2 Corinthians 12

Thai TCV 2025 (คัมภีร์ ฉบับไทยสามัญ)

← Chapter 11 Jump to: Chapter 13 →

1ข้าพเจ้าต้องโอ้อวดต่อไป ถึงแม้จะไม่เกิดประโยชน์อะไรขึ้นมา ข้าพเจ้าจะเล่าถึงนิมิตและการเปิดเผยต่างๆ จากองค์พระผู้เป็นเจ้า

2ข้าพเจ้ารู้จักชายคนหนึ่งในพระคริสต์ ซึ่งถูกรับขึ้นไปยังสวรรค์ชั้นที่สามเมื่อสิบสี่ปีที่แล้ว จะไปด้วยกายหรือไม่มีกายข้าพเจ้าไม่รู้ แต่พระเจ้ารู้

3ข้าพเจ้าไม่รู้ว่าเขาไปด้วยกายนี้หรือออกจากกาย แต่พระเจ้ารู้ และข้าพเจ้ารู้ว่าชายคนนี้

4ได้ถูกรับขึ้นไปถึงเมืองบรมสุขเกษม เขาได้ยินสิ่งต่างๆ ซึ่งไม่อาจอธิบายได้ สิ่งซึ่งไม่อนุญาตให้ใครบอกเล่า

5ข้าพเจ้าจะอวดถึงคนเช่นนี้ แต่จะไม่อวดตัวเองเรื่องใด เว้นแต่เรื่องความอ่อนแอของข้าพเจ้า

6แม้ว่าถ้าข้าพเจ้าเลือกที่จะอวด ข้าพเจ้าย่อมไม่เป็นคนโง่ เพราะข้าพเจ้าจะพูดความจริง แต่ข้าพเจ้ายับยั้งไว้ เพื่อไม่ให้ใครคิดเกี่ยวกับข้าพเจ้ามากเกินจากสิ่งที่ข้าพเจ้าพูดหรือทำ

7หรือเนื่องด้วยการเปิดเผยที่ยิ่งใหญ่เลิศล้ำเหล่านี้ ดังนั้นเพื่อไม่ให้ข้าพเจ้าหยิ่งผยอง พระเจ้าจึงให้มีหนามในกายของข้าพเจ้า เป็นทูตของซาตานที่คอยทรมานข้าพเจ้า

8ข้าพเจ้าวิงวอนองค์พระผู้เป็นเจ้าสามครั้งให้เอาหนามนี้ออกไป

9แต่พระองค์พูดกับข้าพเจ้าว่า “พระคุณของเราเพียงพอสำหรับเจ้า เพราะว่าฤทธิ์เดชของเราปรากฏเต็มที่ได้ในความอ่อนแอ” ดังนั้นข้าพเจ้าจะอวดความอ่อนแอทั้งสิ้นของข้าพเจ้าด้วยความยินดี เพื่อฤทธิ์เดชของพระคริสต์จะอยู่กับข้าพเจ้า

10ด้วยเหตุนี้ เพื่อเห็นแก่พระคริสต์ ข้าพเจ้าจึงชื่นชมในความอ่อนแอ ในการสบประมาท ในความยากลำบาก ในการกดขี่ข่มเหง ในความยุ่งยาก เพราะเมื่อใดที่ข้าพเจ้าอ่อนแอ เมื่อนั้นข้าพเจ้าก็เข้มแข็ง

11ข้าพเจ้าได้ทำตนเองให้เป็นคนโง่แล้ว แต่พวกท่านเป็นคนผลักดันให้ข้าพเจ้าต้องเป็นอย่างนี้ ท่านน่าจะชมเชยข้าพเจ้า เพราะถึงแม้ข้าพเจ้าไม่มีอะไรดีเด่น แต่ก็ไม่ด้อยไปกว่า “ยอดอัครทูต” เหล่านั้น

12ข้าพเจ้าเพียรแสดงให้ท่านเห็นเครื่องหมายของอัครทูตแท้ ทั้งหมายสำคัญ การอัศจรรย์ และปาฏิหาริย์ต่างๆ

13ท่านด้อยกว่าคริสตจักรอื่นๆ ตรงไหน ตรงที่ข้าพเจ้าไม่เคยเป็นภาระแก่ท่านอย่างนั้นหรือ ขออภัยในความผิดข้อนี้!

14บัดนี้ข้าพเจ้าพร้อมที่จะมาเยี่ยมพวกท่านเป็นครั้งที่สาม และจะไม่เป็นภาระแก่ท่าน เพราะสิ่งที่ต้องการคือตัวท่าน ไม่ใช่ทรัพย์สินของท่าน ควรหรือที่ลูกๆ จะเก็บออมให้พ่อแม่ แต่พ่อแม่ต่างหากที่ควรสะสมไว้ให้ลูก

15ดังนั้นข้าพเจ้ายินดีที่จะใช้ทุกสิ่งที่มีและทุ่มเทตัวเองเพื่อท่าน ถ้าข้าพเจ้ารักท่านมากขึ้น ท่านจะรักข้าพเจ้าน้อยลงหรือ

16อย่างที่เป็นมา ข้าพเจ้าไม่เคยเป็นภาระแก่พวกท่าน แต่คนเจ้าเล่ห์อย่างข้าพเจ้าใช้กลเม็ดดักจับท่าน

17ข้าพเจ้ากอบโกยประโยชน์จากท่านผ่านทางคนที่ข้าพเจ้าได้ส่งมาหรือ

18ข้าพเจ้าขอร้องให้ทิตัสไปหาท่าน และข้าพเจ้าก็ส่งพี่น้องคนหนึ่งไปกับเขาด้วย ทิตัสไม่ได้กอบโกยอะไรจากท่านใช่ไหม เราไม่ได้เดินตามทางเดียวกันโดยพระวิญญาณองค์เดียวกันหรือ

19ตลอดมานี้ท่านคิดว่าเราแก้ตัวอยู่ใช่ไหม เราพูดในสายตาของพระเจ้าอย่างคนที่อยู่ในพระคริสต์ ท่านที่รัก ทุกสิ่งที่เราทำก็เพื่อเสริมกำลังพวกท่าน

20เนื่องจากข้าพเจ้าเกรงว่า เมื่อมาถึงจะไม่เห็นท่านเป็นอย่างที่ข้าพเจ้าอยากให้เป็น และท่านก็จะไม่เห็นข้าพเจ้าเป็นอย่างที่ท่านอยากให้เป็น ข้าพเจ้ากลัวว่าอาจมีการทะเลาะเบาะแว้ง อิจฉาริษยา ฉุนเฉียว ชิงดีชิงเด่น ใส่ร้ายป้ายสี นินทาว่าร้าย หยิ่งยโส และวุ่นวาย

21ข้าพเจ้าเกรงว่าเมื่อได้มาอีกครั้ง พระเจ้าของข้าพเจ้าจะทำให้ข้าพเจ้าถ่อมลงต่อหน้าพวกท่าน ข้าพเจ้าจะเศร้าเสียใจเพราะหลายคนที่ได้ทำบาป และไม่ยอมกลับใจละทิ้งสิ่งมัวหมอง ความผิดบาปทางเพศ และการเสเพลซึ่งพวกเขาลุ่มหลง

← Chapter 11 Jump to: Chapter 13 →