Luke 1 — Thai TCV 2025 (คัมภีร์ ฉบับไทยสามัญ)

17และเขาจะนำหน้าองค์พระผู้เป็นเจ้าด้วยจิตวิญญาณและฤทธิ์เดชของเอลียาห์ เพื่อทำให้จิตใจของพ่อแม่หันมาหาลูก และให้คนดื้อรั้นหันมาสู่ปัญญาของคนชอบธรรม เพื่อเตรียมชนชาติหนึ่งไว้ให้พร้อมสำหรับองค์พระผู้เป็นเจ้า”

18เศคาริยาห์ถามทูตสวรรค์นั้นว่า “ข้าพเจ้าจะแน่ใจเรื่องนี้ได้อย่างไร ข้าพเจ้าเป็นชายชราและภรรยาก็อายุมากแล้ว”

19ทูตสวรรค์ตอบเขาว่า “เราคือกาเบรียล เรายืนต่อหน้าพระเจ้า พระองค์ส่งเรามาพูดกับเจ้าและบอกข่าวดีนี้

20ตอนนี้เจ้าจะเป็นใบ้จนกว่าสิ่งนี้จะเกิดขึ้น เพราะเจ้าไม่เชื่อคำของเรา ซึ่งจะเป็นจริงเมื่อถึงเวลาที่กำหนด”

21ขณะเดียวกันนั้น ผู้คนกำลังรอเศคาริยาห์และสงสัยว่าทำไมเขาถึงอยู่ในวิหารนานนัก

22เมื่อเขาออกมาก็พูดไม่ได้ คนจึงตระหนักว่าเขาได้เห็นนิมิตในวิหาร เพราะเขาสื่อสารด้วยมือแต่ก็ยังพูดไม่ได้

23เมื่อหมดหน้าที่แล้ว เขาก็กลับบ้าน

24ภายหลังเอลีซาเบธภรรยาของเขาก็ตั้งครรภ์ และเก็บตัวเงียบอยู่ห้าเดือน

25เธอพูดว่า “องค์พระผู้เป็นเจ้าทำการนี้เพื่อฉัน เวลานี้พระองค์แสดงความโปรดปรานและทำให้ฉันไม่ต้องอับอายผู้คนอีก”

26เมื่อเอลีซาเบธท้องเข้าเดือนที่หก พระเจ้าส่งทูตสวรรค์กาเบรียลไปยังนาซาเร็ธเมืองหนึ่งในกาลิลี

27ให้มาหาหญิงพรหมจารีชื่อมารีย์ คู่หมั้นของโยเซฟซึ่งสืบเชื้อสายมาจากดาวิด

28ทูตสวรรค์เข้าไปหามารีย์และพูดว่า “มารีย์ พระเจ้าโปรดปรานเธอยิ่งนัก องค์พระผู้เป็นเจ้าอยู่กับเจ้า”

29มารีย์ฟังคำนี้แล้วก็งุนงงและสงสัยว่า การทักทายเช่นนี้หมายถึงอะไร

30ทูตสวรรค์บอกเธอว่า “ไม่ต้องกลัว มารีย์ พระเจ้าโปรดปรานเจ้า

31เจ้าจะตั้งครรภ์และคลอดลูกชาย จงตั้งชื่อเขาว่าเยซู

32เขาจะยิ่งใหญ่และได้ชื่อว่าเป็นพระบุตรของพระเจ้าสูงสุด องค์พระผู้เป็นเจ้าจะให้บัลลังก์ดาวิดผู้เป็นบรรพบุรุษแก่เขา

33เขาจะปกครองพงศ์พันธุ์ของยาโคบตลอดไป อาณาจักรของเขาจะไม่มีวันสิ้นสุดเลย”

34มารีย์ถามทูตสวรรค์ว่า “จะเป็นไปได้อย่างไร ในเมื่อดิฉันเป็นหญิงพรหมจารี”

35ทูตสวรรค์ตอบว่า “พระวิญญาณบริสุทธิ์จะมาเหนือเจ้า และฤทธิ์เดชของพระเจ้าสูงสุดจะปกคลุมเจ้า ดังนั้นองค์บริสุทธิ์ที่เกิดมาจะได้ชื่อ ว่าเป็นพระบุตรของพระเจ้า

36แม้แต่เอลีซาเบธญาติของเจ้า ก็จะได้ลูกชายในวัยชรา หญิงที่คนว่าเป็นหมันก็ตั้งครรภ์ได้หกเดือนแล้ว

37เพราะถ้อยคำของพระเจ้าไม่มีวันล้มเหลว”

38มารีย์ตอบว่า “ดิฉันเป็นผู้รับใช้ขององค์พระผู้เป็นเจ้า ขอให้เป็นจริงตามคำของท่าน” แล้วทูตสวรรค์ก็จากไป

39ขณะนั้นมารีย์เตรียมตัวและรีบไปเมืองหนึ่งในแถบเทือกเขาแห่งยูเดีย

40เธอเข้าไปในบ้านของเศคาริยาห์ และทักทายเอลีซาเบธ

41เมื่อเอลีซาเบธได้ยินคำทักทายของมารีย์ ลูกในท้องของเธอก็ดิ้น และเอลีซาเบธเปี่ยมด้วยพระวิญญาณบริสุทธิ์

42จึงพูดเสียงดังว่า “ในหมู่ผู้หญิงทั้งหมด เธอได้รับพระพรที่สุดและลูกที่จะคลอดก็ได้รับพระพรด้วย!

43แต่ทำไมฉันถึงได้รับความโปรดปรานเพียงนี้ที่แม่ขององค์พระผู้เป็นเจ้าของฉันมาเยี่ยม

44ทันทีที่ได้ยินเสียงทักทายของเธอ ลูกในท้องของฉันดิ้นด้วยความยินดี

45พระพรเป็นของเธอที่เชื่อว่าองค์พระผู้เป็นเจ้าจะทำตามสัญญา”

46แล้วมารีย์กล่าวว่า “จิตใจของฉันยกย่ององค์พระผู้เป็นเจ้า

47และจิตวิญญาณของฉันยินดีในพระเจ้า ผู้ช่วยให้รอดของฉัน

48เพราะพระองค์ใส่ใจ ผู้รับใช้ที่ต่ำต้อยของพระองค์ จากนี้ไปคนทุกยุคจะเรียกฉันว่าผู้ได้รับพร

49เพราะองค์ผู้มีฤทธิ์ได้ทำสิ่งยิ่งใหญ่เพื่อฉัน นามของพระองค์บริสุทธิ์

50ความเมตตาของพระองค์แผ่มาถึงคนที่ยำเกรงพระองค์ จากรุ่นสู่รุ่น

51พระองค์กระทำการยิ่งใหญ่ด้วยแขนของพระองค์ พระองค์ทำให้คนที่มีใจเย่อหยิ่งกระเจิงไป

52พระองค์ปลดพวกผู้มีอำนาจปกครองจากบัลลังก์ แต่ยกคนต่ำต้อยขึ้น

53พระองค์ให้คนหิวอิ่มด้วยของดี แต่ส่งคนมั่งมีไปมือเปล่า

54พระองค์ช่วยอิสราเอลผู้รับใช้ของพระองค์ โดยไม่ลืมที่จะเมตตา

55ต่ออับราฮัมและลูกหลานของเขาตลอดไป ตามที่พระองค์สัญญาไว้กับบรรพบุรุษของเรา”

56มารีย์พักอยู่กับเอลีซาเบธราวสามเดือน แล้วจึงกลับบ้าน

57เมื่อถึงกำหนดคลอด เอลีซาเบธก็คลอดลูกชาย

58เพื่อนบ้านและญาติได้ยินว่าองค์พระผู้เป็นเจ้าแสดงความเมตตาต่อเธออย่างยิ่งจึงมาร่วมยินดี

59ในวันที่แปด พวกเขาให้เด็กนั้นเข้าสุหนัต และกำลังจะตั้งชื่อว่าเศคาริยาห์ตามพ่อ

60แต่แม่ของเด็กท้วงขึ้นว่า “ไม่ได้ ต้องตั้งชื่อว่ายอห์น”

61พวกเขาบอกเธอว่า “ไม่มีใครในหมู่ญาติของเธอที่ใช้ชื่อนั้น”

62พวกเขาทำท่าทางถามพ่อของเด็กว่า อยากตั้งชื่อลูกว่าอะไร

63เขาจึงขอแผ่นกระดานมาเขียนว่า “ชื่อของเด็กคือยอห์น” ทุกคนก็ประหลาดใจ

64ทันใดนั้น ปากของเขาก็เปิด ลิ้นก็หายติดขัด แล้วเขาก็เริ่มสรรเสริญพระเจ้า

65เพื่อนบ้านทั้งหมดต่างเกรงกลัว และเรื่องนี้โจษจันไปทั่วแถบเทือกเขายูเดีย

66ทุกคนที่ได้ยินก็สงสัยว่า “แล้วเด็กคนนี้จะเป็นอย่างไร” เพราะมือขององค์พระผู้เป็นเจ้าอยู่กับเขา

67เศคาริยาห์ผู้เป็นพ่อก็เปี่ยมด้วยพระวิญญาณบริสุทธิ์ และเผยพระวจนะว่า

68“สรรเสริญองค์พระผู้เป็นเจ้า พระเจ้าของอิสราเอล เพราะพระองค์มาและไถ่คนของพระองค์

69พระองค์ชูเขาสัตว์ แห่งความรอดเพื่อเรา ในเชื้อสายของดาวิดผู้รับใช้ของพระองค์

70(ตามที่พระองค์กล่าวไว้ตั้งแต่โบราณ ผ่านพวกผู้เผยพระวจนะผู้บริสุทธิ์ของพระองค์)

71ให้รอดพ้นจากพวกศัตรู และจากเงื้อมมือของทุกคนที่เกลียดชังเรา

72เพื่อแสดงความเมตตาแก่บรรพบุรุษของเรา และระลึกถึงพันธสัญญาอันบริสุทธิ์ของพระองค์

73คือ คำปฏิญาณที่พระองค์ให้ไว้กับอับราฮัมบรรพบุรุษของเรา

74เพื่อช่วยเราให้พ้นจากเงื้อมมือของศัตรู และรับใช้พระองค์ได้โดยปราศจากความกลัว

75ด้วยความบริสุทธิ์และชอบธรรมต่อหน้าพระองค์ตลอดชีวิต

76แล้วเจ้า ลูกของพ่อ จะได้ชื่อว่าผู้เผยพระวจนะขององค์สูงสุด เพราะเจ้าจะนำหน้าองค์พระผู้เป็นเจ้า เพื่อเตรียมทางให้พระองค์

77เพื่อให้คนของพระองค์รู้ถึงความรอด ผ่านการยกโทษบาปให้พวกเขา

78เพราะโดยความเมตตาอันอ่อนโยนของพระเจ้า แสงอรุณจากสวรรค์จึงมาเยือนเรา

79ส่องสว่างแก่คนที่อยู่ในความมืด และในเงาของความตาย เพื่อนำเท้าของเราไปสู่ทางสันติสุข”

80และเด็กน้อยผู้นี้เติบโตและแข็งแรงฝ่ายวิญญาณ ก็เข้มแข็ง เขาอาศัยอยู่ในถิ่นทุรกันดารจนกระทั่งมาเปิดเผยตนแก่ชนอิสราเอล