Psalms 94

Thai 1940 (พระคริสตธรรมคัมภีร์ ฉบับ 1940)

← Chapter 93 Jump to: Chapter 95 →

1ข้าแต่พระยะโฮวา, ผู้เป็นเจ้าของการแก้แค้น, ข้าแต่พระเจ้าผู้เป็นเจ้าของการแก้แค้น, ขอทรงส่องแสงสว่าง.

2พระองค์ผู้ทรงพิพากษาแผ่นดินโลก, เชิญเสด็จมา, มาตอบแทนตามควรแก่คนที่มีใจอหังการ.

3ข้าแต่พระยะโฮวา, คนชั่วจะมีอยู่ไปนานเท่าใด? คนชั่วจะได้ชัยชะนะนานเพียงไร?

4เขาทั้งหลายพูดพล่าม, เขาทั้งหลายพูดโอหัง, คนทั้งปวงที่กระทำการอสัตย์อธรรมก็อวดตัว,

5ข้าแต่พระยะโฮวา, เขาย่ำยีพลไพร่ของพระองค์, และเบียดเบียฬพวกที่เป็นมฤดกของพระองค์.

6เขาฆ่าหญิงม่ายและแขกบ้าน, ทั้งประหารชีวิตของเด็กกำพร้า.

7เขาพูดกันว่าพระยะโฮวาจะไม่ทอดพระเนตร, และพระเจ้าของพวกยาโคบจะไม่ทรงพิจารณาดู.

8แน่ะ คนโง่ดุจสัตว์เดียรัจฉานในท่ามกลางพลไพร่นั้นจงไตร่ตรอง; แน่ะ คนโฉดเขลา เมื่อไรพวกเจ้าจะมีสติปัญญาขึ้น?

9พระองค์ผู้ทรงสร้างหู, พระองค์จะไม่ทรงยินหรือ? พระองค์ผู้ทรงสร้างตา, พระองค์จะไม่ทรงเห็นหรือ?

10พระองค์ผู้ทรงตีสอนชนประเทศทั้งปวง พระองค์จะไม่ลงพระอาชญาหรือ? คือพระองค์นี้ผู้ทรงสั่งสอนมนุษย์ชาติให้มีความรู้.

11พระยะโฮวาทรงทราบความคิดของมนุษย์นั้น, ว่าหาประโยชน์มิได้.

12ข้าแต่พระยะโฮวา, ความสุขย่อมมีแก่ผู้ที่พระองค์ทรงเฆี่ยนสอน, และทรงสั่งสอนให้เขารู้คำโอวาทของพระองค์;

13เพื่อเขาจะได้อยู่เป็นสงบในวันคืนแห่งการร้าย, กว่าจะได้ทรงขุดบ่อไว้ดักคนชั่ว.

14เพราะพระยะโฮวาจะไม่ทรงละทิ้งพลไพร่ของพระองค์, เหล่าคนที่เป็นมฤดกของพระองค์นั้น พระองค์จะไม่ทรงละไว้.

15ด้วยความพิพากษาจะกลับเป็นความชอบธรรม; และบรรดาคนที่มีใจสัตย์ซื่อจะประพฤติตามความชอบธรรมนั้น.

16ผู้ใดจะลุกขึ้นต่อสู้คนร้ายให้ข้าพเจ้า? ใครจะยืนขึ้นต้านทานคนอสัตย์อธรรมให้ข้าพเจ้า?

17จะไปมีใครนอกจากพระยะโฮวาจะช่วยเหลือข้าพเจ้า ไม่ช้าไม่นานจิตต์วิญญาณของข้าพเจ้าจะได้เข้าอยู่ในที่สงัดเงียบ.

18เมื่อข้าพเจ้าพูดว่า, เท้าของข้าพเจ้าพลาดพลั้งไป; โอ้พระยะโฮวา, พระกรุณาคุณของพระองค์ก็ทรงประคองข้าพเจ้าไว้.

19ครั้นข้าพเจ้ามีความสาละวนในใจเป็นอันมาก ความประเล้าประโลมของพระองค์ก็จะทรงกระทำให้จิตต์วิญญาณของข้าพเจ้าชื่นบาน.

20ที่นั่งของคนอสัตย์อธรรมจะเป็นไมตรีกับพระองค์ได้หรือ? คือคนที่ออกกฎหมายประกอบการชั่วร้าย.

21เขากลุ้มรุมกันมาต่อสู้จิตต์ใจของผู้ชอบธรรม, และปรับโทษแก่คนที่ไม่มีความผิด.

22แต่พระยะโฮวาได้ทรงเป็นป้อมอันสูงสำหรับข้าพเจ้า, และพระเจ้าของข้าพเจ้าเป็นศิลาที่ข้าพเจ้าพึ่งพำนัก.

23พระองค์ได้ทรงกระทำให้การอสัตย์อธรรมของเขากลับตกแก่เขาอีก, และจะทรงประหารเขาในการชั่วร้ายของเขานั้น พระยะโฮวาพระเจ้าของพวกเราคงจะทรงตัดให้เด็ดขาดออกไป

← Chapter 93 Jump to: Chapter 95 →

หนังสือแนะนำ

อรรถาธิบาย อรรถาธิบาย Psalms → เฝ้าเดี่ยว คู่มือเฝ้าเดี่ยว Psalms → รับพระคัมภีร์นี้ พระคัมภีร์ศึกษา (พระคริสตธรรมคัมภีร์ ฉบับ ) →