Proverbs 10

Thai TCV 2025 (คัมภีร์ ฉบับไทยสามัญ)

← Chapter 9 Jump to: Chapter 11 →

1สุภาษิตของโซโลมอนมีดังนี้ ลูกชายที่ฉลาดทำให้พ่อสุขใจยินดี แต่ลูกชายที่โง่เขลาทำให้แม่โศกเศร้า

2ทรัพย์สมบัติที่ได้มาอย่างทุจริตนั้นไม่จีรังยั่งยืน แต่ความชอบธรรมช่วยให้พ้นจากความตาย

3พระยาห์เวห์ไม่ปล่อยให้คนชอบธรรมหิวโหย แต่พระองค์ขัดขวางความปรารถนาของคนชั่วร้าย

4มือที่เกียจคร้านทำให้ยากจน แต่มือที่ขยันทำให้มั่งคั่ง

5คนที่สะสมพืชผลในฤดูร้อน เป็นลูกที่รอบคอบ แต่คนที่หลับในฤดูเก็บเกี่ยว เป็นลูกที่น่าอับอาย

6พระพรอยู่บนศีรษะของคนชอบธรรม แต่ความโหดร้ายไหลท่วมปากของคนชั่ว

7ชื่อของคนชอบธรรมจะใช้เป็นคำอวยพร แต่ชื่อของคนชั่วจะเสื่อมเสียไป

8จิตใจที่ฉลาดจะรับคำสั่งสอน ส่วนคนโง่พูดพล่อยๆ ก็ถึงแก่หายนะ

9ใครที่เดินด้วยความซื่อสัตย์ก็เดินอย่างมั่นคง แต่ใครที่เดินในทางคดจะถูกเปิดโปง

10ใครที่ขยิบตาอย่างมีเลศนัยก่อความเดือดร้อน และคนโง่ที่พูดพล่อยๆ ก็พบหายนะ

11ปากของคนชอบธรรมเป็นน้ำพุซึ่งให้ชีวิต แต่ปากของคนชั่วซุกซ่อนความโหดร้าย

12ความเกลียดชังยั่วยุให้เกิดความแตกแยก แต่ความรักบดบังความผิดทั้งมวล

13ปัญญาพบได้จากริมฝีปากของผู้มีวิจารณญาณ แต่ไม้เรียวมีไว้หวดหลังคนไม่รู้จักคิด

14คนฉลาดสั่งสมความรู้ แต่ปากของคนโง่นำความย่อยยับ

15ความมั่งคั่งของคนรวยเป็นเมืองปราการของพวกเขา ส่วนความยากจนเป็นหายนะของคนจน

16ค่าจ้างของคนชอบธรรมคือชีวิต แต่ค่าตอบแทนของคนชั่วคือบาปและความตาย

17ใครที่ใส่ใจวินัยก็ชี้ทางสู่ชีวิต แต่ใครเพิกเฉยต่อคำตักเตือนก็พาคนอื่นหลงผิด

18ใครที่ปกปิดความเกลียดด้วยริมฝีปากที่โกหก และพูดใส่ร้ายก็เป็นคนโง่

19การพูดมากหยุดความบาปไม่ได้ แต่คนฉลาดรอบคอบย่อมยั้งลิ้นของตน

20ลิ้นของคนชอบธรรมคือเงินเนื้อดี แต่จิตใจของคนชั่วมีค่าน้อย

21ริมฝีปากของคนชอบธรรมหล่อเลี้ยงคนมากมาย แต่คนโง่ตายเพราะขาดสามัญสำนึก

22พระพรของพระยาห์เวห์นำความมั่งคั่งมาให้ โดยไม่ต้องทุกข์ยาก

23คนโง่เพลิดเพลินกับการวางแผนชั่ว แต่คนที่มีความเข้าใจจะชื่นชมยินดีในสติปัญญา

24สิ่งที่คนชั่วหวาดกลัวจะมาถึงพวกเขา แต่สิ่งที่คนชอบธรรมปรารถนาจะบรรลุผล

25เมื่อพายุกระหน่ำ คนชั่วจะจากไป แต่คนชอบธรรมจะยืนหยัดมั่นคงเป็นนิตย์

26น้ำส้มสายชูกับฟัน และควันกับตาเป็นอย่างไร คนขี้เกียจก็คนที่ใช้งานเขาขัดเคืองอย่างนั้น

27ความยำเกรงพระยาห์เวห์ต่อชีวิตให้ยืนยาว แต่ปีเดือนของคนชั่วนั้นสั้นลง

28ความหวังของคนชอบธรรมคือความยินดี แต่ความหวังของคนชั่วก็สูญเปล่า

29ทางของพระยาห์เวห์เป็นป้อมปราการของคนดีไม่มีที่ติ แต่เป็นความหายนะของคนชั่ว

30คนชอบธรรมจะไม่ถูกถอนรากถอนโคน แต่คนชั่วจะไม่คงอยู่ในแผ่นดิน

31ผลแห่งสติปัญญามาจากปากของคนชอบธรรม แต่ลิ้นที่ปลิ้นปล้อนจะเงียบไป

32ริมฝีปากของคนชอบธรรมรู้ว่า สิ่งใดเป็นที่โปรดปราน แต่ปากของคนชั่วรู้แต่สิ่งที่ตลบตะแลง

← Chapter 9 Jump to: Chapter 11 →