Isaiah 7

Thai TCV 2025 (คัมภีร์ ฉบับไทยสามัญ)

← Chapter 6 Jump to: Chapter 8 →

1ในสมัยกษัตริย์อาหัสแห่งยูดาห์ลูกชายของโยธามซึ่งเป็นลูกของอุสซียาห์ กษัตริย์เรซีนแห่งอารัม และกษัตริย์เปคาห์แห่งอิสราเอลลูกชายของเรมาลิยาห์ กรีธาทัพมาโจมตีเยรูซาเล็ม แต่ยึดเมืองไม่ได้

2เมื่อข่าวมาถึงราชวงศ์ของดาวิดว่า “อารัมเป็นพันธมิตรกับ เอฟราอิม” จิตใจของอาหัสและประชาชนก็หวาดหวั่นเหมือนต้นไม้ในป่าสั่นไหวในพายุ

3แล้วพระยาห์เวห์พูดกับอิสยาห์ว่า “เจ้ากับเชอารยาชูบ ลูกของเจ้า จงออกไปพบอาหัสที่ปลายท่อน้ำของอ่างเก็บน้ำด้านบน ทางที่จะไปลานซักผ้า

4จงบอกเขาว่า ‘ให้ระวัง นิ่งสงบ อย่ากลัวเลย อย่าเสียขวัญเพราะดุ้นฟืนที่กำลังจะมอดทั้งสองนี้ คือความเกรี้ยวกราดของกษัตริย์เรซีนแห่งอารัมและของลูกของเรมาลิยาห์

5อารัม เอฟราอิม และลูกของเรมาลิยาห์คบคิดกันทำลายเจ้า’ และพูดกันว่า

6‘ให้เราบุกยูดาห์ ยึดดินแดนมาแบ่งกัน และตั้งลูกของทาเบเอลขึ้นเป็นกษัตริย์ปกครองที่นี่’

7แต่พระยาห์เวห์องค์เจ้าชีวิตพูดว่า ‘จะไม่เป็นไปเช่นนั้น จะไม่เกิดขึ้น

8เพราะหัวของอารัมคือดามัสกัส และหัวของดามัสกัสคือเรซีนเท่านั้น เอฟราอิมก็เช่นกัน ภายในหกสิบห้าปี จะถูกบดขยี้จนไม่เหลือเป็นชนชาติ

9หัวของเอฟราอิมคือสะมาเรีย และหัวของสะมาเรียก็เป็นแค่ลูกของเรมาลิยาห์ หากเจ้าไม่ตั้งมั่นในความเชื่อ เจ้าก็ไม่อาจยืนอยู่ได้เลย’

10พระยาห์เวห์พูดกับอาหัสอีกครั้งว่า

11‘จงขอหมายสำคัญจากพระยาห์เวห์พระเจ้าของเจ้า ไม่ว่าจะในที่ลึกที่สุดหรือในที่สูงที่สุดก็ได้’

12แต่อาหัสพูดว่า ‘เราจะไม่ขอ เราจะไม่ทดลองพระยาห์เวห์’

13แล้วอิสยาห์กล่าวว่า ‘เจ้าผู้เป็นราชวงศ์ดาวิด จงฟังเถิด! ท่านยั่วความอดทนของมนุษย์ยังไม่พอหรือ ท่านจะพยายามยั่วความอดกลั้นของพระเจ้าด้วยหรือ

14ฉะนั้นพระยาห์เวห์เองจะให้หมายสำคัญแก่ท่าน คือหญิงพรหมจารี คนหนึ่งจะตั้งครรภ์และคลอดลูกชาย และ จะเรียกเขาว่าอิมมานูเอล

15เขาจะกินนมข้นและน้ำผึ้ง เมื่อเขาโตพอจะรู้จักปฏิเสธสิ่งที่ผิดและเลือกสิ่งที่ถูก

16เพราะก่อนที่เด็กจะรู้ความ ดินแดนของกษัตริย์สององค์ที่ท่านกลัวนั้นจะถูกทิ้งร้าง

17พระยาห์เวห์จะนำกษัตริย์อัสซีเรียมายังท่าน ประชาชนและครอบครัวพ่อของท่าน ในช่วงเวลาที่ไม่เหมือนเวลาใด นับตั้งแต่เอฟราอิมแยกตัวจากยูดาห์’ ”

18ในวันนั้นพระยาห์เวห์จะผิวปากเรียกฝูงเหลือบจากสามเหลี่ยมปากแม่น้ำไนล์ในอียิปต์และฝูงผึ้งจากดินแดนอัสซีเรียมา

19พวกมันจะมารวมตัวกันอยู่ที่ห้วยลึกและในโพรงหิน เหนือพุ่มหนามและที่ตาน้ำทุกแห่ง

20ในวันนั้น พระยาห์เวห์จะใช้ใบมีดโกนนี้ คือกษัตริย์อัสซีเรีย ซึ่งท่านจ้างมาจากอีกฟากหนึ่งของแม่น้ำยูเฟรติส เพื่อโกนผม ขนลับ และหนวดเคราของท่าน

21ในวันนั้น คนหนึ่งจะเลี้ยงวัวสาวหนึ่งตัวกับแพะสองตัวไว้

22เพราะมันมีน้ำนมมากจึงมีนมข้นให้กิน คนทั้งหมดที่เหลืออยู่ในแผ่นดินจะกินนมข้นและน้ำผึ้ง

23ในวันนั้นทุกแห่งที่มีต้นองุ่นพันต้นซึ่งมีมูลค่าเป็นเงินพันเชเขล จะมีแต่พงหนาม

24นายพรานจะไปที่นั่นด้วยธนูและลูกธนู เพราะทั้งแผ่นดินจะมีหนามปกคลุม

25เนินเขาต่างๆ ซึ่งครั้งหนึ่งเคยใช้จอบขุดดินเพื่อเพาะปลูก จะไม่มีใครกล้าไปที่นั่นเพราะกลัวหนาม จะกลายเป็นที่ปล่อยวัวและให้แกะย่ำไปมา

← Chapter 6 Jump to: Chapter 8 →