Proverbs 6

Thai TCV 2025 (คัมภีร์ ฉบับไทยสามัญ)

← Chapter 5 Jump to: Chapter 7 →

1ลูกเอ๋ย หากเจ้าค้ำประกันให้เพื่อนบ้าน หากเจ้าจับมือวางมัดจำให้คนแปลกหน้า

2เจ้าได้ติดกับวาจาของเจ้า ถูกผูกมัดเพราะคำพูดของตัวเอง

3ลูกเอ๋ย จงทำเช่นนี้เพื่อปลดปล่อยตัวเจ้าเอง ในเมื่อเจ้าตกอยู่ในเงื้อมมือของเพื่อนบ้าน ไป ไปอ้อนวอนจนกว่าจะหมดแรง อย่าให้เพื่อนบ้านของเจ้าได้หยุดพัก!

4อย่าให้ตาของเจ้าได้หลับ อย่าให้เปลือกตาของเจ้าเคลิ้มไป

5จงปลดปล่อยตัวเองให้เป็นอิสระเหมือนกวางหนีจากเงื้อมมือของนายพราน เหมือนนกที่หนีจากบ่วงของคนดักนก

6เจ้าคนขี้เกียจ จงไปเรียนจากมด สังเกตวิธีการของมัน แล้วจงฉลาดขึ้น

7มันไม่มีผู้บัญชาการ ไม่มีผู้ควบคุมดูแล และไม่มีใครปกครอง

8แต่มันก็ยังสะสมเสบียงในฤดูร้อน และรวบรวมอาหารตั้งแต่ฤดูเก็บเกี่ยว

9เจ้าคนขี้เกียจ จะนอนอีกนานสักเท่าใด เมื่อไหร่เจ้าจะลุกขึ้นเสียที

10หลับอีกนิด เคลิ้มอีกหน่อย กอดอกงีบต่อสักครู่

11ความจนจะจู่โจมเจ้าเหมือนโจร และความขัดสนเหมือนคนถืออาวุธ

12คนหาเรื่องและชั่วร้าย ซึ่งพูดจาลดเลี้ยวเคี้ยวคด

13คนซึ่งขยิบตาอย่างเจ้าเล่ห์ ขยับเท้าและ กระดิกนิ้วส่งสัญญาณ

14คนซึ่งวางแผนชั่วร้ายด้วยใจทรยศ เขายุให้เกิดความแตกแยกเสมอ

15ฉะนั้นหายนะจึงจู่โจมเขาในทันที เขาแหลกสลายเกินเยียวยาในพริบตา

16มีสิ่งน่ารังเกียจหกอย่างที่พระยาห์เวห์เกลียดชัง ที่จริง มีเจ็ดอย่างที่พระองค์รังเกียจ คือ

17ตาที่หยิ่งยโส ลิ้นที่โป้ปด มือที่ฆ่าคนบริสุทธิ์

18จิตใจที่คิดแผนการชั่วร้าย เท้าที่เร่งรีบไปทำชั่ว

19พยานเท็จซึ่งพูดโกหก และคนที่ยุให้ชุมชนแตกแยกกัน

20ลูกเอ๋ย จงรักษาคำสั่งของพ่อเจ้า และอย่าละเลยคำสอนของแม่เจ้า

21จงตรึงมันไว้ในใจเสมอ ผูกมันไว้รอบคอเจ้า

22ยามเจ้าเดิน คำสั่งสอนนั้นจะนำทาง ยามเจ้าหลับ มันจะคอยดูแล ครั้นยามเจ้าตื่น มันจะพูดกับเจ้า

23เพราะคำสั่งนี้เป็นตะเกียง คำสอนนี้เป็นแสงสว่าง และการอบรมบ่มนิสัย เป็นทางแห่งชีวิต

24เพื่อคุ้มครองเจ้าให้พ้นจากภรรยาของเพื่อนบ้าน และคำออดอ้อนของหญิงแพศยา

25อย่าให้ใจกระสันความงามของเธอ หรือตกเป็นทาสดวงตาของเธอ

26เพราะโสเภณีก็ซื้อได้ด้วยขนมปังก้อนเดียว แต่ภรรยาของชายอื่นล่าชีวิตของเจ้าเป็นเหยื่อ

27คนเราจะเล่นกับไฟ โดยที่เสื้อผ้าไม่ไหม้ได้หรือ

28คนเราจะเดินย่ำถ่านร้อนจัด โดยที่เท้าไม่ไหม้เกรียมได้หรือ

29ชายที่ไปนอนกับภรรยาคนอื่นก็เช่นกัน ไม่มีใครที่แตะต้องเธอแล้วจะพ้นโทษได้

30ผู้คนยังสงสารหัวขโมย ที่ขโมยเพราะความหิว

31แต่ถ้าเขาถูกจับได้ ก็จะต้องจ่ายคืนเจ็ดเท่า แม้ว่าต้องขายทุกอย่างในบ้านเพื่อชดใช้

32แต่ผู้ชายที่เป็นชู้นั้นไม่รู้จักคิด คนที่ทำอย่างนั้นก็ทำลายตนเอง

33ผลที่จะได้รับคือรอยแผลและความอัปยศ เป็นความอับอายตลอดกาล

34เพราะความหึงหวงจะกระตุ้นความโกรธของสามี เมื่อเขาแก้แค้นก็จะไม่ปรานีเลย

35เขาจะไม่ยอมรับค่าชดใช้ใดๆ เขาจะปฏิเสธไม่ว่าสินบนจะมากแค่ไหนก็ตาม

← Chapter 5 Jump to: Chapter 7 →