Proverbs 17

Thai TCV 2025 (คัมภีร์ ฉบับไทยสามัญ)

← Chapter 16 Jump to: Chapter 18 →

1กินขนมปังแห้งด้วยความสงบสุข ดีกว่าบ้านที่เต็มไปด้วยงานเลี้ยงพร้อมด้วยการวิวาท

2คนรับใช้ที่รอบคอบจะปกครองลูกไม่เอาถ่าน และจะได้รับส่วนแบ่งมรดกดั่งคนในครอบครัว

3เบ้าหลอมใช้ทดสอบเงิน และเตาถลุงทดสอบทอง แต่พระยาห์เวห์ทดสอบจิตใจ

4คนชั่วร้ายฟังริมฝีปากที่หลอกลวง คนโกหกใส่ใจลิ้นที่ทำลายล้าง

5ใครที่เยาะเย้ยคนจน ก็ดูหมิ่นพระผู้สร้างของพวกเขา ใครที่ยินดีกับภัยพิบัติของคนอื่นจะไม่ลอยนวล

6ลูกหลานเป็นมงกุฎของคนชรา และพ่อแม่เป็นความภาคภูมิใจของลูกๆ

7คำพูดไพเราะไม่เหมาะกับคนโง่ที่ไม่มีพระเจ้า เลวร้ายกว่าการโกหกผู้นำเสียอีก!

8สินบนเหมือนเครื่องรางสำหรับคนให้ พวกเขาคิดว่าหันไปทางไหนก็จะสำเร็จ

9ใครที่ใช้ความรักก็ปกปิดความผิด แต่คนที่ย้ำเรื่องเดิมๆ ก็ทำให้เพื่อนสนิทแตกแยก

10ตักเตือนคนที่มีวิจารณญาณครั้งเดียว ได้ผลกว่าเฆี่ยนหลังคนโง่ร้อยที

11คนชั่วส่งเสริมการกบฏต่อพระเจ้า ทูตแห่งความตายจะถูกส่งมาสู้กับพวกเขา

12พบแม่หมีที่ถูกขโมยลูก ยังดีกว่าพบคนโง่ที่หลงอยู่ในความโง่

13ความชั่วจะไม่ออกจากบ้าน ของคนที่ตอบแทนความดีด้วยความชั่ว

14การเริ่มทะเลาะกันก็เหมือนพังเขื่อน ดังนั้นจงหยุดโต้เถียงก่อนเขื่อนจะแตก

15การปล่อยคนผิดและการลงโทษคนบริสุทธิ์ พระยาห์เวห์รังเกียจทั้งสองอย่าง

16ทำไมคนโง่ถึงมีเงินอยู่ในมือเพื่อซื้อปัญญา ในเมื่อไม่สามารถจะเข้าใจได้

17เพื่อนมีความรักให้กันทุกเวลา และพี่น้องก็เกิดมาเพื่อช่วยกันในยามทุกข์ยาก

18คนไม่รู้จักคิดจับมือวางมัดจำ และค้ำประกันให้เพื่อนบ้าน

19ใครที่รักการทะเลาะวิวาทก็รักบาป ใครที่สร้างประตูรั้วสูงๆ ก็หาเรื่องพินาศใส่ตัว

20คนที่มีจิตใจคดโกงย่อมไม่เจริญ คนที่ลิ้นตลบตะแลงจะตกที่นั่งลำบาก

21น่าเศร้าที่มีลูกเป็นคนโง่เขลา พ่อแม่ของคนโง่ที่ไม่เชื่อพระเจ้าก็ไร้สุข

22จิตใจที่เป็นสุขเป็นยาชั้นดี แต่จิตใจที่ร้าวรานทำให้กระดูกแห้ง

23คนชั่วแอบรับสินบน เพื่อบิดเบือนความยุติธรรม

24คนที่มีวิจารณญาณมีปัญญาอยู่ใกล้ตัว แต่คนโง่กวาดตาหาไปสุดโลก

25ลูกชายที่โง่เขลาทำให้พ่อโศกเศร้า และทำให้แม่ผู้ให้กำเนิดขมขื่น

26ถ้าการปรับโทษคนบริสุทธิ์นั้นไม่ดี การโบยตีเจ้าหน้าที่ที่ซื่อสัตย์ย่อมไม่ถูกต้อง

27คนที่มีความรู้ระวังคำพูด และคนที่มีความเข้าใจก็ใจเย็น

28แม้คนโง่ถ้าเงียบไว้ คนก็คิดว่าฉลาด ถ้าเขายั้งปากก็นับว่ารู้จักคิด

← Chapter 16 Jump to: Chapter 18 →