Ephesians 2

Tajik NT 1999

← Chapter 1 Jump to: Chapter 3 →

1Шуморо низ, ки дар хатоҳо ва гуноҳҳо мурда будед, /зинда гардонд/.

2Дар онҳо шумо як вақте мувофиқи давраи ин дунё рафтор мекардед, аз рӯи /хости/ мире ки дар ҳаво ҳукмрон аст, яъне он рӯҳе ки ҳоло дар писарони саркашӣ амал мекунад.

3Дар миёни онҳо ҳамаи мо низ як вақте аз рӯи ҳавасҳои ҷисми худ зиндагӣ карда, хоҳишҳои ҷисм ва хаёлотро ба ҷо меовардем ва табиатан чун дигарон фарзандони ғазаб будем.

4Аммо Худо, ки аз марҳамат давлатманд аст, ба хотири муҳаббати бузурги Худ, ки ба мо дошт,

5моро, агарчи дар хатоҳо мурда будем, бо Масеҳ зинда кард, — бо файз наҷот ёфтаед, —

6ва бо Ӯ моро бархезонд ва дар ҷойҳои осмонӣ дар Масеҳ Исо шинонд,

7то дар давраҳои оянда сарвати беҳадди файзи Худро дар некӯие ки ба мо дар Масеҳ Исо дорад, нишон диҳад.

8Зеро шумо бо файз ба воситаи имон наҷот ёфтаед, ва ин на аз шумост, /балки/ атои Худост,

9/ва/ аз амалҳо нест, то ҳеҷ кас фахр накунад.

10Зеро мо сохтаи дасти Ӯ ҳастем ва дар Масеҳ Исо барои корҳои нек офарида шудаем, — /корҳое/ ки Худо пешакӣ омода намудааст, то дар онҳо қадамгузор бошем.

11Пас дар ёд дошта бошед, ки як вақте аз рӯи ҷисм шумо халқҳо будед, ва касоне ки аҳли хатна номида мешаванд, шуморо бехатна меномиданд, вале хатнаи онҳо бо дасти инсон дар ҷисм ба амал оварда мешавад;

12дар он замон шумо бе Масеҳ, аз шаҳрвандии Исроил ҷудо ва нисбат ба аҳдҳои ваъда бегона будед, дар ҷаҳон бе умед ва бе Худо будед.

13Аммо акнун, дар Масеҳ Исо, шумо, ки як вақте дур будед, бо хуни Масеҳ наздик шудаед.

14Зеро Ӯ осоиши мост, ки ҳар дуро як гардонд ва девори ҷудоиро, яъне душманиро дар ҷисми Худ хароб кард,

15ва шариати фармудаҳоро, /ки/ аз фаризаҳо /иборат буд/, бартараф намуд, то дар Худ аз ҳар ду як одами навро офарида, осоиш барпо кунад,

16ва ба воситаи салиб душманиро кушта, дар як бадан ҳар дуро бо Худо оштӣ диҳад.

17Ӯ ба шумо, ки дур будед, ва ба онҳое ки наздик буданд, омад, ва осоишро башорат дод,

18зеро ба воситаи Ӯ ҳар дуи мо иҷозат дорем дар як Рӯҳ ба Падар наздик шавем.

19Пас шумо акнун на ғайр ҳастед ва на бегона, балки ҳамватани муқаддасонед ва аҳли хонаи Худо,

20ва бар таҳкурсии расулон ва пайғамбарон бино шудаед, ки Худи Исои Масеҳ санги гӯша аст.

21Дар Ӯ тамоми бино пайваст шуда, ба ибодатхонаи муқаддасе дар Худованд нашъунамо мекунад,

22ва дар Ӯ шумо низ бино мешавед, то дар Рӯҳ маскани Худо бошед.

← Chapter 1 Jump to: Chapter 3 →