1 Timothy 3

Tajik NT 1999

← Chapter 2 Jump to: Chapter 4 →

1Ин сухан боварибахш аст, ки агар касе нигаҳбони /ҷамоат/ будан хоҳад, кори хубе орзу мекунад.

2Аммо нигаҳбон бояд беайб, шавҳари як зан, ҳушёр, боандеша, боодоб, меҳмоннавоз ва омӯзгор бошад;

3на майпараст, на ҷангара, на тамаъкор, балки нармдил ва на ситезаҷӯ, на пулпараст;

4аҳли хонаи худро ба хубӣ идора кунад, фарзандонашро бо камоли эҳтиром дар фармонбардорӣ нигоҳ дорад;

5зеро агар кас надонад чӣ гуна аҳли хонаи худро идора кунад, чӣ гуна вай дар бораи ҷамоати Худо ғамхорӣ карда метавонад?

6Навимон набошад, мабодо ҳавобаланд шуда, зери ҳукми иблис афтад.

7Ва ҳамчунин назди онҳое ки берун /аз ҷамоатанд/, ӯ бояд некном бошад, то ба расвоӣ ва доми иблис гирифтор нашавад.

8Хизматгузорон низ соҳибэҳтиром бошанд, на дузабон, на моили шаробнӯшии зиёд, на тамаъкор,

9/балки/ сирри имонро дар виҷдони пок нигоҳ доранд.

10Валекин онҳо бигзор аввал озмуда шаванд ва баъд, агар беайб бошанд, хизмат кунанд.

11Ҳамчунин занонашон бояд соҳибэҳтиром бошанд, на ғайбаткунанда, балки ҳушёр ва аз ҳар ҷиҳат боваринок.

12Хизматгузорон бояд шавҳари як зан бошанд, фарзандон ва аҳли хонаи худро ба хубӣ идора кунанд;

13зеро онҳое ки нағз хизмат кардаанд, барои худ мартабаи олӣ ва ҷуръати азим дар имоне ки дар Масеҳ Исо аст, муҳайё мекунанд.

14Инро ба ту менависам ба умеди он ки ба қарибӣ назди ту биёям.

15Аммо агар дер монам, туро лозим аст донӣ, ки чӣ гуна дар хонаи Худо рафтор бояд кард, ки он ҷамоати Худои зинда, сутун ва бунёди ростист.

16Ва бечуну чаро бузург аст сирри худотарсӣ: Худо дар ҷисм зоҳир шуд, Дар Рӯҳ тасдиқ гардид, Ба фариштаҳо намоён шуд, Дар миёни халқҳо мавъиза шуд, Дар ҷаҳон бо имон пазируфта шуд, Дар ҷалол боло бурда шуд.

← Chapter 2 Jump to: Chapter 4 →