2 Corinthians 7

Thai TCV 2025 (คัมภีร์ ฉบับไทยสามัญ)

← Chapter 6 Jump to: Chapter 8 →

1ดังนั้นเพื่อนที่รัก ในเมื่อเรามีคำสัญญาจากพระเจ้าเช่นนี้ ก็ขอให้เราชำระตนเองจากทุกสิ่งที่ทำให้ร่างกายกับจิตวิญญาณแปดเปื้อน จงทำให้ความบริสุทธิ์สมบูรณ์พร้อมด้วยความเกรงกลัวพระเจ้า

2จงเปิดใจรับพวกเราเถิด เราไม่ได้ทำผิดต่อใคร เราไม่ได้ทำให้ใครเสียหาย เราไม่ได้เอาเปรียบใคร

3ข้าพเจ้าไม่ได้พูดเช่นนี้เพื่อตำหนิพวกท่าน ข้าพเจ้าเคยพูดไว้ก่อนแล้วว่า พวกท่านอยู่ในดวงใจของพวกเรา ถึงขนาดที่เราร่วมเป็นร่วมตายกับท่านได้

4ข้าพเจ้าขอกล่าวกับพวกท่านอย่างไม่อ้อมค้อมว่า ข้าพเจ้าภูมิใจในพวกท่านอย่างมาก ข้าพเจ้าได้รับกำลังใจอย่างเต็มที่ แม้ในความยากลำบากทั้งสิ้น ข้าพเจ้าก็มีความยินดีอย่างเปี่ยมล้น

5เพราะเมื่อมาถึงแคว้นมาซิโดเนีย เราไม่ได้พักกายเลย หันไปทางไหนก็ถูกก่อกวน ภายนอกมีความขัดแย้ง ภายในก็หวาดหวั่น

6แต่พระเจ้าผู้ปลอบโยนคนที่ท้อแท้ ได้ปลอบโยนเราโดยการมาของทิตัส

7และไม่เพียงโดยการมาของเขาเท่านั้น แต่โดยการปลอบโยนที่ท่านให้กับเขาด้วย ทิตัสบอกพวกเราว่าท่านปรารถนาที่จะพบข้าพเจ้า พวกท่านรู้สึกเสียใจและห่วงใยข้าพเจ้าอย่างมาก ซึ่งทำให้ข้าพเจ้าชื่นชมยินดีมากขึ้นอีก

8แม้จดหมายของข้าพเจ้าทำให้ท่านโศกเศร้า ข้าพเจ้าก็ไม่เสียใจ แม้จะเคยเสียใจที่เห็นว่าจดหมายนั้นทำให้ท่านเจ็บปวดใจ แต่ก็เพียงชั่วขณะ

9เดี๋ยวนี้ข้าพเจ้ามีความสุข ไม่ใช่เพราะทำให้ท่านเสียใจ แต่เพราะความโศกเศร้านั้นทำให้ท่านกลับใจใหม่ เป็นความโศกเศร้าอย่างที่พระเจ้าต้องการ เราจึงไม่ได้ทำร้ายท่านในเรื่องใด

10ความโศกเศร้าอย่างที่พระเจ้าต้องการส่งผลให้เกิดการกลับใจใหม่ ซึ่งนำไปสู่ความรอดและไม่เหลือความเสียใจไว้ ส่วนความโศกเศร้าอย่างโลกนำไปสู่ความตาย

11ดูสิ่งที่ความโศกเศร้าอย่างที่พระเจ้าต้องการนี้ส่งผลอะไรในตัวท่านบ้าง เช่นการเอาจริงเอาจัง ความกระตือรือร้นที่จะสะสางเรื่องของตัวเอง ความโกรธต่อความอยุติธรรม การตื่นตัว ความอาลัยหา ความห่วงใย ความพร้อมที่จะเห็นความยุติธรรม ท่านได้พิสูจน์ตัวเองในทุกประเด็นแล้วว่าไม่ผิดในเรื่องนี้

12ดังนั้นถึงแม้ข้าพเจ้าได้เขียนมาถึงท่าน ก็ไม่ใช่เพราะเห็นแก่คนที่ทำผิดหรือฝ่ายที่เสียหาย แต่เพื่อต่อหน้าพระเจ้า ท่านจะเห็นว่า ท่านได้ทุ่มเทให้กับเราเพียงใด

13พวกเราได้รับกำลังใจจากสิ่งทั้งหมดนี้ นอกจากเราเองได้รับกำลังใจแล้ว เรายังดีใจเป็นพิเศษที่เห็นว่าทิตัสมีความสุขเพียงไร เพราะท่านทุกคนทำให้จิตวิญญาณของทิตัสชื่นบาน

14ข้าพเจ้าได้อวดพวกท่านกับเขา และท่านไม่ได้ทำให้ข้าพเจ้าอับอาย แต่ทุกสิ่งที่เราบอกท่านเป็นความจริงฉันใด สิ่งที่เราได้อวดพวกท่านกับทิตัส ก็ได้พิสูจน์แล้วว่าเป็นความจริงฉันนั้น

15และทิตัสยิ่งรักพวกท่านมากขึ้นเมื่อระลึกว่า ท่านทุกคนเชื่อฟังและต้อนรับเขาด้วยความเกรงกลัวจนตัวสั่น

16ข้าพเจ้าดีใจที่สามารถมั่นใจในพวกท่านได้เต็มที่

← Chapter 6 Jump to: Chapter 8 →