Judges 6

Thai TCV 2025 (คัมภีร์ ฉบับไทยสามัญ)

← Chapter 5 Jump to: Chapter 7 →

1ชาวอิสราเอลได้ทำชั่วในสายตาของพระยาห์เวห์ และพระองค์มอบพวกเขาไว้ในมือของชาวมีเดียนเป็นเวลาเจ็ดปี

2เพราะว่าชาวมีเดียนมีกำลังเข้มแข็งและโหดร้าย จนชาวอิสราเอลต้องหนีไปหาที่หลบซ่อนอยู่ในโพรงตามภูเขา ในถ้ำ และที่มั่นต่างๆ

3เมื่อใดก็ตามที่ชาวอิสราเอลหว่านพืช ชาวมีเดียน ชาวอามาเลข และชนชาติอื่นๆ ทางตะวันออกจะพากันมาบุกรุกพื้นที่

4พวกเขามาตั้งค่ายและทำลายพืชพันธุ์ตลอดทางไปถึงกาซา ไม่เหลือสิ่งมีชีวิตสักอย่างเดียวให้คนอิสราเอล ไม่ว่าแกะ วัว หรือลา

5พวกเขากรูเข้ามาพร้อมกับฝูงสัตว์ เต็นท์ของเขาเหมือนตั๊กแตนฝูงมหึมา นับจำนวนพวกเขาและอูฐได้ไม่ถ้วน พวกเขาบุกรุกเข้ามาเพื่อทำลายล้างดินแดน

6ชาวมีเดียนทำให้ชาวอิสราเอลสิ้นเนื้อประดาตัว จนต้องร่ำร้องให้พระยาห์เวห์ช่วย

7เมื่อชาวอิสราเอลร่ำร้องต่อพระยาห์เวห์เพราะคนมีเดียน

8พระองค์ส่งผู้เผยพระวจนะคนหนึ่งมาแจ้งว่า “พระยาห์เวห์พระเจ้าของคนอิสราเอลพูดดังนี้ว่า เราได้นำเจ้าออกมาจากอียิปต์ ออกจากแดนทาส

9เราช่วยกู้เจ้าจากเงื้อมมือของอียิปต์ เราปลดปล่อยเจ้าจากเงื้อมมือของพวกที่กดขี่ข่มเหงเจ้า เราขับไล่ศัตรูออกไปต่อหน้าเจ้า และยกดินแดนของเขาให้เจ้า

10เราบอกเจ้าว่า ‘เราคือพระยาห์เวห์พระเจ้าของเจ้า อย่ากราบไหว้พระต่างๆ ของชาวอาโมไรต์ในดินแดนซึ่งเจ้าอาศัยอยู่’ แต่เจ้าก็ไม่ฟังเรา”

11ทูตของพระยาห์เวห์มานั่งอยู่ใต้ต้นโอ๊กในโอฟราห์ ซึ่งเป็นที่ดินของโยอาชตระกูลอาบีเอเซอร์ กิเดโอนลูกชายของโยอาชกำลังนวดข้าวสาลีอยู่ในบ่อย่ำองุ่น เพื่อให้พ้นจากสายตาชาวมีเดียน

12ทูตของพระยาห์เวห์ปรากฏแก่กิเดโอนและกล่าวว่า “นักรบผู้เกรียงไกรเอ๋ย พระยาห์เวห์อยู่กับท่าน”

13กิเดโอนตอบว่า “ด้วยความเคารพ เจ้านายของข้าพเจ้า หากพระยาห์เวห์อยู่กับพวกเรา ทำไมเหตุการณ์ทั้งปวงนี้จึงเกิดขึ้นกับเรา ไหนล่ะการอัศจรรย์ทั้งปวงซึ่งบรรพบุรุษเคยเล่าให้ฟัง พวกเขาพูดว่า ‘พระยาห์เวห์นำพวกเราออกมาจากอียิปต์ไม่ใช่หรือ’ แต่บัดนี้พระยาห์เวห์ได้ทอดทิ้งพวกเรา และมอบเราไว้ในเงื้อมมือของชาวมีเดียน”

14พระยาห์เวห์หันมาหาเขาและพูดว่า “จงไปช่วยคนอิสราเอลให้พ้นจากเงื้อมมือของชาวมีเดียนด้วยกำลังที่เจ้ามีอยู่ เราใช้เจ้าไปไม่ใช่หรือ”

15แต่กิเดโอนถามว่า “เจ้านายของข้าพเจ้า แต่ข้าพเจ้านี่หรือจะไปช่วยกู้คนอิสราเอล ตระกูลของข้าพเจ้าอ่อนแอที่สุดในเผ่ามนัสเสห์ และข้าพเจ้าก็เป็นผู้เล็กน้อยที่สุดในครอบครัว”

16พระยาห์เวห์พูดว่า “เราจะอยู่กับเจ้า และเจ้าจะฟาดฟันชาวมีเดียนทั้งหมดไม่เหลือใครสักคนรอดชีวิต”

17กิเดโอนตอบว่า “หากพระองค์โปรดปราน ขอให้หมายสำคัญเพื่อแสดงว่าเป็นพระองค์จริงๆ ที่กำลังพูดกับข้าพเจ้าอยู่

18โปรดอย่าเพิ่งไปไหนจนกว่าข้าพเจ้าจะกลับมาและนำเครื่องบูชามาถวายพระองค์” และพระยาห์เวห์พูดว่า “เราจะรอจนเจ้ากลับมา”

19กิเดโอนกลับเข้าไปจัดแจงปรุงลูกแพะตัวหนึ่ง และทำขนมปังไม่ใส่เชื้อจากแป้งหนึ่งเอฟาห์ จากนั้นนำเนื้อใส่กระจาดและน้ำแกงใส่หม้อมาถวายพระองค์ที่ใต้ต้นโอ๊ก

20ทูตของพระเจ้ากล่าวกับกิเดโอนว่า “จงวางเนื้อและขนมปังไร้เชื้อไว้บนหินก้อนนี้ และเอาน้ำแกงราด” กิเดโอนก็ปฏิบัติตามคำสั่ง

21แล้วทูตของพระยาห์เวห์แตะเนื้อและขนมปังไร้เชื้อนั้นด้วยปลายไม้เท้าที่ถืออยู่ในมือ ไฟก็ลุกขึ้นจากก้อนหิน เผาเนื้อและขนมปังจนหมด แล้วทูตของพระยาห์เวห์ก็หายตัวไป

22เมื่อกิเดโอนตระหนักว่าเป็นทูตของพระยาห์เวห์ก็ร้องว่า “อนิจจา พระยาห์เวห์องค์เจ้าชีวิต! ข้าพเจ้าได้เห็นทูตของพระยาห์เวห์ต่อหน้าต่อตา!”

23แต่พระยาห์เวห์พูดกับกิเดโอนว่า “จงมีสันติสุขเถิด! อย่ากลัวเลย เจ้าจะไม่ตาย”

24กิเดโอนจึงสร้างแท่นบูชาขึ้นที่นั่นถวายแด่พระยาห์เวห์และขนานนามว่า “พระยาห์เวห์เป็นสันติสุข” แท่นนี้อยู่ที่โอฟราห์ ในที่ดินของตระกูลอาบีเอเซอร์ตราบจนทุกวันนี้

25ในคืนนั้นเองพระยาห์เวห์สั่งกิเดโอนว่า “จงนำวัวผู้ตัวที่สองอายุเจ็ดปี จากฝูงสัตว์ของพ่อของเจ้ามา และรื้อแท่นบูชาพระบาอัลของพ่อและฟันเสาเจ้าแม่อาเชราห์ ซึ่งตั้งอยู่ใกล้ๆ ด้วย

26จากนั้นจงสร้างแท่นบูชาที่เหมาะสม สำหรับพระยาห์เวห์พระเจ้าของเจ้าขึ้นบนยอดเนินเขาแห่งนั้น ใช้ไม้ที่ฟันจากเสาเจ้าแม่อาเชราห์ เป็นฟืนเผาวัวผู้ตัวที่สอง เป็นเครื่องเผาบูชาทั้งตัว”

27กิเดโอนจึงพาคนรับใช้สิบคนมาด้วย และทำตามคำสั่งของพระยาห์เวห์แต่เขาไม่กล้าทำในเวลากลางวันเพราะกลัวสมาชิกในครอบครัวและชาวเมืองนั้น เขาจึงแอบทำในเวลากลางคืน

28เช้าวันรุ่งขึ้นเมื่อชาวเมืองตื่นขึ้นมาพบว่าแท่นบูชาพระบาอัลถูกรื้อทำลาย เสาเจ้าแม่อาเชราห์ข้างแท่นถูกโค่น และมีวัวผู้ตัวที่สองเผาบูชาบนแท่นที่เพิ่งสร้างขึ้นมาใหม่!

29ผู้คนต่างถามกันว่า “ใครทำอย่างนี้” เมื่อเขาสืบเสาะอย่างถี่ถ้วนก็ได้รับคำบอกเล่าว่า “กิเดโอนลูกชายของโยอาชเป็นคนทำ”

30คนในเมืองนั้นเรียกร้องกับโยอาชว่า “เอาตัวลูกชายของเจ้าออกมา เขาต้องตายที่บังอาจมารื้อแท่นบูชาของพระบาอัล แล้วยังฟันเสาเจ้าแม่อาเชราห์ทิ้งอีก”

31แต่โยอาชตอบฝูงชนที่กำลังโกรธแค้นซึ่งห้อมล้อมเขาว่า “พวกท่านจะช่วยออกโรงแทนพระบาอัลหรือ จะพยายามช่วยพระบาอัลหรืออย่างไร ใครสู้แทนพระบาอัลจะต้องถูกฆ่าตายภายในเช้าวันนี้! ถ้าบาอัลเป็นเทพเจ้าจริงๆ เขาย่อมดูแลปกป้องตัวเองได้เวลาที่มีคนมารื้อแท่นของเขา”

32ตั้งแต่วันนั้นมาเขาเรียกกิเดโอนว่าเยรุบบาอัล โดยกล่าวว่า “ให้พระบาอัลต่อสู้กับเขา” เพราะเขาได้ทำลายแท่นบูชาของพระบาอัล

33ครั้งนั้นบรรดาชาวมีเดียน ชาวอามาเลข และชนชาติอื่นๆ ทางตะวันออก ผนึกกำลังกันยกข้ามแม่น้ำจอร์แดนมาตั้งค่ายอยู่ที่หุบเขายิสเรเอล

34แล้วพระวิญญาณของพระยาห์เวห์ลงมาเหนือกิเดโอน เขาก็เป่าแตรเรียกคนตระกูลอาบีเอเซอร์ให้ติดตามเขา

35เขายังส่งผู้ส่งสาส์นไปทั่วเขตมนัสเสห์ อาเชอร์ เศบูลุน และนัฟทาลีอีกด้วย เพื่อเรียกรวบรวมกำลังพลและพวกเขาก็ตอบรับ

36กิเดโอนพูดกับพระเจ้าว่า “หากพระองค์จะใช้ข้าพเจ้าช่วยกู้คนอิสราเอลจริงๆ ตามที่พระองค์สัญญาไว้

37ดูเถิด ข้าพเจ้าจะวางขนแกะไว้ที่ลานนวดข้าว หากขนแกะเปียกน้ำค้างแต่พื้นดินแห้ง ข้าพเจ้าก็จะรู้ได้ว่าพระองค์จะช่วยกู้คนอิสราเอลด้วยมือของข้าพเจ้าอย่างที่พระองค์ได้พูดไว้”

38แล้วก็เป็นเช่นนั้น วันรุ่งขึ้นเมื่อกิเดโอนตื่นแต่เช้า เขาก็บิดขนแกะมีน้ำค้างไหลออกมาเต็มชาม

39กิเดโอนจึงพูดกับพระเจ้าว่า “ขออย่าโกรธข้าพเจ้าเลย ข้าพเจ้าจะร้องขออีกครั้งเดียว ขอข้าพเจ้าได้ทดสอบกับขนแกะอีกครั้งหนึ่ง คราวนี้ขอให้ขนแกะแห้ง ส่วนพื้นดินรอบๆ เปียกน้ำค้าง”

40คืนนั้นพระเจ้าทำตามคำขอของเขา ขนแกะแห้งอยู่ แต่พื้นดินมีน้ำค้างชุ่มไปหมด

← Chapter 5 Jump to: Chapter 7 →