Isaiah 59

Thai TCV 2025 (คัมภีร์ ฉบับไทยสามัญ)

← Chapter 58 Jump to: Chapter 60 →

1แน่นอน แขนของพระยาห์เวห์ไม่ได้สั้นเกินกว่าจะช่วยให้รอด หูของพระองค์ก็ไม่ได้ตึงเกินกว่าจะได้ยิน

2แต่ความชั่วช้าของเจ้าต่างหาก ที่ได้แยกเจ้าออกจากพระเจ้าของเจ้า บาปของเจ้าทำให้พระองค์ซ่อนใบหน้าจากเจ้า พระองค์จึงไม่ได้ยิน

3มือของเจ้าเกรอะกรังไปด้วยเลือด นิ้วของเจ้าเปรอะเปื้อนความผิด ริมฝีปากของเจ้าพูดเท็จ ลิ้นของเจ้าพึมพำสิ่งชั่วร้าย

4ไม่มีใครเรียกร้องความยุติธรรม ไม่มีใครสู้คดีด้วยความสัตย์จริง พวกเขาพึ่งคำโต้แย้งไร้สาระ พูดโกหก ก่อความเดือดร้อนและให้กำเนิดความชั่วร้าย

5เขาฟักไข่งูพิษ และทอใยแมงมุม ใครกินไข่ของพวกเขาก็จะตาย และเมื่อไข่ฟองไหนแตก งูพิษก็เลื้อยออกมา

6ใยแมงมุมของพวกเขาก็ใช้เป็นเสื้อผ้าไม่ได้ เขาไม่สามารถคลุมตัวเองด้วยสิ่งที่ตนทำ การกระทำของเขาชั่วร้าย มือของเขาพร้อมจะก่อความรุนแรง

7เท้าของเขาถลันเข้าหาบาป รีบเร่งจะเอาชีวิตผู้บริสุทธิ์ พวกเขาดำเนินแผนชั่วร้าย การกระทำอันรุนแรงเป็นทางของเขา

8เขาไม่รู้จักทางแห่งสันติสุข ไม่มีความยุติธรรมในหนทางของเขา เขาทำให้มันกลายเป็นถนนคดเคี้ยว ไม่มีใครที่เดินตามพวกเขาจะรู้จักสันติสุข

9ฉะนั้นความยุติธรรมจึงห่างไกลจากพวกเรา และความชอบธรรมไม่ได้มาถึงเรา เรามองหาความสว่าง ก็พบแต่ความมืดมน เรามองหาความสดใส แต่เราก็เดินอยู่ในเงามืดมิด

10เราคลำไปตามกำแพงเหมือนคนตาบอด คลำหาทางเหมือนคนไม่มีตา เวลาเที่ยงวันเราสะดุดเหมือนเวลาพลบค่ำ ในหมู่คนแข็งแกร่ง เราก็เหมือนคนตาย

11เราทุกคนครางเหมือนหมี ร้องโอดครวญเหมือนนกพิราบ เรามองหาความยุติธรรมแต่ไม่พบเลย หาการช่วยกู้แต่ก็อยู่ไกลลิบ

12เพราะการละเมิดของเรามากมายในสายตาของพระองค์ บาปของเราฟ้องร้องเรา ความผิดของเราอยู่กับเราเสมอ และเรายอมรับความชั่วช้าของเรา

13เรากบฏทรยศต่อพระยาห์เวห์ หันหลังให้พระเจ้าของเรา ปลุกปั่นให้เกิดกบฏและการกดขี่ พูดคำโกหกที่ใจเราคิดขึ้นมา

14ดังนั้นความยุติธรรมจึงถดถอย ความชอบธรรมหลีกห่าง ความจริงสะดุดกลางถนน ความซื่อสัตย์ไม่อาจเข้ามาได้

15หาความจริงไม่พบเลยไม่ว่าที่ไหน ผู้ที่หลีกหนีจากความชั่วกลับตกเป็นเหยื่อ พระยาห์เวห์มองแล้วไม่พอใจ เพราะไม่มีความยุติธรรมเลย

16พระองค์เห็นว่าไม่มีใครเลย และตกใจที่ไม่มีใครก้าวเข้ามาช่วย ดังนั้นแขนของพระองค์เองจึงนำความรอดมา และความชอบธรรมของพระองค์ก็ค้ำจุนพระองค์ไว้

17พระองค์สวมความชอบธรรมเป็นเสื้อเกราะ สวมหมวกเหล็กแห่งความรอดบนศีรษะ สวมเสื้อผ้าแห่งการแก้แค้น และห่อความกระตือรือร้นเหมือนผ้าคลุม

18พระองค์จะตอบแทนศัตรูของพระองค์ด้วยความโกรธ และแก้แค้นศัตรูของพระองค์เช่นกัน ให้สาสมกับการกระทำของพวกเขา พระองค์จะตอบแทนหมู่เกาะต่างๆ ตามที่มันสมควรได้รับ

19ผู้คนจากตะวันตกจะยำเกรงนามของพระยาห์เวห์ และจากที่ดวงอาทิตย์ขึ้น พวกเขาจะยกย่องเกียรติสิริของพระองค์ เพราะพระองค์จะมาเหมือนน้ำเชี่ยว ซึ่งขับเคลื่อนด้วยลมปราณของพระยาห์เวห์

20“พระผู้ไถ่จะมายังศิโยน ไปหาคนในครอบครัวยาโคบที่กลับใจจากบาปของพวกเขา” พระยาห์เวห์ประกาศดังนั้น

21พระยาห์เวห์พูดว่า “สำหรับเรา นี่เป็นพันธสัญญาของเรากับพวกเขา วิญญาณของเราซึ่งอยู่กับเจ้าจะไม่พรากไปจากเจ้า และถ้อยคำของเราที่เราใส่ไว้ในปากของเจ้าจะอยู่บนริมฝีปากของเจ้าเสมอ บนริมฝีปากลูกของเจ้า และบนริมฝีปากลูกหลานของพวกเขา ตั้งแต่บัดนี้จนชั่วนิรันดร์” พระยาห์เวห์พูดไว้เช่นนั้น

← Chapter 58 Jump to: Chapter 60 →