2 Corinthians 9

Thai 1940 (พระคริสตธรรมคัมภีร์ ฉบับ 1940)

← Chapter 8 Jump to: Chapter 10 →

1ด้วยว่าข้าพเจ้าไม่จำเป็นต้องเขียนหนังสือฝากไปถึงท่านทั้งหลายอีก เรื่องการสงเคราะห์สิทธิชน

2เพราะข้าพเจ้ารู้แล้วว่าใจของท่านพร้อมอยู่แล้ว, ข้าพเจ้าจึงพูดอวดท่านแก่พวกมากะโดเนียว่า, พวกอะฆายะได้จัดแจงพร้อมแล้วตั้งแต่ปีกลาย และใจร้อนรนของท่านทั้งหลายเป็นที่เร้าใจคนเป็นอันมากในพวกเขา.

3แต่ว่าข้าพเจ้าได้ใช้พี่น้องเหล่านั้นไป, เพื่อมิให้การอวดของเราถึงท่านด้วยข้อนั้นเป็นการเปล่า, และเพื่อท่านจะได้จัดเตรียมไว้เหมือนข้าพเจ้าได้กล่าวไว้แล้วนั้น.

4กลัวว่า, ถ้าชาวมากะโดเนียบางคนจะมากับข้าพเจ้า และเห็นว่าท่านมิได้เตรียมไว้พร้อมตามที่เราได้อวดนั้น, อย่าว่าท่านเลย. เราเองจะมีความละอาย.

5เหตุฉะนั้นข้าพเจ้าจึงคิดเห็นว่า, สมควรจะวิงวอนให้พี่น้องเหล่านั้นไปหาท่านทั้งหลายก่อน, และตระเตรียมทานของท่านไว้ตามที่ท่านสัญญาแล้ว, เพื่อทานนั่นจะมีอยู่พร้อม, และจะเป็นทานที่ให้ด้วยใจศรัทธา มิใช่ด้วยฝืนใจให้

6แต่นี่แหละ. คนที่หวานเล็กน้อยจะเกี่ยวเก็บเล็กน้อย. แต่คนที่หว่านมากจะเกี่ยวเก็บมาก.

7ทุกคนจงให้ตามซึ่งเขาได้คิดหมายไว้ในใจ มิใช่ด้วยนึกเสียดาย, มิใช่ด้วยขืนใจให้ เพราะว่าพระเจ้าทรงรักคนนั้นที่ให้ด้วยใจยินดี.

8และพระเจ้าทรงฤทธิ์อาจประทานสรรพคุณอันอุดมแก่ท่านทั้งหลาย, เพื่อท่านจะมีสิ่งของทุกอย่างพอสำหรับตัวเสมอ, ทั้งจะมีสิ่งของบริบูรณ์สำหรับการดีทุกอย่างด้วย

9เหมือนมีคำเขียนไว้แล้วว่า, เขาได้จ่ายแจกและได้บริจจาคทานแก่คนยากจน ความชอบธรรมของเขาจะยั่งยืนเป็นนิตย์.

10ฝ่ายพระองค์ผู้ทรงประทานพืชแก่คนที่หว่าน และประทานอาหารแก่คนที่กิน จะทรงโปรดบันดาลให้พืชของท่านที่หว่านแล้วทวีเป็นอันมาก, และจะทรงบันดาลให้ผลแห่งความชอบธรรมของท่านเจริญมากยิ่งขึ้น.

11โดยเหตุที่ท่านทั้งหลายมีสิ่งสารพัตรมั่งคั่งบริบูรณ์ขึ้น, ท่านจึงให้เรานำของบริบูรณ์ของท่านไปจ่ายแจกคนทั้งหลาย, ซึ่งเป็นเหตุให้เขาขอบพระคุณของพระเจ้า.

12เพราะว่าการรับใช้ในการปรนนิบัตินั้น ไม่ได้เป็นที่ช่วยสิทธิชนซึ่งขัดสนเท่านั้น, แต่ยังเป็นเหตุให้ขอบพระคุณของพระเจ้าเป็นอันมาก.

13และเพราะเห็นแก่ลักษณะแห่งการปรนนิบัตินั้น เขาจึงจะสรรเสริญพระเจ้า, โดยเหตุที่ท่านทั้งหลายยอมฟัง และตั้งใจอยู่ในอำนาจกิตติคุณของพระคริสต์, และเพราะเหตุท่านได้จ่ายแจกให้แก่คนทั้งปวงด้วยใจกว้างขวาง.

14ฝ่ายเขาก็จะวิงวอนขอพระพรให้แก่ท่านทั้งหลายและรักท่านเป็นอันมาก, เพราะเหตุพระคุณของพระเจ้าซึ่งสถิตอยู่ในท่านทั้งหลายอย่างเหลือล้น.

15จงขอบพระคุณพระเจ้า เพราะของประทานซึ่งพระองค์ทรงประทานนั้นที่เหลือจะพรรณนาให้สิ้นสุดได้

← Chapter 8 Jump to: Chapter 10 →