Galatians 3

Pashto Bible 1996 (Nangahari) - (د پښتو مقدس کتاب)

← Chapter 2 Jump to: Chapter 4 →

1اَئے نادانو ګلتيانو! چا په تاسو جادُو وکړو؟ ستاسو خو لکه دَ سترګو په وړاندے مسيح په سولئ وښوولے شو.

2زَۀ دَ تاسو نه صرف دا تپوس کول غواړم چه تاسو دَ شريعت په عملُونو رُوحُ القُدس ومُوندلو يا په زيرى دَ ايمان راوړلو په وسيله؟

3آيا تاسو دومره نادان يئ چه دَ رُوحُ القُدس په وسيله مو شروع کړه اَؤ اوس دَ خپلو عملُونو په وسيله پُوره کول غواړئ څۀ؟

4آيا دَ تاسو ټوله تجربه عبث شوه؟ خو يقيناً چه نه!

5نو بيا خُدائے چه تاسو ته رُوحُ القُدس درکوى اَؤ په تاسو کښے مُعجزے ښکاره کوى نو آيا هغه دَ شريعت په عملُونو داسے کوى يا دَ زيرى آؤريدلو اَؤ پرے ايمان راوړلو په وسيله؟

6لکه چه اِبراهيم ”په خُدائے ايمان راؤړو اَؤ دا دَ هغۀ دَ پاره په صداقت حساب شو،“

7نو پوهه شئ چه څوک چه دَ ايمان خاوندان دى، هغوئ دَ اِبراهيم اَؤلاد دى.

8اَؤ کتاب مُقدس دَ دے نه مخکښے خبر وو چه خُدائے به غير يهُوديان په ايمان صادِق کړى، نو دَ اول نه ئے اِبراهيم ته دا زيرے واؤرولو چه : ”ستا په وسيله به ټول قومُونه برکت بيا مُومى.“

9نو بيا څنګه چه اِبراهيم دَ ايمان راوړلو په وسيله برکت ومُوندو، هم هغه شان هغوئ ټول چه دَ اِبراهيم غوندے ايمان لرى، هغۀ سره برکت بيا مُومى.

10خو څومره چه دَ شريعت په عملُونو توکل کوى، هغوئ ټول لعنتيان دى، لکه چه صحيفے وائى چه : ”هر هغه څوک چه دَ شريعت په کتاب کښے ليکلى شوو په ټولو خبرو عمل نۀ کوى هغه لعنتى دے.“

11اَؤ دا خبره ښکاره ده چه دَ شريعت په وسيله هيڅوک دَ خُدائے په نِزد صادِق کيږى نه، لکه چه ليکلى دى چه : ”صادق به په ايمان پائى.“

12اَؤ دَ شريعت دَ ايمان سره هيڅ تعلق نِشته بلکه ليکلى دى چه : ”څوک چه په شريعت عمل کوى هغه به دَ دے په سبب پائى.“

13مسيح مُونږ په بيعه واخستُو اَؤ دَ شريعت دَ لعنت نه ئے راخلاص کړلُو ځکه چه هغه زمُونږ دَ پاره لعنتى شو، ځکه چه په صحيفه کښے ليکلى دى چه ”څوک چه په لرګى ځوړند کړے شو هغه لعنتى دے.“

14دا ځکه وشو دَ دے دَ پاره چه هغه برکت چه خُدائے اِبراهيم ته دَ ورکولو وعده کړے وه، دَ مسيح عيسىٰ په وسيله غير يهُوديانو ته هم ورسى، اَؤ مُونږ دَ ايمان په وسيله هغه رُوحُ القُدس حاصل کړُو دَ کُوم چه خُدائے وعده کړے ده.

15زما ورُوڼو! زَۀ دَ مِثال په طور دا وايم چه سره دَ دے که دَ اِنسان وعده وى خو که تصديق ئے وشى نو څوک ئے منسُوخ نۀ ګڼى اَؤ نۀ په کښے څوک څۀ زياتے کوى.

16نو خُدائے اِبراهيم اَؤ دَ هغۀ دَ نسل سره هم وعدے وکړلے، اَؤ هغه دا نۀ وائى چه ”دَ نسلُونو سره“ لکه چه دَ ډيرو دَ پاره وئيلے کيږى، بلکه څنګه چه دَ يو دَ پاره وئيلے شى چه : ”ستا دَ نسل سره،“ نو هغه مسيح دے.

17زما مطلب دا دے چه دَ کُومے وعدے چه خُدائے تصديق کړے وو، هغه څلور سوه اَؤ ديرش کاله پس شريعت منسُوخ کولے نۀ شى په دے خيال چه هغه وعده بے فائدے وګڼى.

18که چرے ميراث دَ شريعت په وسيله رسى نو دا بيا په وعده نۀ دے، خو په هغه وعده وو کُومه چه خُدائے اِبراهيم ته دَ يوے بخښنے په طور ورکړے وه.

19نو بيا دَ شريعت څۀ؟ شريعت ځکه وروستو ورکړے شو چه دَ دے په وسيله ګُناه ظاهر شى تر څو چه دَ اِبراهيم دَ نسل راتلل جارى وى چا سره چه وعده شوے وه، اَؤ شريعت دَ فرښتو په وسيله دَ يو مينځګړى په لاس مُقرر کړے شو.

20اَؤ هر چرته چه دوه طرفونه وى نو مينځګړے پکاريږى، خو خُدائے يو دے.

21نو آيا شريعت دَ خُدائے دَ وعدو خلاف دے؟ نه، هيڅ کله نه! که چرے داسے شريعت ورکړے شوے وے چه ژوند ئے ورکولے شوے نو بيا به صداقت دَ شريعت په وسيله وو.

22خو مُقدس کتاب وائى چه ټوله دُنيا دَ ګُناه په قبضه کښے ده، دَ دے دَ پاره چه دَ بخښنے وعده چه په عيسىٰ مسيح دَ ايمان راوړلو په وسيله هغه خلقو ته چه ايمان راؤړى ورکړے شى.

23دَ ايمان دَ راتلو نه مخکښے دَ شريعت دَ لاندے زمُونږ ساتنه کيده، اَؤ دَ هغه ايمان تر راتلو کُوم چه ظاهريدُونکے وو، مُونږ دَ هغۀ پابند وُو.

24پس شريعت مسيح ته دَ رارسولو پورے زمُونږ ساتُونکے وو دَ دے دَ پاره چه مُونږ دَ ايمان په وسيله صادِق شُو.

25خو هر کله چه ايمان راغلے دے مُونږ نور دَ شريعت دَ لاندے نۀ يُو.

26ځکه چه تاسو ټول دَ هغه ايمان په وسيله کُوم چه په مسيح عيسىٰ دے، دَ خُدائے زامن يئ.

27اَؤ تاسو ټول هر څومره چه دَ مسيح په يووالى کښے بپتسمه شوى يئ، لکه دَ لباس مسيح مو آغوستے دے.

28نۀ خو څوک په تاسو کښے اوس يهُودى دے اَؤ نۀ غير يهُودى، نۀ څوک غُلام دے اَؤ نۀ آزاد، نۀ څوک سړے دے اَؤ نۀ ښځه، ځکه چه تاسو ټول دَ مسيح عيسىٰ په يووالى کښے يو يئ.

29اَؤ که چرے تاسو دَ مسيح يئ نو دَ اِبراهيم دَ نسل نه يئ، اَؤ دغه شان دَ وعدے په مُطابق وارثان يئ.

← Chapter 2 Jump to: Chapter 4 →