2 Corinthians 3

Thai 1940 (พระคริสตธรรมคัมภีร์ ฉบับ 1940)

← Chapter 2 Jump to: Chapter 4 →

1เราจะยกย่องตัวเราเองอีกหรือ เราต้องการหนังสือยกย่องตัวเองนำมาให้แก่พวกท่านเหมือนอย่างคนอื่นบางคนหรือ เราต้องการหนังสือยกย่องจากพวกท่านหรือ

2ท่านทั้งหลายก็เป็นหนังสือของเราจารึกไว้ที่หัวใจของเรา. ซึ่งคนทั้งปวงรู้จักและได้อ่าน.

3ท่านทั้งหลายปรากฏเป็นหนังสือของพระคริสต์แล้ว ซึ่งเราได้แต่งไว้, มิได้เขียนด้วยน้ำหมืก. แต่ได้เขียนด้วยพระวิญญาณของพระเจ้าผู้ทรงพระชนม์อยู่ และมิได้เขียนที่แผ่นศิลา, แต่ได้เขียนที่แผ่นเนื้อซึ่งเป็นหัวใจ

4เรามีความไว้ใจในพระเจ้าโดยพระคริสต์อย่างนั้น.

5มิใช่เราจะคิดถือว่าสิ่งหนึ่งสิ่งใดเกิดจากความสามารถของเราเอง แต่ว่าความสามารถของเรานั้นมาจากพระเจ้า.

6พระองค์จึงทรงโปรดประทานให้เราสามารถเป็นผู้ปฏิบัติได้ตามคำสัญญาใหม่, มิใช่ตามตัวอักษร, แต่ตามพระวิญญาณ ด้วยว่าตัวอักษรนั้นประหารให้ตาย, แต่พระวิญญาณนั้นประทานชีวิต

7แต่ถ้าการปฏิบัติที่ประหารให้ตาย, คือตามตัวอักษรที่จารึกไว้ทีแผ่นศิลานั้น. ยังเป็นเหตุให้ได้รับรัศมี, จนถึงพวกยิศราเอลจะแลดูหน้าของโมเซไม่ได้เพราะรัศมีของท่าน, คือเป็นรัศมีซึ่งกำลังเสื่อมศูนย์ไป.

8ดังนั้นการปฏิบัติตามพระวิญญาณจะไม่มีรัศมียิ่งกว่านั้นอีกหรือ

9ด้วยว่าถ้าการปฏิบัติสำหรับปรับโทษยังมีรัศมี, การปฏิบัติสำหรับการชอบธรรมก็ยิ่งมีรัศมีมากกว่านั้นอีก.

10อันที่จริงรัศมีซึ่งได้ทรงประทานให้นั้นก็อับแสงไปแล้ว, เพราะถูกรัศมีอันเลิศประเสริฐนั้นได้ส่องแสงข่มเสียหมด.

11ด้วยว่าถ้าสิ่งที่กำลังเสื่อมศูนย์ไปนั้นยังมีรัศมีถึงเพียงนั้น, สิ่งซึ่งจะตั้งดำรงอยู่ก็จะมีรัศมีมากยิ่งกว่านั้นอีก

12เมื่อเรามีความหวังใจอย่างนั้นแล้ว, เราจึงกล้ามากขึ้นในการที่จะพูด

13และไม่เหมือนอย่างโมเซที่เอาผ้าคลุมหน้าไว้, เพื่อพวกยิศราเอลจะมิได้เห็นความเสื่อมของรัศมีทีค่อยๆ จางไปนั้น

14แต่ใจของเขาก็แข็งกะด้างไป ด้วยว่าตลอดลงมาจนถึงทุกวันนี้เมื่อเขาอ่านคำสัญญาเก่า, ผ้าคลุมหน้านั้นยังคงอยู่ไม่ได้เปิดออก. แต่ถ้าคลุมหน้าผืนนั้นเองพระคริสต์ได้ทรงเปิดออกแล้ว.

15แต่ว่าตลอดลงมาถึงทุกวันนี้, เมื่อเขาอ่านคำของโมเซเวลาไร, ผ้าคลุมนั้นก็ยังปิดบังใจของเขาไว้.

16แต่เมื่อคนใดจะกลับมาหาองค์พระผู้เป็นเจ้า, ผ้าคลุมนั้นจะเปิดออก.

17องค์พระผู้เป็นเจ้านั้นเป็นพระวิญญาณ, และพระวิญญาณขององค์พระผู้เป็นเจ้าทรงอยู่ที่ไหน, ความอิสสระก็อยู่ที่นั้น.

18แต่เราทั้งหลายไม่มีผ้าคลุมหน้าแล้ว, จึงแลดูสง่าราศีขององค์พระผู้เป็นเจ้าเหมือนเห็นเงาที่กะจก, และตัวเราก็ถูกเปลี่ยนไปเป็นเหมือนกับพระฉายขององค์พระผู้เป็นเจ้า, คือมีสง่าราศีเป็นลำดับขึ้นไป, เช่นอย่างสง่าราศีที่มาจากองค์พระผู้เป็นเจ้าซึ่งเป็นพระวิญญาณ

← Chapter 2 Jump to: Chapter 4 →

หนังสือแนะนำ

อรรถาธิบาย อรรถาธิบาย 2 Corinthians → เฝ้าเดี่ยว คู่มือเฝ้าเดี่ยว 2 Corinthians → รับพระคัมภีร์นี้ พระคัมภีร์ศึกษา (พระคริสตธรรมคัมภีร์ ฉบับ ) →