Ephesians 1

Tajik NT 1999

Jump to: Chapter 2 →

1Павлус, ки бо хости Худо расули Исои Масеҳ аст, ба муқаддасоне ки дар Эфесус мебошанд ва дар Масеҳ Исо вафодоранд:

2файз ва осоиш аз ҷониби Худо, Падари мо, ва Худованд Исои Масеҳ бар шумо бод.

3Муборак аст Худо ва Падари Худованди мо Исои Масеҳ, ки моро бо ҳар баракати рӯҳоние ки дар /ҷойҳои/ осмонӣ аст, дар Масеҳ баракат додааст,

4чунон ки моро пеш аз бунёдшавии ҷаҳон дар Ӯ интихоб кардааст, то пеши рӯи Ӯ дар муҳаббат муқаддас ва беайб бошем.

5Моро пешакӣ муайян намудааст, ки ба воситаи Исои Масеҳ барои Худ, аз рӯи хушнудии хости Худ ба писарӣ қабул кунад,

6барои ситоиши ҷалоли файзи Худ, ки бо он моро дар Дӯстдошта бахшидааст.

7Дар Ӯ мо бо хуни Ӯ раҳоӣ ва бахшоиши хатоҳоро мувофиқи сарвати файзи Ӯ пайдо кардаем,

8ки онро Ӯ ба мо ба фаровонӣ ато намуда, ҳамроҳи ҳар ҳикмату хирад

9сирри хости Худро, ки пештар аз рӯи хушнудии Худ дар Худ муқаррар намуд, ба мо маълум кардааст.

10Ҳангоме ки идораи пуррагии замонҳо /муяссар гардад, Худо/ ҳама чизро, хоҳ дар осмон бошад, хоҳ дар замин, зери сардории Масеҳ, яъне дар Ӯ ҷамъ мекунад.

11Мо низ дар Ӯ, ки ҳама чизро мувофиқи нақшаи хости Худ ба амал меоварад, аз рӯи таъйиноти Ӯ пешакӣ муайян шуда, меросро ба даст овардаем,

12то мо, ки пештар ба Масеҳ умед бастаем, барои ситоиши ҷалоли Ӯ бошем.

13Шумо низ дар Ӯ ҳастед, чун каломи ростӣ, яъне башорати наҷоти худро шунидаед; дар Ӯ низ, чун имон овардаед, бо Рӯҳулқудси ваъдашуда мӯҳр зада шудаед,

14ки гарави мероси мост то замоне ки мулки /Худо/ бозхарида шавад, барои ситоиши ҷалоли Ӯ.

15Бинобар ин ман низ, ҳангоме ки аз имони шумо ба Худованд Исо ва аз муҳаббати шумо ба ҳамаи муқаддасон хабардор шудам,

16шукргузориро барои шумо бас намекунам ва шуморо дар дуоҳои худ ёд мекунам,

17то Худои Худованди мо Исои Масеҳ, Падари ҷалол, рӯҳи ҳикмат ва ваҳйро дар шинохтани Худ ба шумо ато намояд,

18ва чашмони дили шуморо равшан созад, то шумо донед, ки умеди даъвати Ӯ аз чӣ иборат аст, ва сарвати ҷалоли мероси Ӯ дар муқаддасон чӣ гуна аст,

19ва бузургии қуввати Ӯ дар мо, ки имон дорем, чӣ гуна аз ҳад берун аст. /Он қувват/ аз рӯи амали тавоноии қудрати Ӯст,

20ки дар Масеҳ амал кардааст, ҳангоме ки Ӯро аз мурдагон бархезонд ва аз дасти рости Худ дар ҷойҳои осмонӣ шинонд,

21болотар аз ҳар сарварӣ ва ҳукуматдорӣ ва қудрат ва ҳукмронӣ ва ҳар номе ки на танҳо дар ин давра, балки дар давраи оянда низ хонда мешавад;

22ва ҳама чизро зери пойҳои Ӯ тобеъ намуд, ва Ӯро чун сари ҳама чиз ба ҷамоат дод,

23ки он бадани Ӯст, пуррагии Ӯст, ки ҳама чизро дар ҳама пур мекунад.

Jump to: Chapter 2 →