Esther 2

Sindhi Bible (Muslim) (مقدس ڪلام توريت، زبور ۽ نبين جون ٻيو لکتون ۽ انجيل شريف)

← Chapter 1 Jump to: Chapter 3 →

1ڪجھہ عرصي کان پوءِ جڏهن شهنشاهہ اخسويرس جي ڪاوڙ جھڪي ٿي، تڏهن راڻي وشتي ۽ سندس عمل متعلق جيڪو فرمان جاري ڪيو هئائين سو کيس ياد پيو.

2تڏهن شهنشاهہ جي ڪن خاص خدمتگارن شهنشاهہ کي صلاح ڏني تہ سندس لاءِ سهڻيون جوان ڪنواريون ڇوڪريون ڳولي هٿ ڪيون وڃن.

3ان لاءِ شهنشاهہ پنهنجي شهنشاهت جي سڀني صوبن ۾ ڪي اعليٰ عملدار مقرر ڪري تہ جيئن اُهي سڀيئي سهڻيون جوان ڪنواريون ڇوڪريون سوسن جي شاهي قلعي واري حرم خاني ۾ آڻين. اهي شهنشاهہ جي هيجا نالي هڪڙي خواجہ‌سرا ناظر، جيڪو عورتن جو نگران آهي، تنهن جي سنڀال هيٺ رکيون وڃن ۽ کين هار سينگار جي هر ڪا سهوليت مهيا ڪئي وڃي.

4پوءِ جيڪا جوان ڇوڪري شهنشاهہ کي وڻي سا وشتيءَ جي جاءِ تي سندس راڻي ٿئي. اها صلاح شهنشاهہ کي ڏاڍي وڻي سو هن ائين ئي ڪيو.

5سوسن جي شاهي قلعي ۾ بنيامين قبيلي جو هڪڙو يهودي هوندو هو، جنهن جو نالو مردڪئي ولد يائر هو ۽ جيڪو سمعي ۽ قيس جي اولاد مان هو.

6هو يهوداہ جي بادشاهہ يهوياڪين سان گڏ يروشلم مان قيدي بڻائي جلاوطن ڪيو ويو هو. انهن کي بابل جو بادشاهہ نبوڪدنضر قيد ڪري وٺي ويو هو.

7مردڪئيءَ کي هدساہ نالي هڪ سئوٽ هئي، جنهن کي هن ڌيءَ ڪري پاليو هو، ڇو تہ هن کي ماءُ پيءُ ڪونہ هئا. اها ڇوڪري، جنهن کي آستر پڻ سڏيو ويندو هو سا منهن مهانڊي ۾ ڏاڍي سهڻي هئي.

8پوءِ جڏهن شهنشاهہ جي جاري ٿيل فرمان جو اعلان ڪيو ويو، تڏهن ڪيتريون ئي ڇوڪريون سوسن جي شاهي قلعي ۾ آڻي گڏ ڪيون ويون ۽ عورتن جي ناظر هيجا جي سنڀال هيٺ رکيون ويون. آستر کي بہ شهنشاهہ جي محل ۾ آندو ويو ۽ کيس هيجا جي سنڀال هيٺ رکيو ويو.

9اها ڇوڪري هيجا کي وڻي ويئي ۽ هو مٿس مهربان ٿي پيو. تڏهن فوراً هن کي هار سينگار جي هر ڪا سهوليت ڏني ويئي ۽ سٺو کاڌو پيتو پڻ مهيا ڪيو ويو. هيجا آستر کي محل مان ست نوڪرياڻيون سندس خدمت لاءِ ڏنيون ۽ کيس حرم خاني جي سٺي ۾ سٺي جاءِ ۾ رهايو.

10آستر پنهنجي يهودي قوميت ۽ خاندان کي ظاهر نہ ڪيو، ڇاڪاڻ تہ مردڪئيءَ کيس ائين ڪرڻ کان منع ڪئي هئي.

11مردڪئي هر روز حرم خاني جي اڱڻ اڳيان پيو ڦيرا پائيندو هو، انهيءَ لاءِ تہ معلوم ڪري تہ آستر ڪيئن آهي ۽ ساڻس ڇا ڇا پيو وهي واپري.

12ڪنهن بہ ڇوڪريءَ جي شهنشاهہ وٽ حاضر ٿيڻ کان اڳ ۾ هن کي ٻارهن مهينا هار سينگار لاءِ ڏنا ويا. اهي هن طرح جو هر هڪ ڇوڪريءَ کي ڇهہ مهينا مُر جو تيل مهٽڻو هو ۽ ڇهہ مهينا مختلف قسم جي خوشبوءِ هڻڻ ۽ ٻيا هار سينگار ڪرڻا هئا.

13هوءَ شهنشاهہ وٽ هن طرح ايندي هئي جو حرم خاني کان شاهي محل تائين وڃڻ لاءِ هوءَ جيڪا بہ هار سينگار جي شيءِ گھرندي هئي سا کيس ڏني ويندي هئي. پوءِ هوءَ حرم خاني کان شهنشاهہ جي ڪمري ۾ ويندي هئي.

14هوءَ شام جو شهنشاهہ وٽ ويندي هئي ۽ صبح جو اُتان موٽي ٻئي حرم خاني ۾ ويندي هئي جتان جو ناظم شعشجز خواجہ‌سرا هوندو هو. هو شهنشاهہ جي سريتن جو نگران هو. اُها ڇوڪري وري ٻيهر شهنشاهہ وٽ موٽي نہ ويندي هئي، ايستائين جو شهنشاهہ انهيءَ مان پاڻ خوش هجي ۽ سندس نالو وٺي کيس ٻيهر نہ سڏائي.

15جڏهن مردڪئيءَ جي سئوٽ يعني سندس چاچي ابيخيل جي ڌيءَ آستر، جنهن کي هن ڌيءَ ڪري پاليو هو، تنهن جو شهنشاهہ وٽ وڃڻ جو وارو آيو، تڏهن هن ڪجھہ بہ نہ گھريو سواءِ ان جي جيڪي شهنشاهہ جي حرم خاني جي نگران هيجا هن لاءِ تجويز ڪيو. جنهن بہ آستر کي ڏٺو ٿي، تنهن کي اُها وڻي ٿي ويئي.

16نيٺ آستر کي شاهي محل ۾، شهنشاهيءَ جي ستين سال جي ڏهين مهيني، يعني طيبت مهيني ۾ شهنشاهہ وٽ آندو ويو.

17شهنشاهہ سڀني عورتن کان وڌيڪ آستر سان پيار ڪيو ۽ آستر سڀني ڇوڪرين کان وڌيڪ شهنشاهہ جي نظر ۾ مان لڌو ۽ کيس پسند آئي. سو شهنشاهہ شاهي تاج کڻي سندس مٿي تي رکيو ۽ کيس وشتيءَ جي جاءِ تي راڻي بڻايائين.

18پوءِ شهنشاهہ پنهنجي سڀني اميرن ۽ عملدارن جي هڪڙي وڏي دعوت ڪئي، يعني آستر جي راڻي ٿيڻ جي خوشيءَ ۾ دعوت. هن سڀني صوبن ۾ عام موڪل جو اعلان ڪيو ۽ شاهي شان وَ شوڪت موجب ماڻهن ۾ تحفا ورهايائين.

19جڏهن ٻيون ڪنواريون ڇوڪريون آنديون ويون، تڏهن مردڪئي شاهي قلعي جي دروازي وٽ قائم ڪيل عدالت ۾ مقرر هو.

20آستر اڃا تائين پنهنجو خاندان ۽ پنهنجي يهودي قوم ظاهر نہ ڪئي هئي، ڇوجو مردڪئيءَ کيس ائين ڪرڻ کان منع ڪري ڇڏي هئي. هوءَ اڃا تائين ائين ئي مردڪئيءَ جي چوڻ تي عمل ڪندي رهي جيئن هوءَ پنهنجي پالنا دوران ڪندي هئي.

21جن ڏينهن ۾ مردڪئي شاهي قلعي جي دروازي وٽ مقرر هو تن ڏينهن ۾ شاهي آرام‌گاهہ جا ٻہ خواجہ‌سرا محافظ بگتان ۽ ترش شهنشاهہ تي اچي ڪاوڙيا ۽ کيس قتل ڪرڻ جي سازش رٿيائون.

22پر مردڪئيءَ کي ان سازش جو پتو پئجي ويو، جنهن وڃي راڻي آستر کي اها ڳالهہ ٻڌائي. آستر وري وڃي اها ڳالهہ مردڪئيءَ جي نالي سان شهنشاهہ کي ٻڌائي.

23جڏهن انهيءَ ڳالهہ جي جاچ پڙتال ڪئي ويئي ۽ معلوم ٿيو تہ اها ڳالهہ سچي آهي، تڏهن انهن ٻنهي کي ڦاسيءَ تي لٽڪايو ويو. اهو سڀ ڪجھہ شهنشاهہ جي روبرو شاهي تواريخ جي ڪتاب ۾ لکيو ويو.

← Chapter 1 Jump to: Chapter 3 →