bible
ra
🌐 Language
English
Español
Français
Deutsch
Português
Italiano
Nederlands
Русский
中文
日本語
한국어
العربية
Türkçe
Tiếng Việt
ไทย
Indonesia
All Languages
Home
/
Thai
/
Thai 1940 (พระคริสตธรรมคัมภีร์ ฉบับ 1940)
/
Psalms 119
Psalms 119
Thai 1940 (พระคริสตธรรมคัมภีร์ ฉบับ 1940)
← Chapter 118
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 29
Chapter 30
Chapter 31
Chapter 32
Chapter 33
Chapter 34
Chapter 35
Chapter 36
Chapter 37
Chapter 38
Chapter 39
Chapter 40
Chapter 41
Chapter 42
Chapter 43
Chapter 44
Chapter 45
Chapter 46
Chapter 47
Chapter 48
Chapter 49
Chapter 50
Chapter 51
Chapter 52
Chapter 53
Chapter 54
Chapter 55
Chapter 56
Chapter 57
Chapter 58
Chapter 59
Chapter 60
Chapter 61
Chapter 62
Chapter 63
Chapter 64
Chapter 65
Chapter 66
Chapter 67
Chapter 68
Chapter 69
Chapter 70
Chapter 71
Chapter 72
Chapter 73
Chapter 74
Chapter 75
Chapter 76
Chapter 77
Chapter 78
Chapter 79
Chapter 80
Chapter 81
Chapter 82
Chapter 83
Chapter 84
Chapter 85
Chapter 86
Chapter 87
Chapter 88
Chapter 89
Chapter 90
Chapter 91
Chapter 92
Chapter 93
Chapter 94
Chapter 95
Chapter 96
Chapter 97
Chapter 98
Chapter 99
Chapter 100
Chapter 101
Chapter 102
Chapter 103
Chapter 104
Chapter 105
Chapter 106
Chapter 107
Chapter 108
Chapter 109
Chapter 110
Chapter 111
Chapter 112
Chapter 113
Chapter 114
Chapter 115
Chapter 116
Chapter 117
Chapter 118
Chapter 119
Chapter 120
Chapter 121
Chapter 122
Chapter 123
Chapter 124
Chapter 125
Chapter 126
Chapter 127
Chapter 128
Chapter 129
Chapter 130
Chapter 131
Chapter 132
Chapter 133
Chapter 134
Chapter 135
Chapter 136
Chapter 137
Chapter 138
Chapter 139
Chapter 140
Chapter 141
Chapter 142
Chapter 143
Chapter 144
Chapter 145
Chapter 146
Chapter 147
Chapter 148
Chapter 149
Chapter 150
Chapter 120 →
1
คนทั้งหลายที่ไม่ประพฤติในทางลามกก็เป็นสุข, คือคนที่ดำเนินตามบัญญัติขององค์พระผู้เป็นเจ้า.
2
คนทั้งหลายที่รักษาคำปฏิญาณของพระองค์ก็เป็นสุข, คือคนที่แสวงหาพระองค์ด้วยสุดใจ.
3
เออ, คนเหล่านั้นไม่ประพฤติการอธรรม; เขาดำเนินตามมรคาของพระองค์.
4
พระองค์ทรงบัญชาเราให้ถือโอวาทของพระองค์, ให้เรารักษาไว้โดยเคร่งครัด.
5
ขอให้ทางประพฤติของข้าพเจ้าตั้งมั่นคงอยู่เพื่อจะได้รักษาข้อกฎหมายของพระองค์.
6
เมื่อข้าพเจ้าถือรักษาข้อบัญญัติทั้งปวงของพระองค์ไว้ ขณะนั้นข้าพเจ้าจะไม่ต้องละอาย.
7
เมื่อข้าพเจ้าเรียนรู้ข้อพิพากษาอันยุตติธรรมของพระองค์แล้ว. ข้าพเจ้าจะขอบพระเดชพระคุณพระองค์ด้วยใจสุจริต.
8
ข้าพเจ้าจะรักษาข้อกฎหมายของพระองค์: ขออย่าทรงละทิ้งข้าพเจ้าเสียทีเดียว
9
คนหนุ่มทำไฉนจึงจะได้ชำระทางประพฤติของตนให้บริสุทธิ์? ให้ระวังในทางประพฤติตามพระดำรัสของพระองค์.
10
ข้าพเจ้าได้แสวงหาพระองค์ด้วยสุดใจ: ขออย่าให้ข้าพเจ้าหลงไปจากข้อบัญญัติของพระองค์เลย.
11
พระดำรัสของพระองค์นั้นข้าพเจ้าได้จดจำไว้ในใจ, เพื่อข้าพเจ้าจะไม่กระทำผิดต่อพระองค์.
12
ข้าแต่พระยะโฮวา, ความบรมสุขจงมีแก่พระองค์เถิด: ขอทรงฝึกสอนข้าพเจ้าให้รู้ข้อกฎหมายของพระองค์.
13
ด้วยริมฝีปากของข้าพเจ้าได้กล่าวถึงข้อพิพากษาทั้งหลายที่ออกมาจากพระโอษฐ์ของพระองค์.
14
ข้าพเจ้านิยมยินดีแล้วในวิธีปฏิญาณของพระองค์, เท่ากับนิยมในทรัพย์สิ่งของทั้งปวง.
15
ข้าพเจ้าจะภาวนาข้อสั่งสอนของพระองค์, แล้วจะประพฤติตามมรคาของพระองค์.
16
ข้าพเจ้าจะมีใจยินดีในข้อกฎหมายของพระองค์: และพระดำรัสของพระองค์ข้าพเจ้าจะไม่ลืมเลย
17
ขอทรงโปรดแก่ผู้ทาสของพระองค์, เพื่อให้มีชีวิตดำรงอยู่; จึงจะได้รักษาพระราชดำรัสของพระองค์ไว้.
18
ขอทรงเปิดตาของข้าพเจ้า, เพื่อให้แลเห็นความประเสริฐลึกซึ้งในพระบัญญัติของพระองค์.
19
ข้าพเจ้าเป็นคนพเนจรที่แผ่นดินโลก; ขออย่าทรงซ่อนข้อบัญญัติของพระองค์ไว้จากข้าพเจ้า.
20
จิตต์วิญญาณของข้าพเจ้าแตกร้าวด้วยคำนึงถึงกฎของพระองค์เสมอทุกเวลา.
21
พระองค์ทรงห้ามปรามคนอหังการที่ต้องสาปนั้น, คือคนทั้งปวงที่หลงไปจากข้อบัญญัติของพระองค์.
22
ขอเอาการนินทาและการดูหมิ่นไปเสียจากข้าพเจ้า; เพราะข้าพเจ้าได้รักษาข้อปฏิญาณของพระองค์.
23
พวกเจ้านายได้นั่งปรึกษากันต่อสู้ข้าพเจ้า; แต่ผู้ทาสของพระองค์ได้ภาวนาข้อกฎหมายของพระองค์.
24
อนึ่งข้อปฏิญาณของพระองค์เป็นที่นิยมแก่ข้าพเจ้าด้วยและเป็นที่เตือนสติของข้าพเจ้า
25
จิตต์วิญญาณของข้าพเจ้าคลุกอยู่กับผงคลีดิน: ขอทรงโปรดให้ข้าพเจ้าฟื้นขึ้นโดยพระดำรัสของพระองค์.
26
เมื่อข้าพเจ้ากล่าวทูลความของข้าพเจ้า, พระองค์ทรงสดับฟัง: ขอทรงโปรดสอนข้าพเจ้าให้รู้ข้อกฎหมายของพระองค์.
27
ขอทรงโปรดให้ข้าพเจ้าเข้าใจวิถีแห่งพระโอวาทของพระองค์: จึงข้าพเจ้าจะได้ภาวนาถึงการอัศจรรย์ของพระองค์.
28
จิตต์ใจของข้าพเจ้าละลายไปด้วยความหนักใจ: ขอทรงโปรดให้มีกำลังขึ้นเป็นไปตามพระดำรัสของพระองค์.
29
ขอทรงปัดทางแห่งความเท็จไปเสียจากข้าพเจ้า; และโปรดประทานพระบัญญัติของพระองค์แก่ข้าพเจ้า.
30
ข้าพเจ้าได้เลือกเอาทางแห่งความสัตย์จริงไว้แล้ว: กฎของพระองค์นั้นข้าพเจ้าได้ตั้งไว้ต่อหน้าข้าพเจ้าแล้ว.
31
ข้าพเจ้าได้ยึดถือข้อปฏิญาณของพระองค์ไว้แล้ว. ข้าแต่พระยะโฮวา, ขออย่าปล่อยให้ข้าพเจ้าต้องอับอาย.
32
ข้าพเจ้าจะวิ่งไปตามทางข้อบัญญัติของพระองค์, เมื่อพระองค์โปรดยังใจของข้าพเจ้าให้เบิกบานออกไป
33
ข้าแต่พระยะโฮวา. ขอทรงแนะนำข้าพเจ้าไปในทางข้อกฎหมายของพระองค์; และข้าพเจ้าจะรักษาทางนั้นไว้จนถึงที่สุดปลาย.
34
ขอให้ข้าพเจ้ามีความเข้าใจ, แล้วข้าพเจ้าจะได้รักษาพระบัญญัติของพระองค์ไว้; ข้าพเจ้าจะถือรักษาไว้ด้วยสุดใจ, พระเจ้าค่ะ.
35
ขอทรงบันดาลให้ข้าพเจ้าดำเนินไปตามทางข้อบัญญัติของพระองค์; เพราะข้าพเจ้านิยมในทางนั้น.
36
ขอทรงโน้มใจของข้าพเจ้าให้นิยมในข้อปฏิญาณของพระองค์, และขออย่าให้มีใจโลภได้.
37
ขอให้ลูกตาของข้าพเจ้าเมินไปเสียจากของอนิจจัง, แต่ให้ข้าพเจ้ากะตือรือร้นในทางประพฤติของพระองค์.
38
ขอให้พระดำรัสของพระองค์ดำรงอยู่กับผู้ทาสของพระองค์เถิด, จึงจะได้เป็นที่ให้เกรงกลัวพระองค์.
39
ความอัปยศซึ่งข้าพเจ้ากลัวนั้นขอทรงโปรดให้เลยพ้นไปจากข้าพเจ้า; เพราะว่ากฎของพระองค์วิเศษ.
40
ขอพระองค์ทรงทอดพระเนตรดูเถิด, ข้าพเจ้าได้อาลัยถึงพระโอวาทของพระองค์: ขอทรงบันดาลให้ข้าพเจ้าฟื้นขึ้นอีกโดยความชอบธรรมของพระองค์
41
ข้าแต่พระยะโฮวา, ขอทรงประทานพระกรุณาคุณของพระองค์แก่ข้าพเจ้า, คือความรอดตามพระดำรัสของพระองค์นั้น.
42
ข้าพเจ้าจึงจะได้มีคำตอบแก่คนที่เยาะเย้ยข้าพเจ้า; เพราะข้าพเจ้าได้วางใจในพระดำรัสของพระองค์.
43
พระวจนะอันสัตย์จริงนั้น ขออย่าทรงถอนออกจากปากข้าพเจ้าเสียทีเดียว; เพราะข้าพเจ้าคอยท่าความพิพากษาของพระองค์อยู่.
44
ข้าพเจ้าจึงจะรักษาบัญญัติของพระองค์ต่อๆ ไปเป็นนิตย์และเป็นนิตย์.
45
ข้าพเจ้าจะดำเนินไปเป็นอิสสระ; เพราะข้าพเจ้าได้แสวงหาพระโอวาทของพระองค์.
46
ข้าพเจ้าจะอ้างถึงข้อปฏิญาณของพระองค์ในเวลาเข้าเฝ้ากษัตริย์, และข้าพเจ้าไม่ต้องละอายเลย.
47
ข้าพเจ้าจะชื่นใจยินดีในข้อบัญญัติของพระองค์, ที่ข้าพเจ้ารักนั้น.
48
ข้าพเจ้าจะประณมมือขึ้นต่อข้อบัญญัติของพระองค์, ที่ข้าพเจ้ารักนั้น. และข้าพเจ้าจะภาวนาข้อกฎหมายของพระองค์
49
ขอทรงระลึกถึงพระวจนะที่ได้ตรัสแก่ผู้ทาสของพระองค์, คือที่พระองค์ทรงกระทำให้ข้าพเจ้าวางใจอยู่นั้น.
50
เมื่อตกทุกข์ได้ยาก พระดำรัสนั้นแหละเป็นที่ประเล้าประโลมข้าพเจ้า; เพราะว่าพระโอวาทของพระองค์ได้กระทำให้ข้าพเจ้าฟื้นขึ้น.
51
คนอหังการได้เยาะเย้ยข้าพเจ้ามากมาย: ถึงกระนั้นข้าพเจ้ายังหาได้เลี่ยงจากพระบัญญัติของพระองค์ไม่.
52
ข้าแต่พระยะโฮวา, ข้าพเจ้าได้ระลึกถึงข้อพิพากษาของพระองค์แต่ครั้งโบราณ, จิตต์ใจของข้าพเจ้าจึงได้ทุเลา.
53
ความโกรธอันฉุนเฉียวเข้ามาครอบงำหัวใจของข้าพเจ้า, เพราะคนชั่วได้ละทิ้งพระบัญญัติของพระองค์เสีย.
54
ข้อกฎหมายของพระองค์เป็นเนื้อเพลงร้องของข้าพเจ้าที่ในเรือนซึ่งข้าพเจ้าพักอยู่นั้น.
55
ข้าแต่พระยะโฮวา, ข้าพเจ้าได้ระลึกถึงพระนามของพระองค์ในเวลากลางคืน, และได้ถือรักษาพระบัญญัติของพระองค์ไว้.
56
เป็นเช่นนั้นแก่ข้าพเจ้า. เพราะข้าพเจ้าได้ถือรักษาพระโอวาทของพระองค์
57
พระยะโฮวาเป็นส่วนแบ่งของข้าพเจ้า: ข้าพเจ้าได้กล่าวไว้แล้วว่าจะรักษาพระดำรัสของพระองค์.
58
ข้าพเจ้าได้ทูลขอพระกรุณาของพระองค์ด้วยสุดใจ: ขอทรงเมตตาแก่ข้าพเจ้าตามพระดำรัส.
59
ข้าพเจ้าได้คิดถึงทางประพฤติของข้าพเจ้า, แลได้หันเท้าให้กลับไปตามข้อปฏิญาณของพระองค์.
60
ข้าพเจ้าได้รีบเร่ง, และไม่เนิ่นช้า, ในการที่จะรักษาข้อบัญญัติของพระองค์.
61
เชือกของพวกคนชั่วนั้นได้รัดข้าพเจ้าไว้รอบ; แต่ข้าพเจ้าไม่ลืมพระบัญญัติของพระองค์เลย.
62
ข้าพเจ้าจะตื่นขึ้นขอบพระเดชพระคุณพระองค์ในเวลาเที่ยงคืน เพราะเหตุกฎอันยุตติธรรมของพระองค์นั้น.
63
ข้าพเจ้าเป็นเพื่อนกับคนทั้งปวงที่เกรงกลัวพระองค์, และกับคนที่ถือรักษาพระโอวาทของพระองค์.
64
ข้าแต่พระยะโฮวา, แผ่นดินโลกเต็มไปด้วยพระกรุณาคุณของพระองค์: ขอทรงโปรดสอนข้าพเจ้าให้รู้ข้อกฎหมายของพระองค์
65
ข้าแต่พระยะโฮวา, พระองค์ได้ทรงกระทำดีแก่ผู้ทาสของพระองค์, สมพระวจนะของพระองค์แล้ว
66
ขอทรงฝึกสอนข้าพเจ้าให้มีปัญญาและความรู้อันดี; เพราะข้าพเจ้าเชื่อมั่นในข้อบัญญัติของพระองค์.
67
เมื่อคราวตกทุกข์ได้ยากนั้นข้าพเจ้ามักหลงไป; แต่บัดนี้ข้าพเจ้าถือตามพระดำรัสของพระองค์แล้ว.
68
พระองค์ดีประเสริฐ, และทรงกระทำการดีประเสริฐ; ขอทรงสอนข้าพเจ้าให้รู้ข้อกฎหมายของพระองค์.
69
คนอหังการได้คิดอ่านหาคำเท็จกล่าวร้ายต่อข้าพเจ้า: แต่ข้าพเจ้าจะรักษาพระโอวาทของพระองค์ไว้ด้วยสุดใจ.
70
จิตต์ใจคนเหล่านั้นอิ่มหมีพีมันเหมือนน้ำมันข้น; ฝ่ายข้าพเจ้ามีใจยินดีในพระบัญญัติของพระองค์.
71
การที่เกิดทุกข์ยากแก่ข้าพเจ้าแล้วนั้นเป็นคุณแก่ข้าพเจ้า; เพื่อข้าพเจ้าจะได้เรียนรู้ในข้อกฎหมายของพระองค์.
72
พระบัญญัติที่ออกมาจากพระโอษฐ์ของพระองค์นั้นดีประเสริฐสำหรับข้าพเจ้าประเสริฐกว่าเงินทองหลายพันชั่ง
73
พระหัตถ์ของพระองค์ได้ทรงสร้างตัวข้าพเจ้าและตกแต่งข้าพเจ้า: ขอทรงโปรดให้ข้าพเจ้ามีความเข้าใจ, เพื่อจะได้เรียนรู้ข้อบัญญัติของพระองค์.
74
คนที่เกรงกลัวพระองค์เมื่อเห็นข้าพเจ้าจะมีใจยินดี, ด้วยว่าข้าพเจ้าได้ไว้ใจในพระวจนะของพระองค์.
75
ข้าแต่พระยะโฮวา, ข้าพเจ้ารู้แล้วว่าข้อพิพากษาของพระองค์เป็นยุตติธรรม และพระองค์ได้ทรงกระทำให้ข้าพเจ้ามีความทุกข์โดยสุจริต.
76
ขอทรงโปรดให้พระกรุณาคุณของพระองค์เป็นที่ประเล้าประโลม, ตามพระดำรัสที่ตรัสแก่ผู้ทาสของพระองค์.
77
ขอทรงประทานพระเมตตาคุณอันอ่อนละมุนของพระองค์แก่ข้าพเจ้า, เพื่อข้าพเจ้าจะได้มีชีวิตดำรงอยู่; ด้วยข้าพเจ้ามีความนิยมยินดีในพระบัญญัติของพระองค์.
78
ขอทรงโปรดให้คนอหังการได้ความอัปยศ; เพราะเขารังแกข้าพเจ้าเปล่าๆ. ฝ่ายข้าพเจ้าจะภาวนาพระโอวาทของพระองค์.
79
ให้คนทั้งหลายที่เกรงกลัวพระองค์กลับมาหาข้าพเจ้า; เขาจึงจะได้รู้ข้อปฏิญาณของพระองค์.
80
ขอให้จิตต์ใจของข้าพเจ้าหมดจดในสายตาแห่งตัวบทกฎหมายของพระองค์, เพื่อข้าพเจ้าจะไม่ต้องขายหน้า
81
จิตต์วิญญาณของข้าพเจ้าละเหี่ยไปเพราะปรารถนาจะได้ความรอดของพระองค์; แต่ข้าพเจ้ามีความหวังอยู่ในพระวจนะของพระองค์.
82
ตาของข้าพเจ้าก็มัวมืดไปด้วยอยากจะได้พระดำรัสของพระองค์, ขณะเมื่อข้าพเจ้ากล่าวว่า, เมื่อไรพระองค์จะทรงเล้าโลมข้าพเจ้า?
83
ด้วยข้าพเจ้าเป็นเหมือนกะสอบหนังที่ถูกรมควันแล้ว; แต่ถึงกระนั้นข้าพเจ้ายังหาลืมข้อกฎหมายของพระองค์ไม่.
84
ผู้ทาสของพระองค์จะมีอายุอยู่ได้สักเท่าใด? เมื่อใดพระองค์จะทรงพิพากษาปรับโทษคนที่ข่มเหงข้าพเจ้านั้น?
85
คนอหังการได้ขุดบ่อไว้ดักข้าพเจ้า, กระทำเป็นการละเมิดต่อพระบัญญัติของพระองค์.
86
ข้อบัญญัติทั้งปวงของพระองค์เป็นความสัตย์ซื่อ: พวกเขาได้ข่มเหงพวกข้าพเจ้าเปล่าๆ; ขอทรงโปรดช่วยข้าพเจ้า.
87
เขาได้กระทำให้ข้าพเจ้าเกือบจะเสื่อมศูนย์ไปจากแผ่นดินโลกแล้ว; แต่ข้าพเจ้ามิได้ละทิ้งพระโอวาทของพระองค์เลย.
88
ขอทรงโปรดให้ข้าพเจ้าฟื้นขึ้นตามพระกรุณาคุณของพระองค์; และข้าพเจ้าจะได้รักษาข้อปฏิญาณที่ออกมาจากพระโอษฐ์ของพระองค์นั้น
89
ข้าแต่พระยะโฮวา, พระวจนะของพระองค์ดำรงอยู่ในสวรรค์ตลอดอนาคตกาล.
90
ความสัตย์ซื่อของพระองค์ตั้งถาวรอยู่ทุกๆ ชั่วอายุ; พระองค์ได้ทรงประดิษฐานแผ่นดินโลกไว้ให้ตั้งมั่นคงอยู่.
91
ฝ่ายสรรพสิ่งยังตั้งถาวรอยู่ตามกฎของพระองค์อยู่จนทุกวันนี้; เพราะสรรพสิ่งทั้งสิ้นเป็นทาสของพระองค์.
92
ถ้าแม้นข้าพเจ้ามิได้ชื่นใจยินดีในกฎหมายของพระองค์, ข้าพเจ้าคงจะได้พินาศไปแล้วในความทุกข์ของข้าพเจ้านั้น.
93
ข้าพเจ้าจะไม่ลืมพระโอวาทของพระองค์เลย; เพราะว่าพระองค์ได้ทรงกระทำให้ข้าพเจ้าฟื้นขึ้นด้วยพระโอวาทนั้น.
94
ข้าพเจ้าเป็นคนของพระองค์, ขอทรงโปรดช่วยให้รอด; ด้วยข้าพเจ้าได้แสวงหาพระโอวาทของพระองค์.
95
คนชั่วได้คอยท่าจะประหารข้าพเจ้าเสีย; แต่ข้าพเจ้าจะพิจารณาดูข้อปฏิญาณของพระองค์.
96
ข้าพเจ้าเห็นความดีรอบคอบครบถ้วนแล้ว; แต่ว่าข้อบัญญัติของพระองค์กว้างขวางมากยิ่ง
97
ข้าพเจ้ารักพระนามของพระองค์มากสักเท่าใด! เป็นข้อภาวนาของข้าพเจ้าวันยังค่ำ.
98
ข้อบัญญัติของพระองค์ทำให้ข้าพเจ้าฉลาดกว่าพวกศัตรู; ด้วยข้อเหล่านั้นอยู่กับข้าพเจ้าเสมอ.
99
ข้าพเจ้ามีความเข้าใจมากกว่าบรรดาอาจารย์ของข้าพเจ้า; เพราะข้อปฏิญาณของพระองค์เป็นข้อภาวนาของข้าพเจ้า.
100
ข้าพเจ้ามีความเข้าใจมากกว่าคนชรา, เพราะข้าพเจ้าได้ถือรักษาพระโอวาทของพระองค์.
101
ข้าพเจ้าได้ยั้งเท้าของข้าพเจ้าให้เว้นเสียจากทางชั่วทุกทาง, เพื่อข้าพเจ้าจะได้ประพฤติตามพระวจนะของพระองค์.
102
ข้าพเจ้าไม่ได้เลี่ยงหลีกจากกฎของพระองค์; เพราะพระองค์ได้ทรงฝึกสอนข้าพเจ้า.
103
พระดำรัสของพระองค์ชิมหวานสักปานใด! จริงๆ พระเจ้าค่ะ, หวานยิ่งกว่าน้ำผึ้งอีก!
104
ข้าพเจ้าได้ความเข้าใจโดยพระโอวาทของพระองค์ เหตุฉะนั้นข้าพเจ้าจึงเกลียดชังทางทุจจริตทุกประการ
105
พระวจนะของพระองค์เป็นโคมสำหรับเท้าของข้าพเจ้า, และเป็นแสงสว่างตามทางของข้าพเจ้า.
106
ข้าพเจ้าปฏิญาณไว้แล้ว, และรับรองไว้แล้ว, ว่าจะประพฤติตามกฎอันยุตติธรรมของพระองค์.
107
ข้าพเจ้าเป็นทุกข์มากนัก. ข้าแต่พระยะโฮวา, ขอทรงโปรดให้ข้าพเจ้าฟื้นขึ้นตามพระดำรัสของพระองค์.
108
ข้าแต่พระยะโฮวา, ขอทรงโปรดรับเครื่องบูชาด้วยปากที่ข้าพเจ้าเต็มใจถวาย, และขอทรงฝึกสอนข้าพเจ้าให้รู้กฎของพระองค์.
109
ชีวิตของข้าพเจ้าอยู่ในกำมือของข้าพเจ้าเสมอ, ถึงกระนั้นข้าพเจ้ามิได้ลืมกฎหมายของพระองค์เลย.
110
คนชั่วได้วางบ่วงแร้วไว้ดักข้าพเจ้า; แต่ข้าพเจ้ามิได้เบือนไปจากพระโอวาทของพระองค์.
111
ข้าพเจ้าได้ยึดข้อปฏิญาณของพระองค์ไว้ดุจมฤดกถาวร; ด้วยข้อเหล่านั้นทำจิตต์ใจของข้าพเจ้าให้ชื่นชมยินดี.
112
ข้าพเจ้าตั้งใจไว้แล้วว่าจะประพฤติตามข้อกฎหมายของพระองค์เป็นนิตย์จนกะทั่งเวลาที่สุดปลาย
113
ข้าพเจ้าเกลียดชังคนสองใจ; แต่ข้าพเจ้ารักกฎหมายของพระองค์.
114
พระองค์เป็นที่ซ่อนเร้นและเป็นโล่ห์ของข้าพเจ้า, ข้าพเจ้าหวังใจอยู่ในพระวจนะของพระองค์.
115
แน่ะคนทั้งปวงที่กระทำชั่ว, จงไปให้พ้นจากข้าเถิด, เพื่อข้าจะได้รักษาข้อบัญญัติแห่งพระเจ้าของข้า.
116
ขอพระองค์ทรงประคองข้าพเจ้าขึ้น, เพื่อให้ข้าพเจ้าดำรงชีวิตอยู่ตามพระดำรัสของพระองค์: และขออย่าให้ข้าพเจ้าต้องขายหน้าเพราะความหวังใจของข้าพเจ้า.
117
ขอทรงโปรดอุ้มข้าพเจ้าขึ้น, และข้าพเจ้าจึงจะรอด, จะได้เคารพนบนอบต่อข้อกฎหมายของพระองค์ไว้เสมอ.
118
พระองค์ทรงให้ศูนย์แก่คนทั้งหลายที่หลงไปจากข้อกฎหมายของพระองค์ด้วยกลอุบายของเขาไร้สาร.
119
พระองค์ทรงกระทำให้คนชั่วทั้งปวงในแผ่นดินโลกเสื่อมศูนย์ไปดุจขี้แร่: เพราะฉะนั้นข้าพเจ้าจึงรักข้อปฏิญาณของพระองค์.
120
เนื้อหนังของข้าพเจ้าสั่นอยู่เพราะเกรงกลัวพระองค์; และข้าพเจ้ากลัวข้อพิพากษาของพระองค์
121
ข้าพเจ้าได้ประพฤติสัตย์ซื่อและชอบธรรม: ขออย่าทรงละทิ้งข้าพเจ้าไว้กับพวกที่ข่มเหง.
122
ขอทรงประกันผู้ทาสของพระองค์ไว้เพื่อจะได้ลาภดี. อย่าให้คนอหังการข่มเหงข้าพเจ้าเลย.
123
ตาของข้าพเจ้ามัวมืดไปด้วยแสวงหาความรอด, และพระดำรัสอันชอบธรรมของพระองค์.
124
ขอทรงกระทำแก่ผู้ทาสของพระองค์ตามพระกรุณาคุณของพระองค์, และทรงฝึกสอนให้ข้าพเจ้าให้รู้ข้อกฎหมายของพระองค์.
125
ข้าพเจ้าเป็นทาสของพระองค์ ขอทรงประทานความเข้าใจให้ข้าพเจ้า, เพื่อจะได้รู้ข้อปฏิญาณของพระองค์.
126
นี้เป็นเวลาสมควรแล้วที่พระยะโฮวาจะทรงประกอบกิจ; เพราะว่าเขาได้ล่วงละเมิดต่อกฎหมายของพระองค์.
127
เหตุฉะนั้นข้าพเจ้ารักข้อบัญญัติของพระองค์มากกว่ารักทองคำ, จริงพระเจ้าค่ะ, มากกว่าทองนพคุณ.
128
เหตุฉะนั้นข้าพเจ้าถือว่าพระโอวาทของพระองค์ก็ยุตติธรรมทุกประการ; และข้าพเจ้าเกลียดชังทางคดโกงทั้งสิ้น
129
ข้อปฏิญาณของพระองค์น่าอัศจรรย์; เหตุฉะนั้นจิตต์ใจของข้าพเจ้าจึงถือรักษาไว้.
130
การอธิบายพระวจนะของพระองค์เป็นที่ให้ใจสว่าง; และกระทำคนที่มีปัญญาน้อยให้มีความเข้าใจ.
131
ข้าพเจ้าได้อ้าปากออกกว้าง, และหอบไป; เพราะข้าพเจ้าอาลัยถึงข้อบัญญัติทั้งปวงของพระองค์.
132
ขอพระองค์ทรงหันมาทางข้าพเจ้า, และทรงพระกรุณาโปรดแก่ข้าพเจ้า, ตามที่พระองค์ทรงเคยกระทำแก่คนที่รักพระนามของพระองค์.
133
ขอทรงตั้งย่างเท้าของข้าพเจ้าไว้ให้ดำเนินตามพระดำรัสของพระองค์; และขออย่าให้การอสัตย์อธรรมประการใดๆ ครอบงำข้าพเจ้าไว้เลย.
134
ขอทรงช่วยข้าพเจ้าให้พ้นจากการข่มเหงของมนุษย์: ข้าพเจ้าจึงจะได้ถือรักษาพระโอวาทของพระองค์ไว้.
135
ขอให้แสงสว่างแห่งพระพักตรของพระองค์ส่องมาแก่ทาสของพระองค์; และทรงสอนข้าพเจ้าให้รู้ข้อกฎหมายของพระองค์.
136
น้ำตาของข้าพเจ้าไหลออกมากมาย? เพราะเขาทั้งหลายไม่ถือรักษากฎหมายของพระองค์
137
ข้าแต่พระยะโฮวา, พระองค์สัตย์ซื่อ, และข้อพิพากษาของพระองค์ยุตติธรรม.
138
พระองค์ทรงตั้งข้อปฎิญาณของพระองค์ไว้ตามยุตติธรรม และโดยความสัตย์ซื่อแท้ๆ.
139
ความร้อนรนเผาข้าพเจ้าอยู่, เพราะศัตรูของข้าพเจ้าได้ลืมพระวจนะของพระองค์เสีย.
140
พระดำรัสของพระองค์เป็นบริสุทธิ์เหลือล้น; เพราะฉะนั้นผู้ทาสของพระองค์จึงรักพระดำรัสนั้น.
141
ข้าพเจ้าเป็นผู้น้อยและเป็นที่ดูถูกดูหมิ่น; แต่ถึงกระนั้นยังมิได้ลืมพระโอวาทของพระองค์.
142
ความชอบธรรมของพระองค์เป็นความชอบธรรมอยู่ตลอดอนาคตกาล, และกฎหมายของพระองค์เป็นความจริง.
143
ความทุกข์และความยากลำบากมาถึงข้าพเจ้าแล้ว; แต่ถึงกระนั้นข้าพเจ้ายังชื่นใจยินดีในข้อบัญญัติของพระองค์.
144
ข้อปฎิญาณของพระองค์ก็ยุตติธรรมเป็นนิตย์: ขอทรงโปรดให้ข้าพเจ้าเข้าใจ, เพื่อจะดำรงชีวิตอยู่
145
ข้าแต่พระยะโฮวา, ข้าพเจ้าร้องทูลด้วยสุดใจ; ขอทรงตอบข้าพเจ้า: ข้าพเจ้าจะได้รักษาข้อกฎหมายของพระองค์ไว้.
146
ข้าพเจ้าร้องทูลพระองค์แล้ว; ขอทรงช่วยให้รอด, ข้าพเจ้าจะได้ถือตามข้อปฏิญาณของพระองค์.
147
ข้าพเจ้าตื่นขึ้นก่อนรุ่งเช้า, ก็ร้องทุกข์ทูลพระองค์: ข้าพเจ้าได้หวังใจในพระวจนะของพระองค์.
148
ตาของข้าพเจ้าตื่นคอยเมื่อยามดึกเพื่อจะได้ภาวนาพระดำรัสของพระองค์.
149
ขอทรงฟังเสียงทูลตามพระกรุณาคุณของพระองค์. ข้าแต่พระยะโฮวา, ขอทรงโปรดให้ข้าพเจ้าฟื้นขึ้นตามกฎของพระองค์.
150
คนที่ประพฤติการร้ายนั้นเข้ามาใกล้แล้ว; เขาทั้งหลายอยู่ห่างไกลจากกฎหมายของพระองค์.
151
ข้าแต่พระยะโฮวา, พระองค์ทรงสถิตอยู่ใกล้; และข้อบัญญัติทั้งปวงของพระองค์เป็นความจริง.
152
ข้าพเจ้าได้เรียนรู้ถึงข้อปฏิญาณของพระองค์นานมาแล้ว, ว่าพระองค์ได้ทรงตั้งข้อเหล่านั้นไว้เป็นนิตย์
153
ขอทรงพิจารณาดูความทุกข์ยากของข้าพเจ้า, และโปรดช่วยให้พ้น; เพราะข้าพเจ้าไม่ลืมกฎหมายของพระองค์.
154
ขอทรงตัดสินข้าพเจ้า, และทรงไถ่ข้าพเจ้าให้พ้น: ขอโปรดให้ข้าพเจ้าฟื้นขึ้นตามพระดำรัสของพระองค์.
155
ความรอดย่อมอยู่ห่างไกลจากคนชั่ว; เพราะเขาไม่แสวงหาข้อกฎหมายของพระองค์
156
ข้าแต่พระยะโฮวา, พระกรุณาคุณอันอ่อนละมุนของพระองค์มีเหลือล้น: ขอทรงโปรดให้ข้าพเจ้าฟื้นขึ้นโดยกฎของพระองค์.
157
คนข่มเหงและศัตรูของข้าพเจ้านั้นมีเป็นอันมาก; แต่ข้าพเจ้ายังไม่ได้หลงไปจากข้อปฏิญาณของพระองค์.
158
ข้าพเจ้ามีความเสียใจ, เมื่อเห็นคนอสัตย์อธรรมไม่ประพฤติตามพระดำรัสของพระองค์.
159
ขอทรงพิจารณาดูว่าข้าพเจ้ารักพระโอวาทของพระองค์มากเท่าใด: ข้าแต่พระยะโฮวา, ขอทรงโปรดให้ข้าพเจ้าฟื้นขึ้นตามพระกรุณาคุณของพระองค์.
160
ลักษณะสำคัญแห่งพระวจนะของพระองค์เป็นความจริง; และทุกข้อในกฎอันชอบธรรมของพระองค์ดำรงอยู่เป็นนิตย์
161
พวกเจ้านายข่มเหงข้าพเจ้าโดยใช่เหตุ; แต่ใจของข้าพเจ้าคงยืนยำเกรงพระวจนะของพระองค์อยู่.
162
ข้าพเจ้ายินดีในพระดำรัสของพระองค์, เหมือนคนที่ได้พบทรัพย์ชะเลยเป็นอันมาก.
163
ข้าพเจ้าเบื่อหน่ายเกลียดชังความเท็จ; แต่รักใคร่กฎหมายของพระองค์.
164
ข้าพเจ้าถวายความสรรเสริญแก่พระองค์วันละเจ็ดครั้ง, เพราะเหตุกฎอันชอบธรรมของพระองค์.
165
คนทั้งปวงที่รักกฎหมายของพระองค์มีความสุขมาก; และเหตุที่จะสะดุดกะดากแก่เขาไม่มีเลย.
166
ข้าแต่พระยะโฮวา, ข้าพเจ้าได้คอยท่าความรอดซึ่งมาจากพระองค์, และได้ประพฤติตามข้อบัญญัติของพระองค์.
167
จิตต์ใจของข้าพเจ้าได้ถือตามข้อปฏิญาณของพระองค์; และข้าพเจ้ารักข้อเหล่านั้นเป็นอย่างยิ่ง.
168
ข้าพเจ้าได้ถือพระโอวาทกับข้อปฏิญาณของพระองค์ไว้; เพราะว่าทางประพฤติทั้งปวงของข้าพเจ้าอยู่ตรงพระพักตรของพระองค์
169
ข้าแต่พระยะโฮวา, ขอทรงโปรดให้คำทูลร้องทุกข์ของข้าพเจ้าเข้าไปใกล้พระองค์: ขอทรงโปรดให้ข้าพเจ้ามีปัญญาเข้าใจพระวจนะของพระองค์.
170
ขอทรงโปรดให้คำทูลวิงวอนของข้าพเจ้าปรากฏต่อพักตรพระองค์; และโปรดช่วยข้าพเจ้าตามพระดำรัสของพระองค์นั้น.
171
ให้ริมฝีปากของข้าพเจ้าถวายความสรรเสริญแก่พระองค์; ด้วยพระองค์ทรงฝึกสอนข้าพเจ้าให้รู้ข้อกฎหมายของพระองค์.
172
ขอให้ลิ้นของข้าพเจ้าร้องสรรเสริญพระดำรัสของพระองค์; ด้วยข้อบัญญัติทั้งปวงของพระองค์ยุตติธรรม.
173
ขอทรงโปรดเตรียมพระหัตถ์ของพระองค์ให้พร้อมเพื่ออุปถัมภ์ข้าพเจ้า; เพราะข้าพเจ้าได้เลือกพระโอวาทของพระองค์แล้ว.
174
ข้าแต่พระยะโฮวา, ข้าพเจ้าปรารถนาจะได้ความรอดซึ่งมาจากพระองค์; และมีกฎหมายของพระองค์คือความชื่นชมของข้าพเจ้า.
175
ขอให้จิตต์ใจของข้าพเจ้าคงชีพอยู่, จะได้ถวายสรรเสริญแก่พระองค์ต่อไป; และให้กฎของพระองค์ประคองข้าพเจ้าไว้.
176
ข้าพเจ้าได้หลงไปดุจแกะหลง; ขอทรงโปรดติดตามผู้ทาสของพระองค์; ด้วยว่าข้าพเจ้าไม่ลืมข้อบัญญัติของพระองค์
← Chapter 118
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 29
Chapter 30
Chapter 31
Chapter 32
Chapter 33
Chapter 34
Chapter 35
Chapter 36
Chapter 37
Chapter 38
Chapter 39
Chapter 40
Chapter 41
Chapter 42
Chapter 43
Chapter 44
Chapter 45
Chapter 46
Chapter 47
Chapter 48
Chapter 49
Chapter 50
Chapter 51
Chapter 52
Chapter 53
Chapter 54
Chapter 55
Chapter 56
Chapter 57
Chapter 58
Chapter 59
Chapter 60
Chapter 61
Chapter 62
Chapter 63
Chapter 64
Chapter 65
Chapter 66
Chapter 67
Chapter 68
Chapter 69
Chapter 70
Chapter 71
Chapter 72
Chapter 73
Chapter 74
Chapter 75
Chapter 76
Chapter 77
Chapter 78
Chapter 79
Chapter 80
Chapter 81
Chapter 82
Chapter 83
Chapter 84
Chapter 85
Chapter 86
Chapter 87
Chapter 88
Chapter 89
Chapter 90
Chapter 91
Chapter 92
Chapter 93
Chapter 94
Chapter 95
Chapter 96
Chapter 97
Chapter 98
Chapter 99
Chapter 100
Chapter 101
Chapter 102
Chapter 103
Chapter 104
Chapter 105
Chapter 106
Chapter 107
Chapter 108
Chapter 109
Chapter 110
Chapter 111
Chapter 112
Chapter 113
Chapter 114
Chapter 115
Chapter 116
Chapter 117
Chapter 118
Chapter 119
Chapter 120
Chapter 121
Chapter 122
Chapter 123
Chapter 124
Chapter 125
Chapter 126
Chapter 127
Chapter 128
Chapter 129
Chapter 130
Chapter 131
Chapter 132
Chapter 133
Chapter 134
Chapter 135
Chapter 136
Chapter 137
Chapter 138
Chapter 139
Chapter 140
Chapter 141
Chapter 142
Chapter 143
Chapter 144
Chapter 145
Chapter 146
Chapter 147
Chapter 148
Chapter 149
Chapter 150
Chapter 120 →
All chapters:
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31
32
33
34
35
36
37
38
39
40
41
42
43
44
45
46
47
48
49
50
51
52
53
54
55
56
57
58
59
60
61
62
63
64
65
66
67
68
69
70
71
72
73
74
75
76
77
78
79
80
81
82
83
84
85
86
87
88
89
90
91
92
93
94
95
96
97
98
99
100
101
102
103
104
105
106
107
108
109
110
111
112
113
114
115
116
117
118
119
120
121
122
123
124
125
126
127
128
129
130
131
132
133
134
135
136
137
138
139
140
141
142
143
144
145
146
147
148
149
150