bible
ra
🌐 Language
English
Español
Français
Deutsch
Português
Italiano
Nederlands
Русский
中文
日本語
한국어
العربية
Türkçe
Tiếng Việt
ไทย
Indonesia
All Languages
Home
/
Thai
/
Thai TCV 2025 (คัมภีร์ ฉบับไทยสามัญ)
/
Isaiah 5
Isaiah 5
Thai TCV 2025 (คัมภีร์ ฉบับไทยสามัญ)
← Chapter 4
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 29
Chapter 30
Chapter 31
Chapter 32
Chapter 33
Chapter 34
Chapter 35
Chapter 36
Chapter 37
Chapter 38
Chapter 39
Chapter 40
Chapter 41
Chapter 42
Chapter 43
Chapter 44
Chapter 45
Chapter 46
Chapter 47
Chapter 48
Chapter 49
Chapter 50
Chapter 51
Chapter 52
Chapter 53
Chapter 54
Chapter 55
Chapter 56
Chapter 57
Chapter 58
Chapter 59
Chapter 60
Chapter 61
Chapter 62
Chapter 63
Chapter 64
Chapter 65
Chapter 66
Chapter 6 →
1
ข้าพเจ้าจะขับร้องบทเพลงแด่ผู้ที่เป็นที่รักของ ข้าพเจ้า เกี่ยวกับสวนองุ่นของเขา ที่รักของข้าพเจ้ามีสวนองุ่นแปลงหนึ่งบนไหล่ เขาอันอุดมสมบูรณ์
2
เขาไถที่และกำจัดกรวดหิน และปลูกองุ่นพันธุ์เยี่ยม เขาสร้างหอยาม และสกัดบ่อย่ำองุ่นไว้ด้วย จากนั้นเขารอเก็บผลองุ่นชั้นดี แต่กลับได้องุ่นเปรี้ยว
3
“โอ ชาวเยรูซาเล็มและชาวยูดาห์ จงตัดสินความระหว่างเรากับสวนองุ่นของเรา
4
เราจะทำอะไรได้อีก เพื่อสวนองุ่นของเรา เราหวังผลองุ่นที่ดี แต่ทำไมกลับได้แต่องุ่นเปรี้ยว
5
เราจะบอกให้ ว่าเราจะทำอะไรกับสวนองุ่นนั้น เราจะรื้อรั้วลง และปล่อยให้สวนนั้นถูกทำลาย เราจะทลายกำแพงลง และมันจะถูกเหยียบย่ำ
6
เราจะทิ้งให้ร้าง ไม่ลิดกิ่งหรือพรวนดินให้ ปล่อยให้หนามขึ้นรกไปหมด เราจะสั่งเมฆไม่ให้ส่งฝน มารดมันอีกต่อไป”
7
สวนองุ่นของพระยาห์เวห์ผู้มีฤทธิ์ คือชนชาติอิสราเอล และชนยูดาห์ เป็นเถาองุ่นที่พระองค์ชื่นชม พระองค์มองหาผลเป็นความยุติธรรม แต่กลับเห็นการนองเลือด คาดหวังความชอบธรรม แต่กลับได้ยินเสียงร้องไห้ทุกข์ใจ
8
วิบัติแก่เจ้าผู้ซื้อที่ดิน จนผู้อื่นไม่มีที่อาศัย บ้านของเจ้าสร้างบนที่ดินผืนใหญ่ จนเจ้าสามารถอยู่ตามลำพังในดินแดนนั้น
9
ข้าพเจ้าได้ยินพระยาห์เวห์ผู้มีฤทธิ์ประกาศว่า “บ้านใหญ่ๆ จะร้างอย่างแน่นอน คฤหาสน์งดงามก็จะไร้ผู้อยู่อาศัย
10
สวนองุ่นสิบเอเคอร์จะผลิตเหล้าองุ่นได้เพียงบัท เดียว เมล็ดพืชหนึ่งโฮเมอร์ จะให้ผลเพียงเอฟาห์เดียว ”
11
วิบัติแก่บรรดาผู้ที่ลุกขึ้นแต่เช้าตรู่ เพื่อไปดื่มสุรา เมาหยำเปจนดึกดื่น จนเดือดพล่านด้วยเหล้าองุ่น
12
ในงานเลี้ยง เขาจัดให้มีพิณใหญ่และพิณเขาคู่ ปี่ รำมะนา และเหล้าองุ่น แต่ไม่ไยดีสิ่งที่พระยาห์เวห์กระทำ ไม่เคารพนับถือการงานของพระองค์
13
ฉะนั้นประชาชนของเราจะตกเป็นเชลย เพราะขาดความเข้าใจ พวกมียศสูงจะตายเพราะความหิวโหย ประชาชนทั่วไปก็แห้งระโหยเพราะความกระหาย
14
ความตายจึงขยายขากรรไกรของมัน และอ้าปากกว้าง กลืนกินทั้งผู้ใหญ่ผู้น้อย พร้อมกับพวกชอบวิวาทและพวกสำมะเลเทเมา
15
ดังนั้น ผู้คนจึงถูกทำให้ตกต่ำ และทุกคนถูกกดให้ต่ำต้อย ดวงตาหยิ่งผยองจะถูกปราบให้ต่ำ
16
แต่พระยาห์เวห์ผู้มีฤทธิ์จะเป็นที่ยกย่องโดยความยุติธรรมของพระองค์ และพระเจ้าผู้บริสุทธิ์จะได้รับการพิสูจน์ว่าบริสุทธิ์ โดยการกระทำอันชอบธรรมของพระองค์
17
แล้วแกะจะกินหญ้าเหมือนอยู่ในทุ่งหญ้าของมันเอง ลูกแกะจะหากิน ท่ามกลางซากปรักหักพังของคนรวย
18
วิบัติแก่ผู้ที่ดึงความบาปมาด้วยเชือกแห่งความหลอกลวง ลากความชั่วเหมือนใช้เชือกลากเกวียน
19
วิบัติแก่ผู้ที่กล่าวว่า “ให้พระเจ้ารีบหน่อย เร่งงานไวๆ เราจะได้เห็น ให้แผนการขององค์บริสุทธิ์แห่งอิสราเอล ใกล้เข้ามา ปรากฏให้เห็น เราจะได้รู้”
20
วิบัติแก่ผู้ที่เรียกชั่วว่าดี เรียกดีว่าชั่ว เรียกมืดว่าสว่าง ที่สว่างกลับว่ามืด เรียกขมว่าหวาน ที่หวานกลับว่าขม
21
วิบัติแก่ผู้ที่ทึกทักว่าตนเองฉลาด และหลักแหลมในสายตาของตนเอง
22
วิบัติแก่ผู้ที่อวดเก่งในเรื่องดื่มสุรา และเป็นผู้ชนะเลิศในการผสมเหล้า
23
ผู้ปล่อยตัวคนทำผิดเพื่อสินบน และไม่ให้ความยุติธรรมกับผู้บริสุทธิ์
24
ดังนั้นรากของพวกเขาจะเน่าเปื่อย และดอกของเขาจะปลิวไปเหมือนธุลี เหมือนเปลวไฟเผาฟาง เหมือนหญ้าแห้งลุกมอดไปในไฟ เพราะเขาละทิ้งกฎบัญญัติของพระยาห์เวห์ผู้มีฤทธิ์ และลบหลู่พระวจนะขององค์บริสุทธิ์แห่งอิสราเอล
25
ฉะนั้นความโกรธของพระยาห์เวห์จึงเผาผลาญคนของพระองค์ มือของพระองค์เงื้อขึ้นและฟาดพวกเขา ภูเขาทั้งหลายสะเทือนสะท้าน ซากศพเหมือนกองขยะกลางถนน ถึงขนาดนี้แล้วความโกรธของพระเจ้าก็ยังไม่หันเห พระองค์ยังคงเงื้อมือค้างอยู่
26
พระองค์ชูธงส่งสัญญาณให้ชนชาติไกลโพ้นทั้งหลาย พระองค์ผิวปากเรียกพวกที่อยู่สุดปลายแผ่นดินโลก พวกเขาโลดแล่น มาอย่างรวดเร็ว!
27
ไม่มีสักคนที่อ่อนล้าหรือสะดุดล้ม ไม่มีที่ซึมเซาหรือหลับใหล เขาคาดเข็มขัดทะมัดทะแมง สายรัดรองเท้าไม่ขาดสักเส้น
28
ลูกศรของเขาคมกริบ คันธนูของเขาโก่งไว้ กีบม้าของเขาเหมือนหินเหล็กไฟ ล้อรถรบเหมือนพายุหมุน
29
เสียงคำรามของเขาเหมือนราชสีห์ พวกเขาคำรามเหมือนสิงห์หนุ่ม เขาคำรามขณะตะครุบเหยื่อ และลากทึ้งไปโดยไม่มีใครช่วย
30
ในวันนั้นพวกเขาจะคำรามใส่เหยื่อ เหมือนทะเลคำรน และถ้าใครมองดูดินแดนนั้น ก็มีแต่ความมืดและความทุกข์โศก แม้ดวงอาทิตย์ก็ถูกเมฆบดบังจนมืดมิด
← Chapter 4
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 29
Chapter 30
Chapter 31
Chapter 32
Chapter 33
Chapter 34
Chapter 35
Chapter 36
Chapter 37
Chapter 38
Chapter 39
Chapter 40
Chapter 41
Chapter 42
Chapter 43
Chapter 44
Chapter 45
Chapter 46
Chapter 47
Chapter 48
Chapter 49
Chapter 50
Chapter 51
Chapter 52
Chapter 53
Chapter 54
Chapter 55
Chapter 56
Chapter 57
Chapter 58
Chapter 59
Chapter 60
Chapter 61
Chapter 62
Chapter 63
Chapter 64
Chapter 65
Chapter 66
Chapter 6 →
All chapters:
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31
32
33
34
35
36
37
38
39
40
41
42
43
44
45
46
47
48
49
50
51
52
53
54
55
56
57
58
59
60
61
62
63
64
65
66