Psalms 105 — Thai 1940 (พระคริสตธรรมคัมภีร์ ฉบับ 1940)

1จงขอบพระเดชพระคุณพระยะโฮวา, และทูลออกพระนามของพระองค์; จงแสดงพระราชกิจของพระองค์ในท่ามกลางชนประเทศทั้งปวง.

2จงเปล่งเสียงร้องทูลพระองค์, จงร้องเพลงสรรเสริญพระองค์; จงกล่าวถึงบรรดาพระราชกิจและการอัศจรรย์ของพระองค์เถิด.

3จงอวดในพระนามอันบริสุทธิ์ของพระองค์: ให้ใจของเหล่าคนที่แสวงหาพระยะโฮวาพึงชื่นชมยินดี.

4จงแสวงหาพระยะโฮวาและพึ่งฤทธิ์เดชของพระองค์; จงแสวงหาพระพักตรของพระองค์เป็นนิตย์นิรันดร์.

5จงระลึกถึงพระราชกิจอันประหลาดซึ่งพระองค์ได้ทรงกระทำนั้น, คือการอัศจรรย์ และคำพิพากษาที่ออกมาจากพระโอษฐ์ของพระองค์,

6ท่านทั้งหลายที่เป็นพงศ์พันธุ์ของอับราฮามผู้ทาสของพระองค์. และลูกหลานของยาโคบ, ซึ่งเป็นพวกที่ถูกเลือกสรรของพระองค์.

7พระองค์คือพระยะโฮวาพระเจ้าของพวกเรา; คำทรงพิพากษาได้ประกาศแจ้งอยู่ทั่วแผ่นดินโลก.

8พระองค์ทรงระลึกถึงคำสัญญาไมตรีของพระองค์เป็นนิตย์, คือพระคำที่ได้ตรัสสั่งกับคนหลายพันชั่วอายุ,

9ซึ่งพระองค์ได้ทรงตั้งไว้แก่อับราฮาม. กับคำปฏิญาณที่ให้ไว้แก่ยิศฮาค,

10พระคำนั้นแหละพระองค์ได้ทรงรับรองไว้กับยาโคบให้เป็นกฎ คือทรงตั้งไว้แก่พวกยิศราเอลเป็นคำสัญญาไมตรีไม่รู้สิ้นสุดเลย,

11พระองค์ตรัสว่า, เราจะมอบแผ่นดินคะนาอันไว้แก่พวกท่าน, ให้เป็นส่วนมรดกของท่าน;

12ในคราวเมื่อเขายังมีจำนวนคนไม่กี่คน, น้อยคนแท้, พระเจ้าค่ะ, และยังเป็นแขกเมืองในที่แผ่นดินนั้น.

13เขาทั้งหลายได้เที่ยวจากประเทศนี้ไปประเทศโน้น, และจากแผ่นดินโน้นมาแผ่นดินนี้.

14พระองค์มิได้ทรงยอมให้คนใดข่มเหงเขา; จริงพระเจ้าค่ะ, พระองค์ได้ทรงทัดทานเหล่ากษัตริย์เพราะเห็นแก่เขา.

15ตรัสว่าอย่าแตะต้องผู้ถูกเจิมของเรา, และอย่าทำร้ายแก่พวกศาสดาพยากรณ์ของเรา.

16พระองค์ได้ทรงกระทำให้เกิดกันดารอาหารที่แผ่นดินนั้น; และได้ทรงบันดาลให้ขาดสะเบียงอาหาร.

17พระองค์ได้ทรงใช้บุรุษผู้หนึ่งล่วงหน้าไปก่อน; คือโยเซฟถูกขายไปเป็นทาส:

18เขาได้กระทำเท้าของผู้นั้นให้ระบมไปด้วยตรวน: ท่านต้องติดตรวนเหล็กอยู่,

19พระวจนะของพระยะโฮวาทรงลองใจท่าน, จนถึงเวลากำหนดที่คำของพระองค์สำเร็จ.

20กษัตริย์จึงทรงใช้คนไปถอดตรวนให้หลุดจากท่าน; พระเจ้าแผ่นดินก็ปล่อยท่านไป, ได้ทรงตั้งท่านให้เป็นถึงอุปราช.

21พระองค์ได้ทรงตั้งท่านให้เป็นผู้ดูแลพระราชสถานและปกครองพระราชสมบัติทั้งหมด.

22มีอำนาจจำจองเจ้านายได้ตามชอบใจ, และสั่งสอนผู้เฒ่าแก่ให้มีสติปัญญาขึ้น.

23พวกยิศราเอลได้เข้าไปในประเทศอายฆุบโต; ยาโคบได้เข้าไปอาศัยอยู่ที่แผ่นดินแห่งพงศ์พันธุ์ของฮาม.

24พระองค์ได้ทรงบันดาลให้พลไพร่ของพระองค์ทวีขึ้นมาก, และให้มีกำลังมากกว่าพวกศัตรูของเขา.

25พระองค์ได้ทรงกระทำให้ใจชนประเทศนั้นเกลียดชังพลไพร่ของพระองค์, จนเขาได้กระทำกลอุบายต่อพวกทาสของพระองค์.

26พระองค์ได้ทรงใช้โมเซผู้ทาสของพระองค์, กับอาโรนผู้ซึ่งพระองค์ได้ทรงเลือกไว้นั้น.

27ท่านทั้งสองได้สำแดงการสำคัญของพระองค์ในท่ามกลางชนประเทศนั้น, และการอัศจรรย์ที่แผ่นดินแห่งพงศ์พันธุ์ของฮาม.

28พระองค์ได้ทรงใช้ความมืด, และบันดาลให้มืดไป; พวกนั้นจะขัดขืนพระดำรัสของพระองค์ก็หามิได้,

29พระองค์ได้ทรงบันดาลให้น้ำของเขากลายเป็นโลหิต, และทรงฆ่าฝูงปลาของเขาเสีย.

30แผ่นดินของเขาก็ดาดาษไปด้วยกบเขียด จนเข้าไปในห้องบรรทมของกษัตริย์.

31พระองค์ตรัสแล้วก็มีฝูงเหลือบทั้งฝูงริ้นเต็มไปทั่วตลอดเขตต์แดนของเขา:

32พระองค์ได้ทรงประทานลูกเห็บต่างฝน, และเปลวไฟตลอดทั่วแผ่นดินของเขา,

33พระองค์ได้ทรงทำลายเถาองุ่นและต้นมะเดื่อเทศของเขาเสียด้วย, และทรงหักโค่นต้นไม้ทั้งปวงในเขตต์ของเขา.

34พระองค์ทรงตรัสแล้ว, ก็มีฝูงจักจั่นบินเข้ามาและมีฝูงตั๊กแตน, เหลือที่จะนับประมาณได้,

35แมลงเหล่านั้นได้กินต้นผักทุกอย่างที่แผ่นดิน, ทั้งกัดกินพืชผลที่พื้นดินของเขาเสีย.

36พระองค์ได้ทรงประหารลูกหัวปีของเขาทั่วทั้งแผ่นดินด้วย, ซึ่งเป็นหัวเรี่ยวหัวแรงของเขา.

37พระองค์ได้ทรงนำพวกของพระองค์ออกมา มีเงินทองติดมือมาด้วย; และในตระกูลของพระองค์นั้นไม่มีคนกะปรกกะเปรี้ยสักคนเดียว.

38เมื่อพวกเขาออกไปนั้น ชาวอายฆุบโตก็พากันยินดี; เพราะเขากลัวพวกยิศราเอลเป็นที่ยิ่ง.

39พระองค์ได้ทรงแผ่เมฆออกเป็นเพดานสำหรับพวกเขา, และแสงไฟให้ส่องสว่างแก่เขาในกลางคืน.

40เมื่อเขาทูลขอ, พระองค์ได้ทรงประทานฝูงนกกะทา, ทั้งทรงโปรดให้เขาอิ่มด้วยอาหารที่มาจากสวรรค์.

41พระองค์ได้ทรงผ่าศิลาให้เป็นช่อง, และน้ำก็พลุ่งออกมา; ไหลเข้าไปในป่าดอนดุจแม่น้ำ.

42เพราะพระองค์ได้ทรงระลึกถึงพระคำอันบริสุทธิ์ของพระองค์, และอับราฮามผู้รับใช้ของพระองค์.

43พระองค์ได้ทรงนำพลไพร่ของพระองค์ออกไปด้วยความยินดี, และทรงพาพวกที่เลือกสรรของพระองค์นั้นร้องเพลงออกไป.

44ได้ทรงประทานแผ่นดินของชนต่างประเทศให้เขา; และเขาได้เก็บผลซึ่งชาวประเทศเหล่านั้นทำไว้:

45เพื่อเขาทั้งปวงจะได้รักษาพระบัญญัติ, และประพฤติตามกฎหมายของพระองค์. ท่านทั้งหลายจงสรรเสริญพระยะโฮวาเถิด