Psalms 106 — Thai 1940 (พระคริสตธรรมคัมภีร์ ฉบับ 1940)

5เพื่อข้าพเจ้าจะได้เห็นความเจริญของพวกที่พระองค์ทรงเลือกสรรไว้, และเพื่อข้าพเจ้าจะได้ชื่นชมในความยินดีของชนประเทศแห่งพระองค์, และเพื่อข้าพเจ้าจะได้มีเกียรติยศด้วยกันกับชนที่เป็นมฤดกของพระองค์นั้น.

6พวกข้าพเจ้าได้กระทำผิดกับบรรพบุรุษของข้าพเจ้า, พวกข้าพเจ้าได้ประพฤติการอสัตย์อธรรมได้กระทำชั่ว.

7บรรพบุรุษของพวกข้าพเจ้า เมื่ออยู่ในแผ่นดินอายฆุบโต ไม่ได้เข้าใจในการอัศจรรย์ของพระองค์; เขาไม่ได้จดจำพระกรุณาคุณอันเหลือล้นของพระองค์, แต่เขาได้กบฏที่ทะเล, คือทะเลแดง.

8ถึงกระนั้น พระองค์ยังทรงช่วยเขาให้พ้นเพราะเห็นแก่พระนามของพระองค์, เพื่อจะให้ฤทธานุภาพของพระองค์ปรากฏ,

9เมื่อพระองค์ทรงว่ากล่าวทะเลแดง, ทะเลแดงนั้นก็แห้งไป: พระองค์จึงทรงนำเขาให้เดินที่ท้องทะเลอันลึกนั้น ดุจเดินไปในป่าดอน.

10พระองค์ได้ทรงช่วยให้พ้นจากเงื้อมมือผู้ที่เกลียดชังเขา, และทรงไถ่เขาให้พ้นจากมือศัตรูนั้น.

11และน้ำได้ท่วมพวกศัตรูของเขา; ไม่มีเหลือสักคนเดียว.

12เขาทั้งปวงจึงได้เชื่อฟังพระดำรัสของพระองค์; เขาได้ร้องเพลงสรรเสริญพระองค์.

13มิช้ามินานเขาได้ลืมพระราชกิจของพระองค์เสีย; และไม่ได้คอยฟังคำเตือนสติของพระองค์,

14แต่เขาเกิดโลภอย่างรุนแรงในป่าดอน, เขาได้ทดลองพระเจ้าในที่กันดารนั้น.

15พระองค์ได้ทรงโปรดประทานตามคำทูลขอของเขา, แต่ได้ทรงกระทำให้จิตต์ใจของเขาห่อเหี่ยวไป.

16อนึ่งเขาได้อิจฉาโมเซในค่ายพักนั้นด้วย, อิจฉาทั้งอาโรนผู้เป็นคนบริสุทธิ์ของพระยะโฮวาด้วย,

17ธรณีจึงแยกออกสูบดาธานลงไป, และได้ปิดพวกของอะบีรามไว้มิด,

18และมีไฟไหม้พวกเขา; เปลวไฟได้เผาผลาญคนชั่วเหล่านั้นเสีย.

19เขาได้หล่อรูปโคไว้ที่ภูเขาโฮเร็บ, และได้กราบไหว้รูปหล่อนั้น.

20เช่นนั้นแหละ เขาได้เปลี่ยนพระองค์ผู้เป็นพระรัศมีของเขา ให้เป็นรูปโคกินหญ้าไว้แทน.

21เขาได้ลืมพระเจ้าผู้ทรงช่วยเขาให้รอด, ผู้ได้ทรงกระทำพระราชกิจอันใหญ่ยิ่งในประเทศอายฆุบโต,

22และการอัศจรรย์ต่างๆ ที่แผ่นดินแห่งพงศ์พันธุ์ของฮาม, กับการอันน่ากลัวที่ทะเลแดง.

23เหตุฉะนั้นพระองค์จึงตรัสว่าจะประหารเขาเสีย, ถ้าโมเซผู้เลือกสรรของพระองค์มิได้มายืนเฝ้าต่อพระพักตรพระองค์ทูลทัดทานไว้, เพื่อให้คลายพิโรธพระองค์ก็คงได้ผลาญเขาเสียแล้ว.

24เออ, เขาทั้งหลายได้ประมาทแผ่นดินอันน่าชมนั้น, เขามิได้เชื่อฟังพระวจนะของพระองค์,

25แต่ได้บ่นในกะโจมของเขา, ไม่ยอมฟังพระสุรเสียงของพระยะโฮวา.

26พระองค์จึงทรงยกพระหัตถ์ของพระองค์ปฏิญาณว่า, จะให้เขาทั้งหลายล้มตายเสียในป่านั้น,

27จะให้เผ่าพันธุ์ของเขาล้มวินาศไปในท่ามกลางชนต่างประเทศ, และจะให้เขากระจัดกระจายไปในนานาประเทศ.

28อนึ่งเขาทั้งหลายได้ไปพัวพันกับบาละพะโอละ, และได้รับประทานเครื่องบูชาของพระที่ไม่มีชีวิต.

29เช่นนั้นแหละ เขายั่วพระโทโสด้วยการกระทำของเขา; จึงมีโรคห่าอุบัติขึ้นในท่ามกลางพวกเขา,

30ขณะนั้นฟีนะฮาดก็ลุกขึ้นสำเร็จโทษเขา; แล้วโรคห่าก็หายไป.

31การนั้นทรงถือว่าเป็นความชอบธรรมของฟีนะฮาดตลอดชั่วอายุนี้และชั่วอายุโน้นสืบๆ ไปเป็นนิตย์.

32เขากระทำให้พระองค์ทรงเคืองพระทัยที่น้ำพุมะรีบา, จึงมีเหตุร้ายเกิดแก่โมเซเพราะเขา;

33เพราะเขาได้ฝืนใจโมเซ, แล้วริมฝีปากของท่านได้พูดพลั้งไป.

34เขาทั้งหลายมิได้ทำร้ายเหล่าชนต่างประเทศ, ตามรับสั่งของพระยะโฮวา,

35แต่ได้อยู่ปะปนกับชาวต่างประเทศนั้น, หัดประพฤติตามกิจการของเขา,

36และได้ปฏิบัติรูปเคารพของพวกนั้น, ซึ่งกลับกลายเป็นบ่วงแร้วดักเขาเอง.

37เออ, มิหนำซ้ำได้พาบุตรชายหญิงของตนมาฆ่าบูชาแก่พวกปีศาจ,

38และได้กระทำโลหิตของผู้ซึ่งไม่มีผิดให้ไหลออก, เขากระทำแม้จนเลือดบุตรชายบุตรหญิงของเขา, ซึ่งเขาฆ่าบูชารูปเคารพของชาวคะนาอัน; และแผ่นดินนั้นก็อุลามกด้วยโลหิต.

39ดังนี้จึงเป็นมลทินไป เพราะการประพฤติของตน, และเล่นหญิงโสเภณีเป็นกิจวัตรของเขา.

40เหตุฉะนั้นพระพิโรธของพระยะโฮวาก็พลุ่งขึ้นต่อพลไพร่ของพระองค์, และทรงเบื่อหน่ายพวกที่เป็นมฤดกของพระองค์.

41พระองค์ได้ทรงมอบเขาไว้ในมือชาวต่างประเทศ; ให้พวกศัตรูครอบครองเขา.

42พวกศัตรูได้ข่มเหงเขาด้วย, และเขาต้องตกเข้าไปอยู่ในเงื้อมมือพวกศัตรูนั้น,

43พระองค์ทรงช่วยเขาเป็นหลายครั้งแล้ว; แต่เขายังได้คิดกบฏขัดขืนพระองค์, เขาต้องตกต่ำลงไปเพราะการอสัตย์อธรรมของตน.

44ถึงกระนั้นพระองค์ยังทรงทอดพระเนตรดูความยากลำบากของเขา, เมื่อได้สดับเสียงเขาทูลร้องทุกข์:

45พระองค์ได้ทรงระลึกถึงคำสัญญาไมตรีของพระองค์, และทรงหวนพระทัยพระเมตตาเขาตามพระกรุณาคุณอันบริบูรณ์ของพระองค์.

46พระองค์ทรงโปรดให้เขาได้รับความเอ็นดูต่อหน้าคนทั้งปวงที่ได้กวาดเขาไปเป็นชะเลยนั้น

47ข้าแต่พระยะโฮวาพระเจ้าของพวกข้าพเจ้า, ขอทรงช่วยให้พวกข้าพเจ้ารอด, และทรงรวบรวมพวกข้าพเจ้ามาจากประเทศต่างๆ, เพื่อจะได้สนองพระเดชพระคุณ ออกพระนามอันบริสุทธิ์ของพระองค์ ทั้งจะได้ชื่นชมยินดีในการสรรเสริญพระองค์

48ความบรมสุขจงมีแก่พระยะโฮวา, พระเจ้าของพวกยิศราเอล, ตั้งแต่อดีตกาลตลอดอนาคตกาล, และให้พลไพร่ทั้งปวงกล่าวว่า, อาเมน. จงยกยอสรรเสริญพระยะโฮวาเถิด.