszystkie jego rydwany. Wtedy to doszło do tego, że wstał on w nocy i uderzył na Edomitów otaczających jego i dowódców rydwanów, lud jednak uciekł do swoich namiotów.

22Wyrwał się więc Edom spod ręki Judy [i tak jest] aż do dnia dzisiejszego. W tym czasie wyrwała się również Libna.

23Pozostałe sprawy Jorama i wszystko, czego dokonał, czy nie zostało to spisane w zwoju Kronik królów Judy?

24Gdy Joram spoczął ze swoimi ojcami, został pochowany przy swoich ojcach w Mieście Dawida, a władzę po nim objął Achazjasz, jego syn.

25W dwunastym roku [panowania] Jorama, syna Achaba, króla Izraela, władzę objął Achazjasz, syn Jehorama, króla Judy.

26Achazjasz miał dwadzieścia dwa lata, kiedy objął władzę, a panował w Jerozolimie przez rok. Jego matka miała na imię Atalia i była córką Omriego, króla Izraela.

27Kroczył on drogą domu Achaba i czynił to, co złe w oczach JHWH, tak jak dom Achaba, gdyż był zięciem domu Achaba.

28Wyruszył on z Joramem, synem Achaba, na wojnę z Chazaelem, królem Aramu, pod Ramot Gileadzkie, lecz Aramejczycy pobili Jorama.

29Król Joram wycofał się zatem, by leczyć się w Jizreelu z ran, które zadali mu Aramejczycy pod Ramą, gdy walczył z Chazaelem, królem Aramu. Achazjasz zaś, syn Jehorama, król Judy, zszedł, by zobaczyć Jorama, syna Achaba, w Jizreelu, ponieważ był chory.

← Chapter 7 Jump to: Chapter 9 →