Luke 2 — Thai TCV 2025 (คัมภีร์ ฉบับไทยสามัญ)

1ในสมัยนั้น ซีซาร์ออกัสตัสออกคำสั่งให้สำรวจสำมะโนประชากรทั่วจักรวรรดิโรมัน

2(นี่เป็นการสำรวจสำมะโนประชากรครั้งแรกในสมัย ที่คีรินิอัสเป็นผู้ว่าราชการซีเรีย)

3ทุกคนก็ไปที่เมืองของตนเองเพื่อขึ้นทะเบียน

4โยเซฟจึงเดินทางจากเมืองนาซาเร็ธในแคว้นกาลิลี ขึ้นไปที่เบธเลเฮมเมืองของดาวิดในแคว้นยูเดีย เพราะเขาสืบเชื้อสายมาจากดาวิด

5จึงไปขึ้นทะเบียนที่นั่นกับมารีย์คู่หมั้นซึ่งกำลังตั้งท้อง

7และมารีย์คลอดลูกชายหัวปี เธอห่อตัวลูกด้วยผ้าอ้อม แล้ววางไว้ในรางหญ้า เนื่องจากพวกเขาหาห้องพักไม่ได้เลย

8ในแถบนั้น มีคนเลี้ยงแกะอยู่กลางทุ่งเฝ้าฝูงแกะตอนกลางคืน

9ทูตสวรรค์องค์หนึ่งขององค์พระผู้เป็นเจ้ามาปรากฏ และสง่าราศีขององค์พระผู้เป็นเจ้าส่องสว่างรอบคนเลี้ยงแกะและพวกเขาก็หวาดกลัว

10แต่ทูตนั้นกล่าวว่า “อย่ากลัวเลย เรานำข่าวดีมาซึ่งจะทำให้ทุกคนชื่นชมยินดีอย่างยิ่ง

11วันนี้ที่เมืองของดาวิด พระผู้ช่วยให้รอดมาเกิดแล้ว พระองค์คือพระเมสสิยาห์ องค์พระผู้เป็นเจ้า

12นี่จะเป็นหมายสำคัญแก่เจ้า เจ้าจะพบทารกพันผ้าอ้อมนอนอยู่ในรางหญ้า”

13ทันใดนั้น ทูตสวรรค์กลุ่มใหญ่มาปรากฏพร้อมกับทูตสวรรค์องค์นั้นร่วมสรรเสริญพระเจ้าว่า

14“เกียรติมีแด่พระเจ้าในที่สูงสุด และสันติสุขมีแด่ผู้ที่พระองค์โปรดปรานบนโลกนี้”

15เมื่อทูตสวรรค์จากไป และกลับสู่สวรรค์แล้ว คนเลี้ยงแกะก็พูดกันว่า “ไปเบธเลเฮมกันเถอะ ไปดูเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นตามที่องค์พระผู้เป็นเจ้าได้บอกเรา”

16ดังนั้น พวกเขาจึงรีบไปพบมารีย์ โยเซฟและทารกที่นอนอยู่ในรางหญ้า

17เมื่อได้เห็นแล้วก็กระจายข่าวเรื่องที่ทูตสวรรค์บอกเรื่องเด็กคนนี้

18ทุกคนที่ได้ยินสิ่งที่คนเลี้ยงแกะพูดก็ประหลาดใจ

19แต่มารีย์เก็บเรื่องทั้งหมดนี้ไว้และใคร่ครวญอยู่ในใจ

20คนเลี้ยงแกะกลับไป แล้วสรรเสริญพระเจ้าสำหรับทุกสิ่งที่ได้ยินและได้เห็นเหมือนที่ทูตสวรรค์ได้บอกไว้

21เมื่อครบแปดวัน ก็ถึงเวลาเข้าสุหนัตของเด็กคนนั้นที่ถูกตั้งชื่อว่าเยซู ตามชื่อที่ทูตสวรรค์ได้บอกไว้ตั้งแต่เขายังไม่ปฏิสนธิ

22เมื่อถึงเวลาพิธีชำระตามกฎบัญญัติของโมเสส โยเซฟกับมารีย์ก็นำพระเยซูมาที่เยรูซาเล็ม เพื่อมอบแด่องค์พระผู้เป็นเจ้า

23(ตามที่เขียนไว้ในกฎบัญญัติขององค์พระผู้เป็นเจ้าว่า “ลูกชายหัวปีทุกคนจะต้องมอบแด่องค์พระผู้เป็นเจ้า”)

24และมอบเครื่องบูชา ตามที่กล่าวไว้ในกฎบัญญัติขององค์พระผู้เป็นเจ้า คือ “นกเขาหรือนกพิราบหนุ่มสองตัว”

25มีชายคนหนึ่งในเยรูซาเล็มชื่อสิเมโอน เป็นคนชอบธรรมและยำเกรงพระเจ้า เขาเฝ้ารอเวลาที่ชนอิสราเอลจะได้รับการปลอบโยน และพระวิญญาณบริสุทธิ์ก็อยู่กับเขา

26พระวิญญาณบริสุทธิ์เปิดเผยแก่เขาว่าเขาจะไม่ตายจนกว่าจะได้เห็นพระเมสสิยาห์ขององค์พระผู้เป็นเจ้า

27พระวิญญาณพาเขามาที่ลานวิหาร เมื่อพ่อแม่นำทารกเยซูมาทำพิธีตามธรรมเนียมของกฎบัญญัติ

28สิเมโอนก็อุ้มพระเยซู และสรรเสริญพระเจ้าว่า

29“ข้าแต่องค์พระผู้เป็นเจ้าองค์เจ้านาย ดังที่พระองค์ได้สัญญาไว้ ตอนนี้ขอให้ผู้รับใช้ของพระองค์ไปเป็นสุข

30เพราะตาของข้าพเจ้าได้เห็นความรอด

31ที่พระองค์จัดเตรียมไว้ต่อหน้าชนชาติทั้งปวง

32เป็นแสงสว่างของคนที่ไม่ใช่ยิว และเป็นเกียรติแก่อิสราเอล ชนชาติของพระองค์”

33พ่อแม่ก็แปลกใจในสิ่งที่สิเมโอนพูดถึงลูกของตน

34แล้วสิเมโอนอวยพรคนทั้งสอง และพูดกับมารีย์ผู้เป็นแม่ว่า “เด็กคนนี้ถูกลิขิตเพื่อทำให้คนอิสราเอลมากมายล้มลงหรือลุกขึ้น และเป็นหมายสำคัญซึ่งจะถูกต่อต้าน

35เพื่อความคิดในใจของคนมากมายจะถูกเปิดเผย และดาบจะแทงทะลุจิตใจเจ้าเองด้วย”

36มีผู้เผยพระวจนะคนหนึ่งชื่ออันนา เป็นลูกสาวของฟานูเอลตระกูลอาเชอร์ เธอชรามากแล้ว หลังอยู่กินกับสามีได้เจ็ดปี

37แล้วก็เป็นหม้ายมาจนอายุ 84 ปี เธอไม่เคยออกจากวิหารเลย แต่เฝ้านมัสการทั้งวันทั้งคืน อดอาหารและอธิษฐาน

38เธอเข้ามาหาพวกเขา ขอบคุณพระเจ้า และพูดถึงเด็กคนนี้ให้ทุกคนที่เฝ้ารอการไถ่เยรูซาเล็มฟัง

39เมื่อโยเซฟกับมารีย์ทำทุกอย่างตามกฎขององค์พระผู้เป็นเจ้าแล้ว พวกเขาก็กลับนาซาเร็ธเมืองของตนในกาลิลี

40และเด็กน้อยผู้นี้เติบโตและแข็งแรง เขาเปี่ยมด้วยสติปัญญา และพระคุณของพระเจ้าอยู่กับเขา

41พ่อแม่ของพระเยซูไปที่เยรูซาเล็มทุกปี เพื่อร่วมเทศกาลปัสกา

42เมื่อพระเยซูอายุได้สิบสองปี พวกเขาเดินทางขึ้นไปร่วมเทศกาลตามธรรมเนียม

43หลังจากเทศกาลสิ้นสุดลง ขณะที่พ่อแม่เดินทางกลับบ้าน เด็กชายเยซูยังอยู่ในเยรูซาเล็ม แต่พวกเขาไม่รู้

44คิดว่าอยู่ในกลุ่มคนที่มาด้วยกัน เมื่อเดินทางได้หนึ่งวันพวกเขาก็เริ่มหาพระเยซูในกลุ่มญาติและเพื่อนฝูง

45เมื่อไม่พบ พวกเขาจึงกลับไปตามหาที่เยรูซาเล็ม

46สามวันต่อมา พวกเขาพบพระเยซูนั่งอยู่ท่ามกลางพวกครูสอนกฎบัญญัติ กำลังฟังและซักถามครูเหล่านั้นในลานวิหาร

47ทุกคนที่ได้ฟังประหลาดใจในความเข้าใจและคำตอบของพระองค์

48เมื่อพ่อแม่เห็นก็ประหลาดใจ แม่จึงพูดว่า “ลูก ทำไมทำกับพ่อแม่อย่างนี้ เราร้อนใจตามหาลูก”

49พระเยซูตอบว่า “ตามหาลูกทำไม ไม่รู้หรือว่าลูกต้องอยู่ ในบ้านของพระบิดา”

50แต่พวกเขาไม่เข้าใจสิ่งที่พระองค์พูด

51แล้วพระองค์กลับลงไปที่นาซาเร็ธกับพ่อแม่และเชื่อฟังท่าน ส่วนแม่เก็บเรื่องทั้งหมดนี้ไว้ในใจ

52พระเยซูเจริญเติบโตทั้งทางสติปัญญาและร่างกาย เป็นที่ชื่นชมทั้งกับพระเจ้าและมนุษย์