Judges 19

Thai TCV 2025 (คัมภีร์ ฉบับไทยสามัญ)

← Chapter 18 Jump to: Chapter 20 →

1สมัยนั้นคนอิสราเอลไม่มีกษัตริย์ปกครอง มีชายตระกูลเลวีคนหนึ่ง อาศัยอยู่ในพื้นที่ห่างไกลในแดนเทือกเขาแห่งเอฟราอิม เขาได้พาหญิงสาวคนหนึ่งจากเบธเลเฮมในยูดาห์มาเป็นภรรยาน้อย

2แต่หญิงนั้นไม่สัตย์ซื่อต่อสามี เธอทิ้งเขากลับไปอยู่บ้านพ่อแม่ของเธอที่เบธเลเฮมในยูดาห์ หลังจากผ่านไปสี่เดือน

3สามีของเธอไปเยี่ยมเธอพร้อมคนใช้ของเขาและลาสองตัว เพื่อชักชวนให้กลับมาอยู่ด้วยกันอีก เธอพาเขาเข้าไปในบ้านของพ่อแม่ เมื่อพ่อของเธอเห็นเขาก็ต้อนรับด้วยความยินดี

4พ่อตาจึงชวนลูกเขยให้พักอยู่ด้วย เขาก็กินดื่มและหลับนอนอยู่ที่นั่นเป็นเวลาสามวัน

5ในวันที่สี่พวกเขาก็ตื่นแต่เช้าเตรียมออกเดินทาง แต่พ่อของหญิงนั้นกล่าวกับลูกเขยว่า “หาอะไรกินให้ชื่นใจก่อนที่จะไป”

6ดังนั้นเขาและพ่อตาจึงนั่งลงกินดื่มด้วยกัน ต่อมาพ่อของหญิงนั้นได้ชักชวนว่า “ขอให้พักผ่อนให้สำราญอีกสักคืนเถิด”

7เมื่อชายนั้นลุกขึ้นเตรียมจะไป พ่อตาก็พูดโน้มน้าวอีก ดังนั้นเขาจึงค้างคืนที่นั่น

8เช้าวันที่ห้า เมื่อเขาลุกขึ้นจะไป พ่อของหญิงนั้นกล่าวว่า “พักให้สดชื่น คอยจนบ่ายหน่อยแล้วค่อยไป!” แล้วเขากับพ่อตาก็นั่งลงกินด้วยกันอีก

9เมื่อชายผู้นั้นกับภรรยาน้อยและคนรับใช้กำลังจะไป พ่อตาก็พูดว่า “นี่ก็จวนจะเย็นแล้ว ค้างอีกสักคืนเถอะ คืนนี้เราจะได้ฉลองอีกครั้ง แล้วพรุ่งนี้ลูกค่อยตื่นแต่เช้าออกเดินทางไป”

10แต่ชายผู้นั้นยืนกรานไม่ยอมค้างคืน พวกเขาจึงออกเดินทางมุ่งไปยังเยบุส (คือเยรูซาเล็ม) พร้อมด้วยภรรยาน้อยและลาสองตัวที่มีอาน

11เมื่อพวกเขามาเกือบถึงเยบุสก็ใกล้ค่ำแล้ว คนรับใช้นั้นพูดกับนายว่า “ให้เราแวะพักที่เมืองของชาวเยบุส และค้างคืนกันที่นี่เถิด”

12นายของเขาตอบว่า “ไม่ได้ เราจะไม่เข้าไปในเมืองใดที่ประชาชนไม่ใช่ชาวอิสราเอล เราจะไปต่อจนถึงกิเบอาห์”

13เขากล่าวอีกว่า “ให้เราพยายามไปถึงกิเบอาห์หรือรามาห์ แล้วค่อยค้างคืนที่ใดที่หนึ่ง”

14ดังนั้นพวกเขาจึงเดินทางต่อไป ขณะที่เขามาถึงกิเบอาห์ในเขตเบนยามิน ดวงอาทิตย์กำลังจะลับฟ้า

15เขาหยุดเพื่อจะค้างคืนที่นั่น แต่เนื่องจากไม่มีใครเชิญให้พักด้วย พวกเขาจึงไปนั่งอยู่ที่ลานเมือง

16เย็นวันนั้นชายชราผู้หนึ่งซึ่งมาจากแดนเทือกเขาแห่งเอฟราอิม เขากลับจากทำงานในทุ่งนาเพื่อจะกลับบ้านในกิเบอาห์ (ซึ่งชาวเบนยามินอาศัยอยู่ที่นั่น)

17เมื่อเห็นนักเดินทางนั่งอยู่ที่ลานเมือง ชายชราผู้นั้นจึงถามว่า “พวกท่านมาจากที่ไหน และกำลังจะไปที่ไหน”

18เขาตอบว่า “พวกเรามาจากเบธเลเฮมในแผ่นดินยูดาห์ กำลังจะกลับไปยังบ้านของเรา ซึ่งเป็นพื้นที่ห่างไกลในแดนเทือกเขาแห่งเอฟราอิม ข้าพเจ้าได้ไปเมืองเบธเลเฮมในแผ่นดินยูดาห์ และขณะนี้กำลังจะไปยังบ้านของพระยาห์เวห์ แต่ไม่มีใครเชิญเราเข้าไปในบ้านเพื่อค้างคืน

19เรามีทั้งฟางและหญ้าสำหรับลา และขนมปังกับเหล้าองุ่นสำหรับผู้รับใช้ของท่านคือตัวข้าพเจ้า ผู้หญิง และคนหนุ่มที่มาด้วยกันกับเรา พวกเราไม่ขาดสิ่งใด”

20ชายชราผู้นั้นจึงกล่าวว่า “เชิญไปพักที่บ้านของข้าพเจ้า ให้ข้าพเจ้าจัดหาสิ่งที่ท่านต้องการ ขอเพียงอย่าพักที่ลานเมืองนี้เลย”

21ชายชราจึงพาคนเหล่านั้นไปที่บ้านของเขาและให้อาหารแก่ลา หลังจากที่พวกเขาล้างเท้าแล้ว ก็กินดื่มด้วยกัน

22ขณะที่พวกเขากำลังรื่นเริงอยู่นั้น ก็มีกลุ่มคนชั่วของเมืองนั้นมาล้อมบ้านชายชราไว้ แล้วทุบประตู พร้อมทั้งตะโกนใส่ชายชราเจ้าของบ้านว่า “จงนำชายคนนั้นที่มาพักอยู่ในบ้านของเจ้าออกมา เพื่อเราจะได้ร่วมเพศกับเขา”

23เจ้าของบ้านผู้นั้นจึงออกไปข้างนอกพูดกับคนเหล่านั้นว่า “ไม่ได้หรอกเพื่อนเอ๋ย อย่าทำสิ่งเลวทรามต่ำช้าเช่นนั้นเลย เพราะว่าเขาเป็นแขกของข้าพเจ้า อย่าอุกอาจทำสิ่งนี้เลย

24นี่แน่ะ ข้าพเจ้าจะพาลูกสาวพรหมจารีของข้าพเจ้าและภรรยาน้อยของชายคนนั้นออกมาให้พวกท่านทำอะไรก็ได้ตามใจชอบ แต่อย่าอุกอาจทำสิ่งนี้กับชายคนนั้นเลย”

25แต่พวกเขาไม่ยอมฟัง ชายตระกูลเลวีจึงผลักภรรยาน้อยออกไป คนเหล่านั้นก็รุมข่มขืนและทำร้ายเธอตลอดคืน แล้วปล่อยตัวเธอมาเมื่อรุ่งสาง

26เธอจึงกลับมาที่บ้านที่สามีของเธอพักอยู่ แล้วล้มลงที่หน้าประตูบ้าน นอนอยู่ที่นั่นจนกระทั่งสว่าง

27เมื่อสามีของเธอตื่นขึ้นในตอนเช้าและเปิดประตูออกมาเพื่อเดินทางต่อไป ก็พบภรรยาน้อยของตนล้มฟุบนอนอยู่ที่นั่น มือสองข้างพาดธรณีประตู

28เขาจึงกล่าวกับเธอว่า “ลุกขึ้นไปกันเถอะ” แต่ไม่มีเสียงตอบ เขาจึงช้อนร่างของเธอพาดบนหลังลา แล้วพากลับบ้าน

29เมื่อถึงบ้านแล้วก็หยิบมีดมาฟันร่างของเธอแยกเป็นสิบสองท่อน ส่งไปยังเผ่าต่างๆ ของคนอิสราเอลเผ่าละท่อน

30ทุกคนที่เห็นพูดกันว่า “ตั้งแต่วันที่ชาวอิสราเอลออกมาจากอียิปต์ ไม่เคยมีเหตุการณ์อย่างนี้เลย ลองนึกดู! เราต้องทำอะไรบางอย่าง! พูดมาว่าจะทำอย่างไร!”

← Chapter 18 Jump to: Chapter 20 →