2 Corinthians 6

Thai TCV 2025 (คัมภีร์ ฉบับไทยสามัญ)

← Chapter 5 Jump to: Chapter 7 →

1ในฐานะผู้ร่วมงานของพระเจ้า เราขอร้องท่านว่าอย่ารับพระคุณของพระเจ้ามาอย่างเปล่าประโยชน์

2เพราะพระองค์กล่าวว่า “ในเวลาแห่งความโปรดปรานเราได้ฟังเจ้า และในวันแห่งความรอดเราได้ช่วยเจ้า” ข้าพเจ้าบอกท่านว่า บัดนี้คือเวลาแห่งความโปรดปรานของพระเจ้า บัดนี้คือวันแห่งความรอด

3เราไม่วางหินขวางทางให้ใครสะดุด เพื่อพันธกิจของเราจะไม่เสียความน่าเชื่อถือ

4แต่เราพิสูจน์ตัวเองในทุกทางในฐานะผู้รับใช้ของพระเจ้า ไม่ว่าในการอดกลั้นใจ ในความทุกข์ร้อน ความยากลำบากและความลำเค็ญ

5ในการถูกเฆี่ยนตี การถูกจำคุกและการจลาจล ในการตรากตรำทำงาน การอดหลับอดนอน และความหิวโหย

6ในความบริสุทธิ์ ความเข้าใจ ความอดทน และความกรุณา ในพระวิญญาณบริสุทธิ์ และในความรักจริงใจ

7ในคำพูดสัตย์จริง และในฤทธานุภาพของพระเจ้า ด้วยอาวุธแห่งความชอบธรรมทั้งในมือขวาและมือซ้าย

8ทั้งในยามมีเกียรติและไร้เกียรติ ในยามที่เขาว่าชั่วและในยามที่เขาว่าดี เป็นคนจริงแท้แต่ยังถูกมองว่าหลอกลวง

9เป็นที่รู้จักแต่ถูกมองว่าไม่มีใครรู้จัก กำลังจะตายแต่ก็ยังมีชีวิตอยู่ต่อไป ถูกเฆี่ยนตีแต่ก็ยังไม่ตาย

10ทุกข์โศกแต่ก็ยังชื่นชมยินดีเสมอ ยากจนแต่ก็ยังทำให้หลายคนมั่งมี ไม่มีสิ่งใดแต่ก็ยังเป็นเจ้าของทุกสิ่ง

11พี่น้องชาวโครินธ์ ข้าพเจ้าพูดกับท่านอย่างตรงไปตรงมาและเปิดใจของเราต่อท่าน

12เราไม่ได้ปิดใจเลิกรักท่าน แต่ท่านปิดใจเลิกรักเรา

13เพื่อเป็นการแลกเปลี่ยนอย่างยุติธรรม ข้าพเจ้าขอพูดกับท่านเหมือนพูดกับลูกว่า จงเปิดใจของท่านด้วย

14อย่าเข้าเทียมแอกกับคนที่ไม่เชื่อ เพราะความชอบธรรมกับความชั่วจะทำอะไรร่วมกันได้ หรือความสว่างกับความมืดจะสามัคคีธรรมกันได้อย่างไร

15พระคริสต์กับเบลีอัล จะกลมกลืนกันได้หรือ ผู้เชื่อกับผู้ที่ไม่เชื่อจะมีส่วนร่วมกันได้อย่างไร

16วิหารของพระเจ้ากับวิหารของรูปเคารพจะตกลงอะไรกันได้ เพราะเราเป็นวิหารของพระเจ้าผู้มีชีวิตอยู่ ตามที่พระเจ้ากล่าวว่า “เราจะอยู่กับพวกเขา และเดินท่ามกลางพวกเขา และเราจะเป็นพระเจ้าของเขา และเขาจะเป็นประชาชนของเรา”

17ดังนั้น “จงออกมาจากพวกเขา และแยกตัวออก องค์พระผู้เป็นเจ้ากล่าว อย่าแตะต้องสิ่งมลทิน แล้วเราจะรับเจ้า”

18และ “เราจะเป็นพ่อของพวกเจ้า และเจ้าจะเป็นลูกชายลูกสาวของเรา องค์พระผู้เป็นเจ้าผู้มีฤทธิ์เดชกล่าวดังนี้”

← Chapter 5 Jump to: Chapter 7 →