Ephesians 3

Tajik NT 1999

← Chapter 2 Jump to: Chapter 4 →

1Аз ин сабаб ман, Павлус, ба хотири шумо, халқҳо, бандии Исои Масеҳ ҳастам.

2Албатта шумо дар бораи коргузории файзи Худо, ки ба ман барои шумо ато шудааст, шунидаед,

3ки ба воситаи ваҳй сирре ба ман маълум шудааст, чунон ки дар бораи он мухтасаран дар боло навиштаам,

4ва онро хонда, метавонед фаҳми маро дар сирри Масеҳ пай баред.

5Он дар наслҳои пешина ба банӣ-одам маълум нашуда буд, чунон ки ҳоло ба расулони муқаддаси Ӯ ва ба пайғамбарон ба воситаи Рӯҳ ошкор шудааст,

6ки халқҳо дар Масеҳ ба воситаи Инҷил дар мерос ва дар бадан ва дар баҳрамандӣ аз ваъдаи Ӯ шариканд.

7Ман мувофиқи атои файзи Худо, ки бо амали қуввати Ӯ ба ман дода шудааст, хизматгузори он гардидаам.

8Ба ман, ки хурдтарини ҳамаи муқаддасонам, ин файз дода шудааст, ки сарвати таҳқиқнопазири Масеҳро дар миёни халқҳо башорат диҳам

9ва ба ҳама равшан намоям, ки чист коргузории сирре ки аз азал ниҳон буд дар Худое ки ҳама чизро ба воситаи Исои Масеҳ офарид,

10то ки акнун ба воситаи ҷамоат ба сарвариҳо ва қудратҳои ҷойҳои осмонӣ ҳикмати гуногуншакли Худо маълум гардад,

11мувофиқи нақшаи абадӣ, ки онро Ӯ дар Худованди мо Масеҳ Исо кашидааст,

12ки дар Ӯ ва ба воситаи имон ба Ӯ иҷозат дорем бо ҷасорату дилпурӣ наздик шавем.

13Ба ин сабаб хоҳишмандам, ки аз боиси азобе ки ман ба хотири шумо дорам, ноумед нашавед, ки он фахри шумост.

14Бинобар ин назди Падари Худованди мо Исои Масеҳ,

15ки аз Ӯ ҳар хонавода дар осмон ва бар замин ном мегирад,

16зону мезанам, ки Ӯ мувофиқи сарвати ҷалоли Худ ато фармояд, ки шумо бо Рӯҳи Ӯ дар одами ботин боқувват ва зӯрманд шавед,

17ва Масеҳ ба воситаи имон дар дилҳои шумо сокин гардад, то дар муҳаббат реша давонда ва пойдор шуда,

18бо ҳамаи муқаддасон дарёфта тавонед, ки чист фарохию дарозӣ ва пастию баландӣ,

19ва муҳаббати Масеҳро, ки аз дониш болотар аст, донед, то бо тамоми пуррагии Худо пур шавед.

20Ӯро, ки метавонад бо қуввате ки дар мо фаъол аст, беандоза зиёдтар аз ҳар он чи мо мехоҳем ё фикр мекунем, амал кунад,

21Ӯро дар ҷамоат ва дар Масеҳ Исо аз насл ба насл то абад ҷалол бод, омин.

← Chapter 2 Jump to: Chapter 4 →