Ephesians 6

Tajik NT 1999

← Chapter 5 Jump to:

1Эй фарзандон, ба падару модари худ дар Худованд итоат намоед, зеро ин аз рӯи инсоф аст.

2“Падару модари худро эҳтиром намо”, ин аст фармудаи аввалин бо ваъда:

3“то некӯаҳвол бошӣ ва бар замин умри дароз бинӣ”.

4Ва шумо, эй падарон, фарзандони худро ба хашм наоваред, балки онҳоро бо таълимот ва тарбияти Худованд калон кунед. Ғуломон ва хоҷагон

5Эй ғуломон, ба хоҷагони заминии худ бо тарсу ларз ва бо содадилӣ, монанди он ки ба Масеҳ бошад, итоат намоед,

6на бо хизмати зоҳирӣ, ҳамчун одампарастон, балки ҳамчун ғуломони Масеҳ, ки хости Худоро аз таҳти дил ба ҷо меоваранд.

7Ғайратмандона бандагӣ намоед, монанди он ки ба Худованд бошад, на ба одамон,

8зеро медонед, ки ҳар кас, хоҳ ғулом бошад, хоҳ озод, ба андозаи кори неке ки кардааст, аз Худованд подош мегирад.

9Ва шумо, эй хоҷагон, ба онҳо низ ҳамин гуна амал кунед, ва аз таҳдид даст кашед, ва донед, ки бар сари шумо ҳам дар осмон Хоҷае ҳаст, ва Ӯ рӯйбинӣ надорад.

10Ниҳоят, эй бародаронам, дар Худованд ва дар тавоноии қудрати Ӯ устувор шавед.

11Аслиҳаи томи Худоро дар бар кунед, то бар зидди ҳилаҳои иблис истодагарӣ намуда тавонед.

12Чунки муборизаи мо на бар зидди хун ва ҷисм аст, балки бар зидди сарвариҳо, бар зидди қудратҳо, бар зидди ҷаҳондорони ин давраи торик аст, бар зидди қувваҳои рӯҳонии бадӣ дар ҷойҳои осмонӣ.

13Бинобар ин, аслиҳаи томи Худоро гиред, то дар рӯзи бад муқобилат намуда ва ҳама корҳоро анҷом дода, истодагарӣ карда тавонед.

14Пас, бо ҳақиқат камар баста ва ҷавшани росткориро дар бар карда, истед,

15ва пойафзоли омодагиро барои расондани Инҷили осоиш ба пои худ пӯшед,

16дар айни ҳол сипари имонро гиред, ки бо он ҳамаи тирҳои тафсони шарирро хомӯш карда метавонед;

17ва хӯди наҷотро гиред, ва шамшери Рӯҳро, ки каломи Худост;

18дар ҳар вақт дар Рӯҳ бо ҳар дуо ва илтимос дуо гӯед, ва барои ҳамин бедор бошед, бо ҳар пойдорӣ ва илтимос барои ҳамаи муқаддасон,

19барои ман низ /дуо гӯед/, то ба ман калом ато шавад, ки даҳон кушода, сирри Инҷилро бо ҷуръат баён намоям,

20ки барои он ман дар занҷирҳо вазифаи сафирро ба ҷо меоварам, то далерона ва ба таври даркорӣ сухан гӯям.

21Ва барои он ки шумо низ аз вазъиятам ва корҳоям огоҳ шавед, Тихиқус, ки бародари азиз ва хизматгузори бовафо дар Худованд аст, шуморо аз ҳар хусус хабардор мекунад,

22ки ӯро барои ҳамин назди шумо фиристодам, то аз вазъияти мо огоҳ бошед, ва ӯ дилҳои шуморо тасаллӣ диҳад.

23Бародаронро осоиш ва муҳаббат бо имон аз ҷониби Худои Падар ва Худованд Исои Масеҳ бод.

24Бо ҳамаи онҳое ки ба Худованди мо Исои Масеҳ муҳаббати намиранда доранд, файз бод, омин.

← Chapter 5 Jump to: