Proverbs 13

Thai TCV 2025 (คัมภีร์ ฉบับไทยสามัญ)

← Chapter 12 Jump to: Chapter 14 →

1ลูกที่ฉลาดฟังคำสั่งสอนของพ่อแม่ แต่คนชอบเยาะเย้ยไม่สนใจคำเตือนสติ

2คนเราอิ่มเอมกับผลดีที่เกิดจากคำพูดของตน แต่คนทรยศหิวความโหดร้าย

3คนที่ระวังปากก็รักษาชีวิตของตนไว้ แต่คนที่พูดพล่อยๆ จะหายนะ

4ความหิวของคนขี้เกียจไม่เคยถูกเติมเต็ม แต่คนขยันมีแต่สมปรารถนา

5คนชอบธรรมเกลียดคำโกหก แต่คนชั่วทำให้ตัวเองมีกลิ่นเหม็น และนำความอับอายมาสู่ตน

6ความชอบธรรมปกป้องคนซื่อสัตย์ แต่ความชั่วร้ายคว่ำคนบาป

7คนหนึ่งวางท่าร่ำรวย แต่ไม่มีอะไรเลย แต่อีกคนทำทีว่ายากจน แต่มีทรัพย์สมบัติมากมาย

8ทรัพย์สมบัติอาจจ่ายค่าไถ่ชีวิตคนได้ แต่คนจนไม่อาจตอบสนองต่อคำข่มขู่ได้

9แสงของคนชอบธรรมส่องสว่างสดใส แต่ตะเกียงของคนชั่วจะถูกดับไป

10ที่ไหนมีการวิวาท ที่นั่นมีความหยิ่งยโส แต่ปัญญาพบได้ในคนที่รับฟังคำแนะนำ

11เงินทุจริตร่อยหรอลงเรื่อยๆ แต่คนที่ออมทีละเล็กทีละน้อยทำให้เงินเพิ่มพูน

12ความหวังที่ถูกหน่วงไว้ทรมานจิตใจ แต่ความปรารถนาที่สมหวังเป็นต้นไม้แห่งชีวิต

13ใครที่ดูหมิ่นคำสั่งสอนจะต้องชดใช้ แต่ใครที่ยำเกรงคำสั่งนั้นก็มีรางวัล

14คำสอนของปราชญ์เป็นน้ำพุแห่งชีวิต หันคนไปจากบ่วงความตาย

15วิจารณญาณที่ดีย่อมได้รับความโปรดปราน แต่ทางของคนทรยศนำไปสู่ความพินาศ

16คนฉลาดรอบคอบทำสิ่งต่างๆ ด้วยความรู้ แต่คนโง่เขลาอวดความโง่ของตนเอง

17คนส่งข่าวที่ชั่วร้ายตกอยู่ในความลำบาก แต่ทูตที่เชื่อใจได้นำการเยียวยามาให้

18ใครที่เพิกเฉยต่อวินัยจะยากจนและอับอาย แต่ใครที่รับฟังคำตักเตือนก็ได้รับเกียรติ

19ความสมหวังเป็นที่ชื่นใจแก่วิญญาณ แต่คนโง่เกลียดการหันจากความชั่ว

20คบคนฉลาดแล้วกลายเป็นคนฉลาด เพราะคบคนโง่นั้นอันตราย

21ความเดือดร้อนไล่ตามคนบาป แต่คนชอบธรรมได้รับสิ่งดีเป็นรางวัล

22คนดีทิ้งมรดกไว้ให้ลูกหลาน แต่คนบาปสะสมสมบัติไว้ให้คนชอบธรรม

23ทุ่งนาที่ไม่ได้ไถยังให้ผลแก่คนยากจน แต่ความอยุติธรรมกวาดไปหมด

24ใครที่ยั้งไม้เรียวก็เกลียดชังลูกของตน แต่คนที่รักลูกก็ใส่ใจฝึกวินัยให้เขา

25คนชอบธรรมได้กินจนหนำใจ แต่คนชั่วหิวจนท้องกิ่ว

← Chapter 12 Jump to: Chapter 14 →