Ecclesiastes 4

Thai 1940 (พระคริสตธรรมคัมภีร์ ฉบับ 1940)

← Chapter 3 Jump to: Chapter 5 →

1แล้วข้าฯ ได้หันกลับมาดูบรรดาการข่มเหงที่เกิดขึ้นภายใต้ดวงอาทิตย์: และนี่แน่ะ, น้ำตาของผู้ถูกข่มเหงเป็นต้น, ไม่มีคนเช็ดให้; ในมือของผู้ข่มเหงนั้นได้กุมอำนาจไว้; แต่ผู้ถูกข่มเหงนั้นหามีผู้เล้าโลมไม่.

2ข้าฯ จึงได้ชมคนตายที่ตายมานานแล้ว มากกว่าชมคนเป็นที่ยังเป็นอยู่ ณ บัดนี้;

3เออ, คนที่ยังไม่ได้เป็นมนุษย์มาเห็นการชั่วซึ่งอุบัติขึ้นภายใต้ดวงอาทิตย์ ก็ยิ่งดีกว่าคนทั้งสองจำพวกนั้นอีก

4แล้วข้าฯ ได้เห็นบรรดางานตรากตรำและบรรดาการงานที่ทำสำเร็จสมประสงค์, ว่าเป็นเหตุก่อให้เพื่อนบ้านมีใจอิจฉาริษยาแก่กันและกัน. นี่ก็อีกด้วยเป็นอนิจจังเหมือนวิ่งไล่ตามลมไป.

5คนโฉดเขลางอมืองอเทา, และกินเนื้อของตนเอง.

6ความสงบสุขเต็มกำมือหนึ่งยังดีกว่าสองกำมือเต็มด้วยการเหน็ดเหนื่อยและทั้งต้องอุสส่าห์วิ่งไล่ตามลมไป.

7แล้วข้าฯ ได้หันกลับมาดูอนิจจังอีกชะนิดหนึ่งภายใต้ดวงอาทิตย์.

8ยังมีคนผู้หนึ่งอยู่ตัวคนเดียว, ตัวคนเดียวแท้ๆ; เขาไม่มีทั้งบุตรหรือน้อง, แต่ถึงกระนั้นเขายังทำงานตรากตรำไม่หยุดหย่อน, แถมตาของเขาก็ไม่รู้จักอิ่มด้วยทรัพย์สมบัติ. ก็แล้วเราจะไปตรากตรำทำงานให้เหนื่อยยากและให้จิตต์ใจของเราอดๆ อยากๆ เพราะผู้ใดเล่า? นี้อีกเป็นอนิจจังด้วย, เออ, เป็นงานอันทุกข์ยากลำบากด้วย.

9สองคนก็ดีกว่าคนเดียว, เพราะว่าเขาทั้งสองได้รับผลของงานดีกว่า.

10ด้วยว่าถ้าคนหนึ่งล้มลง, อีกคนหนึ่งจะได้พะยุงยกเพื่อนของตนให้ลุกขึ้น; แต่วิบัติแก่ผู้นั้นที่อยู่ผู้เดียวเมื่อล้มลง, และไม่มีผู้อื่นพะยุงยกตนให้ลุกขึ้น.

11อนึ่งถ้าสองคนนอนอยู่ด้วยกัน, เขาก็มีความอบอุ่น; แต่ถ้านอนคนเดียวจะอุ่นอย่างไรได้เล่า?

12และถ้าผู้หนึ่งผู้ใดทำร้ายเขา, สองคนคงจะช่วยเขาไว้ได้; เชือกสามเกลียวจะขาดง่ายก็หามิได้

13คนหนุ่มยากจนและมีสติปัญญาก็ดีกว่ากษัตริย์ชราและโฉดเขลา, ที่รับคำตักเตือนอีกไม่ได้.

14ด้วยว่าท่านได้ออกมาจากที่เกเรแล้วขึ้นเป็นกษัตริย์; เออ, แม้แต่ในบ้านเกิดของท่าน, ท่านเองก็อัตคัดขัดสน.

15ข้าฯ ได้พินิจดูบรรดาคนมีชีวิตซึ่งดำเนินอยู่ภายใต้ดวงอาทิตย์, ว่าเขานั้นได้ดำเนินอยู่กับคนหนุ่ม, คือคนรองคือการงานของเขา.

16ความคิดของมนุษย์นี้ไม่มีที่สิ้นสุด, ถึงแม้จะอยู่เหนือมนุษย์ทั้งสิ้นแล้ว: คนที่มาภายหลังก็ยังไม่ชื่นชมยินดีกับเขา. แน่นอน, นี่ก็อนิจจังอีกด้วยและเป็นการวิ่งไล่ตามลมไป

← Chapter 3 Jump to: Chapter 5 →