Judges 20 — Thai TCV 2025 (คัมภีร์ ฉบับไทยสามัญ)

6ข้าพเจ้าจึงฟันร่างของเธอเป็นสิบสองท่อน ส่งแต่ละท่อนไปยังแต่ละเขตแดนที่เป็นมรดกของคนอิสราเอล เพราะว่าคนพวกนั้นได้อุกอาจทำสิ่งเลวทรามต่ำช้านี้ในอิสราเอล

7บัดนี้พวกท่านชาวอิสราเอล โปรดพูดมาและบอกข้าพเจ้าว่าท่านจะตัดสินใจทำอะไร”

8คนทั้งหมดก็ลุกขึ้นตอบเป็นเสียงเดียวกันว่า “พวกเราจะไม่ยอมกลับบ้านสักคน จะไม่มีพวกเราแม้แต่คนเดียวกลับไปบ้านของตน

9เราจะจัดการกับกิเบอาห์ดังนี้คือ เราจะขึ้นไปต่อสู้กับกิเบอาห์ตามการชี้นำของสลากที่จับได้

10เราจะคัดเอาชายสิบคนจากทุกร้อยคนของทุกเผ่าในอิสราเอล และร้อยคนจากพันคน และพันคนจากหมื่นคนให้เป็นกองกำลังคอยส่งเสบียงให้กองทัพ และเมื่อกองทัพมาถึงกิเบอาห์ในเบนยามินก็จะเข้าทำลายกิเบอาห์ ให้สาสมกับการกระทำอย่างอุกอาจที่ทำในอิสราเอลครั้งนี้”

11ดังนั้นชาวอิสราเอลทั้งปวงจึงชุมนุมและผนึกกำลังเป็นหนึ่งเดียวเข้าสู้กับเมืองนั้น

12เผ่าต่างๆ ของคนอิสราเอลส่งผู้สื่อสารไปทั่วเขตแดนเบนยามินและแจ้งว่า “จะว่าอย่างไรกับอาชญากรรมอันชั่วร้ายที่เกิดขึ้นในหมู่พวกท่าน

13จงมอบตัวผู้กระทำผิดจากกิเบอาห์มาให้เราประหาร เพื่อขจัดมลทินชั่วร้ายจากคนอิสราเอล” แต่ชาวเบนยามินไม่ฟังพี่น้องชาวอิสราเอล

14พวกเขามาจากเมืองต่างๆ ของตน มารวมตัวกันที่กิเบอาห์เพื่อสู้รบกับชาวอิสราเอล

15ชาวเบนยามินระดมพลดาบ 26,000 คนจากเมืองต่างๆ ของเขาอย่างรวดเร็ว มาสมทบกับชาย 700 คนที่คัดเลือกมาจากกิเบอาห์

16ในจำนวนทหารเหล่านี้มี 700 คนซึ่งเป็นนักเหวี่ยงสลิงถนัดซ้าย แต่ละคนสามารถเหวี่ยงก้อนหินใส่เส้นผมเส้นเดียวโดยไม่พลาด

17ส่วนคนอิสราเอล ไม่นับคนเบนยามิน มีพลดาบ 400,000 คน ทุกคนพร้อมทำศึก

18ชาวอิสราเอลไปยังเบธเอล และถามพระเจ้าว่า “ควรให้เผ่าใดออกไปรบกับเผ่าเบนยามินก่อน” พระยาห์เวห์ตอบว่า “ให้ยูดาห์ไปก่อน”

19รุ่งขึ้นชาวอิสราเอลยกมาตั้งค่ายใกล้กิเบอาห์

20ชาวอิสราเอลออกมาเพื่อสู้รบกับชาวเบนยามินและตั้งทัพเผชิญหน้ากันที่กิเบอาห์

21ชาวเบนยามินออกมาจากกิเบอาห์และฆ่าชาวอิสราเอลไป 22,000 คนในการรบวันนั้น

22แต่ชาวอิสราเอลให้กำลังใจกันและกัน และออกมาตั้งแนวรบที่เดิมเช่นวันก่อน

23ชาวอิสราเอลขึ้นมาร่ำไห้ต่อหน้าพระยาห์เวห์จนถึงเวลาเย็น และถามว่า “พวกเราควรสู้รบกับชาวเบนยามินพี่น้องชาวอิสราเอลของเราอีกหรือไม่” พระยาห์เวห์พูดว่า “จงไปสู้รบกับพวกเขาเถิด”

24ชาวอิสราเอลจึงยกพลมาประชิดเบนยามินอีกเป็นวันที่สอง

25ครั้งนี้เมื่อชาวเบนยามินออกจากกิเบอาห์มาสู้รบ ก็ฆ่าฟันชาวอิสราเอลตายไป 18,000 คน ล้วนแต่เป็นพลดาบ

26จากนั้นชาวอิสราเอลทั้งหมด กองทัพทั้งหมดก็ขึ้นไปที่เบธเอลร่ำไห้ต่อหน้าพระยาห์เวห์ และถืออดอาหารจนถึงเย็นวันนั้น แล้วถวายเครื่องเผาบูชาทั้งตัวและเครื่องบูชาแห่งมิตรภาพแด่พระยาห์เวห์

27และชาวอิสราเอลถามพระยาห์เวห์ (ในสมัยนั้นหีบพันธสัญญาของพระเจ้าอยู่ที่เบธเอล

28ฟีเนหัสลูกชายของเอเลอาซาร์หลานของอาโรนปฏิบัติหน้าที่อยู่หน้าหีบนั้น) พวกเขาถามว่า “พวกเราควรออกไปสู้รบกับชาวเบนยามินซึ่งเป็นพี่น้องชาวอิสราเอลของเราอีกหรือไม่” พระยาห์เวห์ตอบว่า “จงไปเถิด วันพรุ่งนี้เราจะมอบพวกเขาไว้ในมือของเจ้า”

29ฉะนั้นคนอิสราเอลจึงซุ่มกำลังรอบกิเบอาห์

30และออกไปสู้กับชาวเบนยามินอีกในวันที่สาม ตั้งแนวรบต่อสู้กับกิเบอาห์เหมือนที่เคยทำ

31ชาวเบนยามินออกมาประจันหน้าและถูกล่อให้ห่างออกไปจากตัวเมือง พวกเขาเริ่มฆ่าฟันชาวอิสราเอลเช่นครั้งก่อน มีราวสามสิบคนล้มตายกลางทุ่งโล่งและตามหนทาง ซึ่งสายหนึ่งไปยังเบธเอล อีกสายหนึ่งไปยังกิเบอาห์

32ชาวเบนยามินตะโกนว่า “เรากำลังจะชนะพวกเขาอย่างครั้งก่อน” ส่วนชาวอิสราเอลกล่าวว่า “ให้เราถอยทัพและล่อพวกเขาออกจากตัวเมืองไปตามทาง”

33คนอิสราเอลทั้งปวงได้เคลื่อนทัพออกจากที่มั่นไปตั้งที่บาอัลทามาร์ แต่กองกำลังของอิสราเอลที่ซุ่มอยู่ทางทิศตะวันตก ของกิเบอาห์ ก็ออกมาจากที่มั่น

34จากนั้นพวกนักรบชั้นยอดของอิสราเอลหนึ่งหมื่นคนก็บุกโจมตีทัพหน้าของกิเบอาห์ สู้รบกันอย่างดุเดือด จนชาวเบนยามินไม่ตระหนักว่าภัยพิบัติมาใกล้ตัวมากเพียงใด

35พระยาห์เวห์ให้ชาวเบนยามินพ่ายแพ้คนอิสราเอล ในวันนั้นชาวอิสราเอลฆ่าฟันพลดาบชาวเบนยามิน 25,100 คน

36ชาวเบนยามินจึงเห็นว่าตนแพ้แล้ว ตอนนี้พวกคนอิสราเอลทำเป็นเปิดทางให้ชาวเบนยามิน เพราะพวกเขาไว้ใจกองกำลังที่ซุ่มอยู่ใกล้ๆ กิเบอาห์

37คนที่ซุ่มอยู่จู่โจมบุกเข้าไปในเมืองกิเบอาห์ กระจายกำลังฆ่าฟันชาวเมืองทั้งหมด

38ชาวอิสราเอลนัดหมายกับพวกที่ซุ่มอยู่ ให้ส่งอาณัติสัญญาณเป็นควันกลุ่มใหญ่พุ่งขึ้นจากในเมือง

39เมื่อนั้นชาวอิสราเอลจะหันกลับมาโจมตีซึ่งหน้า ชาวเบนยามินเริ่มฆ่าฟันชาวอิสราเอล (ราวสามสิบคน) เขาพูดกันว่า “เรากำลังจะพิชิตพวกเขาเช่นเดียวกับการรบครั้งแรก”

40แต่เมื่อควันไฟพุ่งขึ้นจากในเมือง ชาวเบนยามินเหลียวกลับมาดูเห็นควันไฟพุ่งขึ้นฟ้าจากทั่วเมือง

41จากนั้นชาวอิสราเอลหันกลับมาโจมตีซึ่งหน้า ชาวเบนยามินหวาดกลัวมาก เพราะตระหนักว่าภัยพิบัติมาถึงตนแล้ว

42ดังนั้น พวกเขาก็พ่ายหนีต่อหน้าชาวอิสราเอลไปทางถิ่นทุรกันดาร แต่พวกเขาหนีไม่พ้นแนวรบ และชาวอิสราเอลที่โจมตีเมืองออกมาสังหารพวกเขา

43อิสราเอลโอบล้อมทัพเบนยามิน และรุกไล่มาทันพวกเขาอย่างง่ายดาย ที่บริเวณใกล้กับกิเบอาห์ทางตะวันออก

44ชาวเบนยามินเสียชีวิตในสนามรบ 18,000 คน ทั้งหมดล้วนเป็นทหารกล้า

45ที่เหลือหนีเข้าไปในถิ่นทุรกันดารทางจะไปศิลาแห่งริมโมน แต่ถูกฆ่าระหว่างทาง 5,000 คน ชาวอิสราเอลไล่ฆ่าชาวเบนยามินไปถึงกิโดมและฆ่าตายไปอีก 2,000 คน

46ในวันนั้นคนเบนยามินสูญเสียพลดาบไป 25,000 คน ทั้งหมดล้วนเป็นนักรบแกล้วกล้า

47แต่เหลืออีก 600 คนหนีเข้าไปในถิ่นทุรกันดารสู่ศิลาแห่งริมโมน และอาศัยอยู่ที่นั่นเป็นเวลาสี่เดือน

48ส่วนคนอิสราเอลหวนกลับไปฆ่าคนเบนยามิน ทั้งชายและหญิง เด็ก ฝูงสัตว์ และเผาทุกเมืองทุกหมู่บ้านทั่วดินแดนนั้น