Isaiah 9

Thai TCV 2025 (คัมภีร์ ฉบับไทยสามัญ)

← Chapter 8 Jump to: Chapter 10 →

1อย่างไรก็ตามผู้ทุกข์ยากจะไม่โศกเศร้าอีกต่อไป ในอดีตพระเจ้าทำให้ดินแดนเศบูลุนและนัฟทาลีต่ำลง แต่ในอนาคตพระองค์จะยกย่องกาลิลีที่ชนชาติต่างๆอาศัยอยู่ รวมทั้งริมทางทะเลเหนือแม่น้ำจอร์แดนไป

2ประชาชนผู้เดินอยู่ในความมืด ได้เห็นแสงสว่างยิ่งใหญ่ บรรดาผู้อาศัยในดินแดนแห่งความมืดมิด แสงสว่างเริ่มสาดต้องพวกเขาแล้ว

3พระเจ้าขยายชนชาตินั้น และเพิ่มพูนความปีติยินดีของพวกเขา พวกเขาชื่นชมยินดีต่อหน้าพระองค์ เหมือนคนเริงรื่นชื่นบานยามเก็บเกี่ยว เหมือนนักรบชื่นชมยินดี ยามแบ่งสมบัติที่ริบมาได้

4เหมือนอย่างวันแห่งชัยชนะเหนือมีเดียน พระองค์จะทำลาย แอกที่เป็นภาระของพวกเขา คานที่พวกเขาต้องแบกหาม และไม้ตะบองของผู้ที่ข่มเหงเขา

5รองเท้าทุกคู่ของนักรบซึ่งใช้ในสงคราม และเสื้อผ้าทั้งหมดของพวกเขาที่โชกเลือด จะถูกเผาไฟ และใช้เป็นเชื้อเพลิง

6ด้วยว่ามีเด็กคนหนึ่งเกิดมาเพื่อเรา มีลูกชายคนหนึ่งที่มอบให้แก่เรา และการปกครองจะอยู่บนบ่าของเขา และเขาจะได้รับการขนานนามว่า “ที่ปรึกษามหัศจรรย์ พระเจ้าผู้มีฤทธิ์ พระบิดานิรันดร์ องค์สันติราช”

7การปกครองอย่างสันติของบุคคลนั้น จะยิ่งใหญ่ขึ้นไม่สิ้นสุด พระองค์จะครอบครองเหนือบัลลังก์ และอาณาจักรของดาวิด สถาปนาและผดุงอาณาจักรนั้นไว้ ด้วยความยุติธรรมและความชอบธรรม ตั้งแต่เวลานั้นตราบนิรันดร์ พระยาห์เวห์ผู้มีฤทธิ์กระตือรือร้น ที่จะกระทำการนี้ให้สำเร็จ

8พระยาห์เวห์มีถ้อยคำต่อต้านยาโคบ และจะตกอยู่บนอิสราเอลว่า

9ประชาชนทั้งปวงจะรู้ถึงคำพิพากษา คือเอฟราอิมและชาวสะมาเรียทั้งหลาย ซึ่งกล่าวอย่างเย่อหยิ่ง และด้วยใจอหังการว่า

10“อิฐทลายลงแล้วก็จริง แต่เราจะสร้างขึ้นใหม่ด้วยหินสกัด ต้นมะเดื่อทั้งหลายถูกโค่นลงไปแล้ว แต่เราจะแทนที่ด้วยไม้สนซีดาร์”

11แต่พระยาห์เวห์จะเสริมกำลังศัตรูของเรซีนขึ้นมาสู้กับพวกเขา และกระตุ้นศัตรูของพวกเขา

12ชาวอารัมจากตะวันออก และชาวฟีลิสเตียจากตะวันตก อ้าปากกว้างกลืนอิสราเอลเสีย ถึงขนาดนี้แล้วความโกรธของพระเจ้าก็ยังไม่หันเห พระองค์ยังคงเงื้อมือค้างอยู่

13แต่ประชาชนก็ยังไม่ยอมหันกลับมาหาพระองค์ผู้ลงโทษพวกเขา ทั้งไม่ยอมแสวงหาพระยาห์เวห์ผู้มีฤทธิ์

14ฉะนั้นพระยาห์เวห์จะตัดทั้งหัวและหางจากอิสราเอล ทั้งกิ่งอินทผลัมและต้นอ้อภายในวันเดียว

15หัวคือผู้อาวุโสและผู้มีเกียรติ หางคือผู้เผยพระวจนะซึ่งสอนเท็จ

16พวกผู้นำก็นำไปผิดทาง และพวกผู้ตามก็ถูกนำให้หลงเตลิด

17ฉะนั้นพระยาห์เวห์จะไม่ชื่นชอบคนหนุ่ม ทั้งจะไม่สงสารลูกกำพร้าพ่อกับหญิงม่าย เพราะทุกคนล้วนชั่วช้าอธรรม ทุกปากพูดจาโง่เขลา ถึงขนาดนี้แล้วความโกรธของพระเจ้าก็ยังไม่หันเห พระองค์ยังคงเงื้อมือค้างอยู่

18แน่นอนว่าความชั่วลุกโพลงดั่งกองไฟ มันผลาญต้นหนามน้อยใหญ่ทั้งปวง ทำให้ทั้งป่าลุกไหม้ ส่งควันโขมง

19พื้นแผ่นดินจะถูกเผาผลาญ โดยความโกรธของพระยาห์เวห์ผู้มีฤทธิ์ ประชาชนจะเป็นเชื้อเพลิง พวกเขาจะไม่ไว้ชีวิตกันเลย

20พวกเขาจะเขมือบทางขวา แต่ก็ยังหิวโหย กินไปทางซ้าย แต่ก็ยังไม่อิ่ม ต่างก็จะเลี้ยงชีวิตด้วยเนื้อลูกหลาน ของตนเอง

21มนัสเสห์และเอฟราอิมจะกัดกินกันเอง และทั้งสองจะหันมาเล่นงานยูดาห์ ถึงขนาดนี้แล้วความโกรธของพระเจ้าก็ยังไม่หันเห พระองค์ยังคงเงื้อมือค้างอยู่

← Chapter 8 Jump to: Chapter 10 →