1 Timothy 4

Tajik NT 1999

← Chapter 3 Jump to: Chapter 5 →

1Аммо Рӯҳ кушоду равшан мегӯяд, ки дар замонҳои оянда баъзе касон аз имон гашта, ба рӯҳҳои фиребанда ва таълимотҳои девҳо рӯ меоваранд,

2ба воситаи дурӯягии дурӯғгӯёне ки виҷдонашон гӯё бо доғе беҳис шудааст,

3никоҳро манъ мекунанд ва аз хӯрокҳое парҳез /мефармоянд/, ки онҳоро Худо офаридааст, то имондорон ва донандагони ростӣ бо шукргузорӣ истеъмол кунанд.

4Зеро ҳар офаридаи Худо хуб аст, ва ҳеҷ чиз набояд рад карда шавад, агар онро бо шукргузорӣ истеъмол кунанд,

5чунки он бо каломи Худо ва бо дуо муқаддас мегардад.

6Агар инро ба бародарон ёдовар шавӣ, хизматгузори неки Исои Масеҳ мешавӣ, ки аз суханони имон ва таълимоти неке ки пайравӣ кардаӣ, ғизо мегирад.

7Аммо аз афсонаҳои худобехабаронаи пиразанҳо рӯй гардон, балки худро дар худотарсӣ машқ деҳ;

8зеро машқи ҷисмонӣ кам фоида дорад, вале худотарсӣ барои ҳама чиз фоиданок аст, ки ваъдаи ҳаёти ҳозира ва ояндаро дорад.

9Ин сухан боварибахш аст ва сазовори қабули комил.

10Зеро барои ҳамин ҳам мо меҳнат мекунем ва хорӣ мебинем, ки ба Худои зинда умед бастаем, ки Ӯ Нигаҳдорандаи ҳамаи одамон, хусусан имондорон аст.

11Ҳаминро фармо ва таълим деҳ.

12Бигзор ҳеҷ кас туро ба сабаби ҷавонӣ хор нашуморад; балки барои имондорон дар сухан, дар рафтор, дар муҳаббат, дар рӯҳ, дар имон, дар покӣ намунаи ибрат бош.

13То омаданам бо китобхонӣ, насиҳат ва таълим машғул шав.

14Ба атое ки дар туст, беаҳамиятӣ накун, ки он ба ту ба воситаи пайғамбарӣ бо гузоштани дастҳои пирон дода шудааст.

15Ба ин чизҳо ғамхорӣ намо, худро ба онҳо бахш, то ки пешрафти ту ба ҳама намоён шавад.

16Ба худ ва ба таълим диққат деҳ, ҳамеша бо онҳо машғул бош; зеро, агар чунин кунӣ, ҳам худро нигоҳ медорӣ ва ҳам шунавандагонатро.

← Chapter 3 Jump to: Chapter 5 →