2 Corinthians 8

Thai 1940 (พระคริสตธรรมคัมภีร์ ฉบับ 1940)

← Chapter 7 Jump to: Chapter 9 →

1ดูก่อนพี่น้องทั้งหลาย, เราแจ้งให้ท่านทราบถึงพระคุณของพระเจ้า ซึ่งพระองค์ทรงโปรดประทานแก่คริสตจักรที่มณฑลมากะโดเนีย,

2ว่าเมื่อคราวเขารับความทุกข์ลำบากเป็นอันมาก, ความยินดีอันอุดมของเขาพร้อมด้วยความยากจนแสนเข็ญของเขา ก็ล้นปรากฏออกเป็นใจศรัทธาอย่างยิ่ง.

3เพราะว่าข้าพเจ้าเป็นพะยานได้ว่า, เขาได้ศรัทธาถวายโดยสุดความสามารถของเขา, แท้จริงก็เกินความสามารถของเขาเสียอีก.

4และยังได้วิงวอนเรามากมาย ขอให้เขาเข้าส่วนในการกุศลที่จะช่วยสิทธิชน

5ไม่เหมือนเราได้คาดหมายไว้, แต่ข้อสำคัญที่สุด ได้ถวายตัวเขาเองแก่องค์พระผู้เป็นเจ้า, แล้วได้ยอมตัวให้แก่เราตามพระทัยพระเจ้า.

6จนถึงกับเราได้เตือนติโตให้ไปช่วยท่านทั้งหลายกระทำการกุศลนั้น จนสำเร็จตามที่ท่านได้ลงมือไว้แล้ว.

7ฉะนั้นเมื่อท่านทั้งหลายมีใจประกอบบริบูรณ์ด้วยทุกสิ่ง, คือความเชื่อ และถ้อยคำ และความรู้ และความกะตือรือร้น และความรักต่อเรา, ท่านทั้งหลายก็จงมีใจประกอบด้วยการกุศลนี้เหมือนกัน

8ข้าพเจ้าว่าอย่างนี้มิได้หมายว่าเป็นบัญชา, แต่ได้นำเรื่องที่คนอื่นมีใจกะตือรือร้นมาลองเทียบดูกับความรักของท่านทั้งหลายว่าแท้หรือไม่.

9เพราะว่าท่านทั้งหลายรู้จักพระกรุณาของพระเยซูคริสต์เจ้าของเราว่า, ครั้นพระองค์มั่งคงอยู่แล้ว, พระองค์ยังทรงยอมเป็นคนยากจนเพราะเห็นแก่ท่านทั้งหลาย, เพื่อท่านทั้งหลายจะได้เป็นคนมั่งมีเนื่องจากความยากจนของพระองค์.

10และข้าพเจ้าจะออกความเห็นในเรื่องนี้เพราะเป็นการสมควรแก่ท่าน, เหตุที่ท่านได้ตั้งต้นก่อนเขาเมื่อปีกลายแล้ว, และมิใช่ตั้งตนจะกระทำเท่านั้น, แต่ว่ามีน้ำใจจะกระทำด้วย. เหตุฉะนั้นบัดนี้จงกระทำการนั้นให้สำเร็จ,

11เพื่อท่านเคยได้มีใจพร้อมอยู่แล้วฉันใด, ท่านจะได้ให้สำเร็จตามความสามารถของท่านฉันนั้น.

12เพราะว่าถ้ามีน้ำใจพร้อมอยู่ก่อนแล้ว, พระเจ้าก็พอพระทัยที่จะทรงโปรดรับไว้ตามซึ่งทุกคนมีอยู่, มิใช่ตามซึ่งเขาไม่มี.

13ข้าพเจ้าไม่หมายจะให้การของคนอื่นเบาลงและให้การของพวกท่านหนักขึ้น

14แต่เป็นการให้กันไปให้กันมา, คือยามพวกท่านมีบริบูรณ์เช่นเวลานี้, ท่านจะช่วยคนเหล่านั้นที่ขัดสน และยามเขามีบริบูรณ์, เขาจะได้ช่วยพวกท่านเมื่อขัดสนอยู่.

15เหมือนมีคำเขียนแล้วว่า, เขาเหล่านั้นที่ได้เก็บสะสมไว้มาก ก็ไม่มีเหลือ, และเขาเหล่านั้นที่ได้เก็บสะสมไว้น้อยไม่ได้ขัดสน

16แต่จงขอบพระคุณพระเจ้าผู้ทรงโปรดให้ติโตมีใจกะตือรือร้นเพื่อท่านทั้งหลายเหมือนกัน.

17เพราะว่าเขาได้รับคำเตือนของข้าพเจัาก็จริงอยู่, แต่ที่เขาได้ไปหาท่านทั้งหลายนั้นก็เพราะเขาเองมีใจพร้อมอยู่ด้วย.

18เราจึงใช้พี่น้องคนหนึ่งผู้ที่มีชื่อเสียงในการประกาศกิตติคุณตามคริสตจักรทั้งปวงให้ไปกับติโต

19และมิใช่เท่านั้น. แต่คริสตจักรได้ตั้งคนนั้นไว้ให้เป็นเพื่อนเดินทางด้วยกันกับเราในการกุศลซึ่งเราได้รับธุระ, เพื่อให้เป็นที่ถวายเกียรติยศแก่องค์พระผู้เป็นเจ้า. และเป็นที่สำแดงนํ้าใจพร้อมของเรา,

20ทั้งจะได้ระวังไม่ให้คนหนึ่งคนใดติเตียนเราได้ ในการที่เราได้รับสิ่งของเป็นอันมากมาแจกทานนั้น

21เพราะเราคิดปรารถนาเป็นคนสัตย์ซื่อ, มิใช่ฉะเพาะพระพักตรองค์พระผู้เป็นเจ้าเท่านั้น, แต่ต่อหน้าคนทั้งปวงด้วย.

22ได้ส่งพี่น้องอีกคนหนึ่งไปกับเขาทั้งสองคนนั้น. เขาเป็นคนที่เราได้ลองใจเห็นแล้วว่า มีความกะตือรือร้นในการหลายสิ่ง, แต่เดี๋ยวนี้มีความกะตือรือร้นมากยิ่งขึ้น, โดยที่เขามีความไว้ใจในท่านทั้งหลายมาก.

23ถ้ามีคนใดถามถึงติโต, จงตอบว่าเขาเป็นเพื่อนร่วมงานของข้าพเจ้า, และเป็นผู้ช่วยในการของท่านทั้งหลาย หรือถ้ามีคนใดถามถึงพี่น้องสองคนนั้น, จงตอบว่าเขาเป็นคนรับใช้ของคริสตจักรทั้งปวง และเป็นสง่าราศีของพระคริสต์.

24เหตุฉะนั้นจงสำแดงความรักของท่านให้คริสตจักรทั้งหลายเห็น, และให้สมกับการซึ่งข้าพเจ้าได้อวดมานั้น.

← Chapter 7 Jump to: Chapter 9 →

หนังสือแนะนำ

อรรถาธิบาย อรรถาธิบาย 2 Corinthians → เฝ้าเดี่ยว คู่มือเฝ้าเดี่ยว 2 Corinthians → รับพระคัมภีร์นี้ พระคัมภีร์ศึกษา (พระคริสตธรรมคัมภีร์ ฉบับ ) →