Proverbs 14

Thai TCV 2025 (คัมภีร์ ฉบับไทยสามัญ)

← Chapter 13 Jump to: Chapter 15 →

1หญิงฉลาดสร้างเรือนของตนขึ้น ส่วนหญิงโง่รื้อมันลงด้วยมือของตน

2คนที่ยำเกรงพระยาห์เวห์ดำเนินชีวิตอย่างเที่ยงตรง แต่คนที่ดูหมิ่นพระองค์ก็คดเคี้ยวในทางของตน

3คำพูดยโสของคนโง่เฆี่ยนตีตนเอง แต่คำพูดของคนฉลาดปกป้องพวกเขา

4ที่ไหนไม่มีวัว รางหญ้าก็ว่างเปล่า แต่แรงวัวให้ผลผลิตอุดมสมบูรณ์

5พยานซื่อสัตย์ไม่โกหก แต่พยานเท็จโกหกอยู่เรื่อย

6คนชอบเยาะเย้ยแสวงหาปัญญาแต่ไม่เคยพบ แต่ความรู้ย่อมมาสู่คนมีวิจารณญาณอย่างง่ายดาย

7อยู่ให้ห่างคนโง่ เพราะเจ้าจะไม่พบความรู้จากปากของพวกเขา

8ปัญญาของคนหลักแหลมคือการเข้าใจทางของตน แต่ความโง่ของคนโง่คือการหลอกตัวเอง

9คนโง่ล้อเล่นกับความผิดบาป แต่ในหมู่คนเที่ยงธรรมมีแต่ความปรารถนาดี

10มีแต่ใจตนเองที่รู้ถึงความขมขื่น และไม่มีใครร่วมรับรู้สันติสุขในใจ

11บ้านของคนชั่วจะถูกทำลายราบคาบ แต่เพิงของคนเที่ยงธรรมจะเจริญขึ้น

12มีทางหนึ่งซึ่งดูเหมือนถูกต้อง แต่สุดท้ายก็นำไปสู่ความตาย

13แม้ขณะที่หัวเราะ ใจก็อาจเจ็บปวด และความชื่นชมยินดีอาจจบลงด้วยความโศกเศร้า

14คนทิ้งความเชื่อจะถูกลงโทษอย่างสาสมจากทางของเขา แต่คนดีก็ได้รับรางวัลตอบแทน

15คนอ่อนต่อโลกเชื่อทุกอย่าง แต่คนสุขุมรอบคอบรู้จักยั้งคิดในแต่ละก้าว

16คนฉลาดยำเกรงพระยาห์เวห์และห่างจากความชั่ว คนโง่หุนหันพลันแล่นกลับคิดว่าตนปลอดภัย

17คนวู่วามทำอะไรโง่ๆ และคนคิดวางแผนชั่วก็เป็นที่เกลียดชัง

18คนอ่อนต่อโลกรับความโง่เป็นมรดก แต่คนสุขุมรอบคอบรับความรู้เป็นมงกุฎ

19คนทำชั่วจะกราบลงต่อหน้าคนดี และคนเลวจะกราบลงตรงประตูรั้วของคนชอบธรรม

20คนจนนั้นแม้แต่เพื่อนบ้านก็เมินหนี แต่คนร่ำรวยมีเพื่อนฝูงมากมาย

21การดูถูกเพื่อนบ้านเป็นบาป แต่พระพรเป็นของผู้เมตตาคนยากไร้

22คนวางแผนชั่วก็หลงผิดไม่ใช่หรือ แต่คนที่คิดการดีก็พบ ความรักเมตตาและความซื่อสัตย์

23การพากเพียรทำงานล้วนให้ผลกำไร ถ้าดีแต่พูดก็ยากจน

24ความมั่งคั่งเป็นมงกุฎของคนฉลาด แต่ความโง่ของคนโง่ก็คือความโง่

25พยานที่พูดความจริงช่วยชีวิตคน แต่พยานเท็จใส่ร้ายป้ายสี

26คนที่ยำเกรงพระยาห์เวห์มีป้อมปราการมั่นคง และเป็นที่ลี้ภัยให้ลูกหลาน

27ความยำเกรงพระยาห์เวห์เป็นน้ำพุแห่งชีวิต หันคนไปจากบ่วงความตาย

28ศักดิ์ศรีของกษัตริย์อยู่ที่ประชากรจำนวนมาก ถ้าไม่มีราษฎร เจ้านายก็อยู่ไม่ได้

29คนใดอดทนย่อมมีความเข้าใจมาก แต่คนใจร้อนก็อวดความโง่เขลา

30ใจสงบเยือกเย็นให้ชีวิตกับร่างกาย แต่ความอิจฉาริษยากัดกร่อนกระดูก

31ใครที่รังแกคนยากจน ก็ดูหมิ่นพระผู้สร้างของตน แต่คนที่เมตตาคนขัดสน ก็ให้เกียรติพระเจ้า

32เมื่อภัยพิบัติมาถึง คนชั่วจะถูกโค่นล้ม แม้ในความตาย คนชอบธรรมก็แสวงหาที่ลี้ภัยในพระเจ้า

33สติปัญญาสงบอยู่ในใจคนที่มีวิจารณญาณ และแม้ในหมู่คนโง่ เธอก็เป็นที่ประจักษ์

34ความชอบธรรมเชิดชูชาติ แต่ความบาปลงโทษประชาชน

35กษัตริย์โปรดปรานคนรับใช้ที่ฉลาด แต่คนรับใช้ที่น่าละอายก็กระตุ้นความโกรธ

← Chapter 13 Jump to: Chapter 15 →