Proverbs 23

Thai TCV 2025 (คัมภีร์ ฉบับไทยสามัญ)

← Chapter 22 Jump to: Chapter 24 →

1เมื่อเจ้านั่งกินอาหารกับผู้ปกครองบ้านเมือง จงสังเกตสิ่ง ที่อยู่ตรงหน้าเจ้าให้ดี

2ถ้าเจ้าตะกละตะกลาม ก็เอามีดจ่อคอตัวเองไว้

3อย่าปรารถนาอาหารโอชะของเขา เพราะอาหารนั้นเป็นสิ่งลวงตา

4อย่าตรากตรำจนหมดแรงเพื่อจะร่ำรวย อย่าวางใจความฉลาดของตนเอง

5พริบตาเดียวทรัพย์สมบัติก็หายไป เพราะมันจะติดปีกออก และบินขึ้นฟ้าเหมือนนกอินทรี

6อย่ากินอาหารของเจ้าบ้านที่ใจร้าย อย่าปรารถนาอาหารโอชะของเขา

7เพราะเขาเป็นคนชนิดที่ คิดถึงต้นทุนเสมอ ปากก็พูดว่า “เชิญกินดื่มเถิด” แต่ใจไม่ได้อยู่กับเจ้า

8เจ้าจะอาเจียนสิ่งเล็กน้อยที่กินเข้าไป และต้องเปลืองคำขอบคุณ

9อย่าพูดกับคนโง่ เพราะเขาจะดูหมิ่นถ้อยคำที่ฉลาดของเจ้า

10อย่าย้ายหลักเขตเก่าแก่ หรือรุกล้ำที่ดินของลูกกำพร้าพ่อ

11เพราะองค์ผู้พิทักษ์ของเขาแข็งแกร่ง พระองค์จะสู้คดีของพวกเขากับเจ้า

12จงเปิดใจรับคำสั่งสอน และเงี่ยหูฟังถ้อยคำแห่งความรู้

13อย่าละเลยการฝึกวินัยลูก หากเจ้าใช้ไม้เรียว พวกเขาจะไม่ตาย

14สั่งสอนพวกเขาด้วยไม้เรียว และช่วยเขาให้พ้นจากความตาย

15ลูกเอ๋ย หากเจ้ามีใจฉลาด เราก็ปลื้มใจจริงๆ

16เมื่อเจ้าพูดสิ่งที่ถูกต้อง จิตวิญญาณของเราก็แช่มชื่น

17อย่าให้ใจของเจ้าอิจฉาคนบาป แต่กระตือรือร้นในการยำเกรงพระยาห์เวห์ เสมอ

18เจ้าจะมีความหวังในอนาคตแน่นอน และความหวังของเจ้าจะไม่สลาย

19ลูกเอ๋ย จงฟังและจงฉลาด จงตั้งใจอยู่ในทางที่ถูกต้อง

20อย่าร่วมวงกับขี้เหล้า และคนตะกละตะกลามกินเนื้อ

21เพราะคนขี้เมาและคนตะกละจะยากจน และสะลึมสะลือจนเหลือแค่ผ้าขี้ริ้วห่ม

22จงฟังพ่อผู้ให้ชีวิตแก่เจ้า และอย่าดูหมิ่นแม่เมื่อเธอแก่ตัวลง

23จงซื้อความจริงและอย่าขายสิ่งเหล่านี้ คือ สติปัญญา คำสั่งสอน และความเข้าใจลึกซึ้ง

24พ่อของคนชอบธรรมก็สุขใจมาก ผู้ชายที่มีลูกฉลาดก็ยินดีในตัวลูก

25จงทำให้พ่อแม่ยินดี ให้แม่ที่ให้กำเนิดเจ้าปลื้มใจ!

26ลูกเอ๋ย ขอใจเจ้าให้เราเถิด และให้ดวงตาของเจ้ายินดีในทางของเรา

27เพราะหญิงแพศยาคือหลุมลึก และภรรยาเสเพลคือบ่อแคบ

28เธอซุ่มรอเหยื่อเหมือนโจร และแพร่พันธุ์ผู้ชายนอกใจ

29ใครที่ทุกข์ระทม ใครที่โศกเศร้า ใครที่วิวาท ใครที่พล่ามบ่น ใครที่เจ็บตัวโดยไม่จำเป็น ใครที่ตาแดงก่ำ

30ก็คือคนที่จมอยู่กับเหล้า คนที่ชิมเหล้าผสมหลากชนิด

31อย่าจ้องเหล้าองุ่นเมื่อมันสีแดงสวย เมื่อมันส่องประกายอยู่ในถ้วย เมื่อมันดื่มลื่นคอ!

32สุดท้ายมันฉกกัดเหมือนงู ปล่อยพิษเหมือนงูพิษ

33ตาของเจ้าจะเห็นภาพหลอนแปลกๆ ความคิดจะเลอะเลือนสับสน

34เจ้าจะเป็นเหมือนคนนอนอยู่กลางทะเล เหมือนนอนบนยอดเสากระโดงเรือ

35เจ้าจะพูดว่า “เขาฟาดแต่เราไม่เจ็บ! เขาทุบตีแต่เราไม่รู้สึก! เมื่อไรเราจะตื่นนะ จะได้ไปดื่มอีก”

← Chapter 22 Jump to: Chapter 24 →