1 Timothy 6

Pashto Bible 1996 (Nangahari) - (د پښتو مقدس کتاب)

← Chapter 5 Jump to:

1هغوئ ټول چه غُلامان دى، هغوئ دِ خپل مالِکان پُوره دَ عزت لائق وګڼى چه دَ خُدائے نُوم اَؤ زمُونږ تعليم بدنام نۀ شى.

2اَؤ چه دَ چا مالِکان ايمان راؤړُونکى دى، هغه دِ هغوئ دَ ورورولئ په سبب سپک ونۀ ګڼى بلکه دَ دے دَ پاره ئے زيات خدمت وکړئ چه فائده آخستُونکى، ايمان راوړُونکى اَؤ ګران دى. تۀ دَ دے خبرو تعليم ورکوه اَؤ نصيحت کوه.

3که څوک بل شان تعليم ورکوى اَؤ صحيح خبرے، يعنے زمُونږ دَ مالِک عيسىٰ مسيح خبرے اَؤ هغه تعليم نۀ منى کوم چه دَ ديندارئ په مُطابق دے،

4هغه مغرُور دے اَؤ په هيڅ نۀ پوهيږى، بلکه هغۀ ته دَ بحث اَؤ زبانى تکرار مرض دے چه دَ هغو په وجه کينه اَؤ جګړے اَؤ بده وينا اَؤ بد ګمانى،

5اَؤ په هغه کسانو کښے مُدام تکرار پيدا کيږى دَ چا عقل چه خراب شوے دے، اَؤ هغوئ دَ حق نه محرُوم دى اَؤ ديندارى تش دَ ګټے ذريعه ګڼى.

6هو ديندارى دَ قناعت سره ډيره دَ ګټے ذريعه ده.

7ځکه چه نه خو مُونږ دُنيا ته څۀ راؤړل اَؤ نۀ دَ هغے نه څۀ وړلے شُو.

8نو بيا که مُونږ سره دَ خوراک اَؤ دَ آغوستو څۀ وى نو په هغے دِ قناعت وکړو.

9خو څوک چه دولتمند کيدل غواړى نو هغه دغه شان په آزميښتُونو اَؤ دَ ډيرو نورو عبثو نقصانى خواهشُونو په دام کښے ګيريږى کُوم چه خلق دَ تباهئ اَؤ هلاکت په درياب کښے غرقوى.

10ځکه چه دَ زرو دوستى دَ هر قِسم بدئ يو بيخ دے، چه دَ هغے په خواهش ځنى دَ ايمان نه ګُمراه شول اَؤ خپل زړُونه ئے په قِسم قِسم غمُونو غلبيل کړل.

11اَئے خُدائى بنده! تۀ دَ دے خبرو نه وتښته اَؤ دَ صداقت، ديندارئ، ايمان، مينے، صبر اَؤ په نرم طبيعت پسے کوشِش کوه.

12اَؤ دَ ايمان په جنګ کښے ښۀ وجنګيږه، اَؤ په هغه ابدى ژوندُون قبضه وکړه دَ کُوم دَ پاره چه تۀ رابللے شوے ئے اَؤ دَ ډيرو ګواهانو په وړاندے دِ ښۀ اِقرار کړے وو.

13زَۀ دَ هغه خُدائے چه ټول څيزُونه ژوندى کوى، اَؤ دَ مسيح عيسىٰ په مخکښے چا چه دَ پنطوس پيلاطوس په وړاندے ښۀ اِقرار کړے وو، حُکم در کوم اَؤ تا ته په ټينګه وايم.

14چه زمُونږ دَ مالِک عيسىٰ مسيح دَ ظاهريدو تر ورځے پورے حُکم بے داغه اَؤ بے اِلزامه ساته،

15کُوم چه خُدائے په مُناسب وخت ښکاره کوى، هغه چا چه مبارک يکى يو حاکِم دَ بادشاهانو بادشاه اَؤ دَ مالِکانو مالِک دے.

16هغه يواځے هغه دے چه هيڅ کله نۀ مرى اَؤ هغه په هغه نُور کښے اوسيږى چه څوک ورته رسيدلے نۀ شى، نۀ هغه هيچا اِنسان ليدلے دے اَؤ نۀ ئے ليدلے شى. دَ هغۀ عزت اَؤ بادشاهى دِ تل تر تله وى، آمين.

17دَ دے موجُوده جهان دولتمندو ته حُکم ورکړه چه مغرُور کيږى دِ نۀ، اَؤ په نا اِعتبار دولت نه، بلکه په خُدائے دِ اُميد ولرى چه دَ مزو دَ پاره مُونږ له ټول څيزُونه ډير زيات راکوى،

18اَؤ چه نيکى کوى اَؤ په ښو کارُونو کښے دولتمند شى، اَؤ سخاوت کولو ته تيار اَؤ مدد ته ملا تړلے اوسى.

19اَؤ داسے به هغوئ ځان ته يوه داسے خزانه راټوله کړى چه په راتلوُنکى وخت کښے به دَ هغوئ دَ پاره يو مظبُوط بُنياد وى چه په هغے به هغوئ هغه ژوندُون تر لاسه کړى کُوم چه رښتينے ژوندُون دے.

20اَئے تيموتيوس! دا امانت په حفاظت وساته اَؤ کُوم يو عِلم ته چه دَ سره عِلم وئيل غلط دى، دَ هغۀ په عبثو خبرو اَؤ دَ مُخالفت خيال مه ساته.

21ځنو دَ هغه عِلم اِقرار وکړو اَؤ دَ ايمان نه راوګرزيدل. په تاسو ټولو دِ فضل وى.

← Chapter 5 Jump to: