Judges 21

Thai TCV 2025 (คัมภีร์ ฉบับไทยสามัญ)

← Chapter 20 Jump to:

1คนอิสราเอลได้กล่าวปฏิญาณที่มิสปาห์ว่า “จะไม่มีใครสักคนในพวกเรายอมยกลูกสาวของตนให้แก่ชาวเบนยามิน”

2ครั้งนั้นชาวอิสราเอลมานั่งชุมนุมกันต่อหน้าพระเจ้าที่เบธเอล จนถึงเวลาเย็น ต่างร่ำไห้ด้วยความรันทดใจ

3และร่ำร้องว่า “พระยาห์เวห์พระเจ้าของคนอิสราเอล ทำไมสิ่งนี้เกิดขึ้นแก่คนอิสราเอล ทำไมจะต้องมีเผ่าหนึ่งขาดหายไปจากคนอิสราเอลในวันนี้”

4เช้าตรู่วันรุ่งขึ้นประชาชนก็ก่อแท่นบูชา และถวายเครื่องเผาบูชาทั้งตัวกับเครื่องบูชาแห่งมิตรภาพ

5และชาวอิสราเอลถามกันว่า “มีใครในเผ่าทั้งหมดของคนอิสราเอลที่ไม่ได้มาร่วมชุมนุมต่อหน้าพระยาห์เวห์” เพราะพวกเขาได้ให้สัตย์ปฏิญาณว่าผู้ใดไม่ยอมมาชุมนุมต่อหน้าพระยาห์เวห์ที่มิสปาห์จะต้องถูกฆ่าตาย

6ชาวอิสราเอลคร่ำครวญถึงพี่น้องชาวอิสราเอลเผ่าเบนยามินว่า “วันนี้เผ่าหนึ่งในคนอิสราเอลต้องถูกตัดขาดไปเสียแล้ว

7เราจะหาภรรยาให้คนที่เหลืออยู่ได้อย่างไร ในเมื่อเราเองได้ปฏิญาณโดยอ้างพระยาห์เวห์ว่าจะไม่ยกลูกสาวของเราให้เขา”

8แล้วพวกเขาก็ถามกันว่า “มีเผ่าใดของคนอิสราเอลที่ไม่ได้มาร่วมชุมนุมต่อหน้าพระยาห์เวห์ที่มิสปาห์” พวกเขาพบว่าไม่มีคนจากยาเบช กิเลอาดมาร่วมค่ายชุมนุมเลยสักคนเดียว

9เพราะเมื่อขานนับประชาชน ไม่มีสักคนจากยาเบช กิเลอาดมาที่นั่น

10ที่ประชุมจึงส่งนักรบ 12,000 คนให้ไปฆ่าฟันชาวยาเบช กิเลอาดทุกคนรวมทั้งผู้หญิงและเด็ก

11พวกเขากล่าวกับเหล่านักรบว่า “สิ่งที่เจ้าทั้งหลายต้องทำคือ จงฆ่าผู้ชายทุกคนและผู้หญิงทุกคนที่ไม่ใช่สาวพรหมจารี”

12พวกเขาพบว่าในหมู่ชาวถิ่นยาเบช กิเลอาดมีสาวพรหมจารี 400 คน จึงนำตัวมายังค่ายพักที่ชิโลห์ในคานาอัน

13จากนั้นประชาชนทั้งหมดก็ส่งทูตสันติภาพไปพบคนเบนยามินที่ศิลาแห่งริมโมน

14คนเบนยามินจึงกลับมาและได้รับหญิงสาวชาวยาเบช กิเลอาดที่รอดชีวิตนั้น แต่มีหญิงสาวไม่เพียงพอกับจำนวนคนของเขา

15ประชาชนโศกเศร้าเสียใจกับเบนยามิน เพราะพระยาห์เวห์ได้ทำให้เกิดช่องว่างในเผ่าของคนอิสราเอล

16บรรดาผู้อาวุโสของชุมนุมชนหารือกันว่า “เราจะทำอย่างไรดีจึงจะหาภรรยาให้กับชายเบนยามินที่เหลือ เนื่องจากผู้หญิงเบนยามินตายหมดแล้ว

17คนเบนยามินที่เหลืออยู่ต้องมีทายาท เพื่อเผ่าหนึ่งของคนอิสราเอลจะได้ไม่ขาดหายไป

18เราจะยกลูกสาวของเราเองให้ก็ไม่ได้ เพราะเราชาวอิสราเอลปฏิญาณไว้แล้วว่า ‘ถ้าผู้ใดยกลูกสาวให้เป็นภรรยาของคนเบนยามินคนนั้นจะถูกสาปแช่ง’

19แต่ดูเถิดมีเทศกาลฉลองประจำปีถวายแด่พระยาห์เวห์ที่ชิโลห์ ไปทางเหนือของเบธเอล ทางตะวันออกของเส้นทางจากเบธเอลไปยังเชเคม และทางใต้ของเลโบนาห์”

20เขาเหล่านั้นจึงไปบอกชายเบนยามินว่า “จงไปแอบซุ่มอยู่ในสวนองุ่น

21และคอยดูเมื่อหญิงสาวชาวชิโลห์ออกมาเพื่อจะไปร่วมเต้นรำ พวกเจ้าแต่ละคนจงรีบรุดออกจากสวนองุ่น และฉุดพวกเธอแต่ละคนไปเป็นภรรยา แล้วกลับไปยังดินแดนเบนยามิน

22เมื่อพ่อและพี่น้องของเธอมาฟ้องเรา เราก็จะบอกพวกเขาเองว่า ‘โปรดเห็นใจยกลูกสาวให้เขาเถิด เพราะเมื่อเราไม่ได้หาภรรยาให้พวกเขาในช่วงทำศึกสงคราม ท่านจะไม่ผิดเพราะฝ่าฝืนคำปฏิญาณ ในเมื่อท่านไม่ได้ยกลูกสาวให้พวกเขา’ ”

23ฉะนั้นคนเบนยามินจึงทำตามคำแนะนำ ชายแต่ละคนไปฉุดหญิงสาวที่กำลังเต้นรำไปเป็นภรรยา และกลับไปยังดินแดนกรรมสิทธิ์ของตน แล้วสร้างเมืองขึ้นใหม่ ตั้งรกรากอยู่ที่นั่น

24จากนั้นชาวอิสราเอลต่างก็แยกย้ายกันกลับสู่เผ่าและตระกูลของตน สู่ดินแดนกรรมสิทธิ์ของตน

25ในสมัยนั้นคนอิสราเอลไม่มีกษัตริย์ปกครอง ทุกคนต่างทำตามที่ตนเองเห็นดีเห็นชอบ

← Chapter 20 Jump to:

หนังสือแนะนำ

อรรถาธิบาย อรรถาธิบาย Judges → เฝ้าเดี่ยว คู่มือเฝ้าเดี่ยว Judges → รับพระคัมภีร์นี้ พระคัมภีร์ศึกษา TCV (คัมภีร์ ฉบับไทยสามัญ) →