bible
ra
🌐 Language
English
Español
Français
Deutsch
Português
Italiano
Nederlands
Русский
中文
日本語
한국어
العربية
Türkçe
Tiếng Việt
ไทย
Indonesia
All Languages
Home
/
Thai
/
Thai Bible (TNCV) 2007 - New Contemporary Version (พระคริสตธรรมคัมภีร์ไทย ฉบับอมตธรรมร่วมสมัย)
/
Isaiah 14
Isaiah 14
Thai Bible (TNCV) 2007 - New Contemporary Version (พระคริสตธรรมคัมภีร์ไทย ฉบับอมตธรรมร่วมสมัย)
← Chapter 13
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 29
Chapter 30
Chapter 31
Chapter 32
Chapter 33
Chapter 34
Chapter 35
Chapter 36
Chapter 37
Chapter 38
Chapter 39
Chapter 40
Chapter 41
Chapter 42
Chapter 43
Chapter 44
Chapter 45
Chapter 46
Chapter 47
Chapter 48
Chapter 49
Chapter 50
Chapter 51
Chapter 52
Chapter 53
Chapter 54
Chapter 55
Chapter 56
Chapter 57
Chapter 58
Chapter 59
Chapter 60
Chapter 61
Chapter 62
Chapter 63
Chapter 64
Chapter 65
Chapter 66
Chapter 15 →
1
องค์พระผู้เป็นเจ้าจะทรงเอ็นดูสงสารยาโคบ พระองค์จะทรงเลือกสรรอิสราเอลอีกครั้งหนึ่ง และจะนำพวกเขากลับมาตั้งถิ่นฐานในแผ่นดินของพวกเขา ชนต่างชาติจะมาสมทบ และเข้าร่วมกับวงศ์วานของยาโคบ
2
ประชาชาติต่างๆ จะรับ และนำพวกเขากลับคืนถิ่น วงศ์วานอิสราเอลจะครอบครองประชาชาติต่างๆ ซึ่งจะเป็นผู้รับใช้ชายหญิงในแผ่นดินขององค์พระผู้เป็นเจ้า ผู้ที่จับอิสราเอลเป็นเชลยจะตกเป็นเชลยของอิสราเอล และอิสราเอลจะปกครองผู้ที่เคยกดขี่ข่มเหงพวกเขา
3
ในวันที่องค์พระผู้เป็นเจ้าทรงให้เจ้าพ้นจากความทุกข์ทรมาน ความชุลมุนวุ่นวาย และพันธนาการอันโหดร้าย
4
เจ้าจะเย้ยหยันกษัตริย์บาบิโลนดังนี้ว่า ผู้กดขี่ข่มเหงมาถึงจุดจบได้อย่างไรหนอ! ความเกรี้ยวกราดของเขาสิ้นสุดลงได้อย่างไร!
5
องค์พระผู้เป็นเจ้าทรงหักไม้เรียวของคนชั่วร้าย ทรงหักคทาของผู้ครอบครอง
6
ซึ่งกระหน่ำตีชาติต่างๆ อย่างไม่หยุดยั้ง ด้วยแรงโทสะ และปราบนานาประเทศ ด้วยการจู่โจมอย่างอำมหิต
7
ดินแดนทั้งปวงก็หยุดพักและสงบสุข พวกเขาเปล่งเสียงร้องเพลง
8
แม้แต่ต้นสนต่างๆ และสนซีดาร์แห่งเลบานอน ก็เปรมปรีดิ์และกล่าวว่า “เดี๋ยวนี้เจ้าตกต่ำแล้ว ก็ไม่มีคนตัดไม้มาโค่นเรา”
9
แดนมรณะเบื้องล่าง ลุกขึ้นต้อนรับเจ้า มันปลุกวิญญาณของบรรดาผู้ที่จากไปให้มาทักทายเจ้า คือผู้ที่เคยเป็นผู้นำของโลก มันทำให้เหล่ากษัตริย์ผู้เคยปกครองเหนือบรรดาประชาชาติ ลุกขึ้นมาจากบัลลังก์ของพวกเขา
10
พวกเขาจะร้องออกมา เป็นเสียงเดียวกันว่า “บัดนี้ท่านก็อ่อนแอเหมือนพวกเรา ท่านกลับกลายเป็นเหมือนเรา”
11
ความลำพองของเจ้าลงไปในหลุม พร้อมกับเสียงพิณของเจ้า หนอนยั้วเยี้ยอยู่ใต้ร่างของเจ้า และไส้เดือนปกคลุมตัวเจ้า
12
โอ ดาวประจำรุ่ง โอรสแห่งรุ่งอรุณ! เจ้าร่วงลงมาจากฟ้าสวรรค์แล้วสิหนา ครั้งหนึ่งเจ้าเคยปราบประชาชาติต่างๆ ให้ตกต่ำ แต่บัดนี้เจ้าถูกเหวี่ยงทิ้งลงมายังโลกเสียแล้ว!
13
เจ้ารำพึงว่า “เราจะขึ้นไปสวรรค์ เราจะยกบัลลังก์ของเราขึ้น เหนือดวงดาราทั้งปวงของพระเจ้า เราจะครอบครองเหนือภูเขาแห่งการชุมนุม บนยอดสูงสุดของภูเขาศักดิ์สิทธิ์
14
เราจะขึ้นไปเหนือเมฆ เราจะตีเสมอองค์ผู้สูงสุด”
15
แต่เจ้าถูกนำลงมาสู่หลุมฝังศพ มาสู่ห้วงเหวลึก
16
บรรดาผู้ที่เห็นเจ้าก็จ้องมอง และใคร่ครวญชะตาของเจ้าว่า “นี่หรือผู้เขย่าโลก และทำให้อาณาจักรต่างๆ สั่นสะท้าน?
17
นี่หรือผู้ที่ทำให้โลกเป็นถิ่นกันดาร ผู้ล้มล้างนครต่างๆ และไม่ยอมปล่อยเชลยกลับคืนถิ่น?”
18
บรรดากษัตริย์ชาติต่างๆ นอนอยู่ในหลุมฝังศพของตนอย่างสมเกียรติ
19
แต่ร่างของเจ้าถูกเหวี่ยงทิ้งออกมา เหมือนกิ่งไม้หัก ถูกทับถมด้วยร่างของคนที่ถูกฆ่า ผู้ตายด้วยคมดาบ ผู้ลงไปสู่พื้นหินของเหว ดั่งศพที่ถูกเหยียบย่ำ
20
เจ้าจะไม่ได้รับการฝังศพอย่างพวกเขา เพราะเจ้าได้ทำลายล้างดินแดนของเจ้า และเข่นฆ่าประชากรของเจ้า ลูกหลานของคนชั่วร้าย จะไม่ถูกเอ่ยถึงอีกเลย
21
จงเตรียมที่สำหรับประหารลูกๆ ของเขา เพราะบาปของบรรพบุรุษ พวกเขาไม่ได้ขึ้นมาครอบครองดินแดนนั้น ไม่ได้สร้างเมืองบนแผ่นดินโลก
22
พระยาห์เวห์ผู้ทรงฤทธิ์ประกาศว่า “เราจะลุกขึ้นมาต่อสู้พวกเขา เราจะตัดชื่อคนที่เหลืออยู่ ทั้งเชื้อสายและวงศ์วานออกจากบาบิโลน” องค์พระผู้เป็นเจ้าประกาศดังนั้น
23
“เราจะทำให้บาบิโลนกลับกลายเป็นถิ่นนกเค้าแมว เต็มไปด้วยหนองบึงและปลักโคลน เราจะกวาดดินแดนนี้ด้วยไม้กวาดแห่งหายนะ” พระยาห์เวห์ผู้ทรงฤทธิ์ประกาศดังนั้น
24
พระยาห์เวห์ผู้ทรงฤทธิ์ทรงปฏิญาณไว้ว่า “เราวางแผนไว้อย่างไร มันจะเป็นอย่างนั้นแน่นอน และเราประสงค์อย่างไร มันจะเกิดขึ้นตามนั้น
25
เราจะขยี้ทัพอัสซีเรียในดินแดนของเรา เราจะเหยียบเขาลงที่ภูเขาของเรา เราจะกำจัดแอกจากประชากรของเรา และขจัดภาระจากบ่าของพวกเขา”
26
นี่เป็นแผนการที่กำหนดไว้สำหรับโลกทั้งโลก นี่คือพระหัตถ์ซึ่งเงื้อขึ้นเหนือประชาชาติทั้งปวง
27
เพราะพระยาห์เวห์ผู้ทรงฤทธิ์ได้ทรงกำหนดไว้ ใครเล่าจะพลิกผันได้? พระองค์ทรงยื่นพระหัตถ์ออกมา ใครเล่าจะทำให้พระองค์ทรงหดพระหัตถ์กลับไป?
28
ในปีที่กษัตริย์อาหัสสิ้นพระชนม์ มีพระดำรัสจากพระเจ้าดังนี้ว่า
29
ชาวฟีลิสเตียทั้งปวงเอ๋ย อย่ากระหยิ่มยิ้มย่อง ว่าไม้เรียวที่ฟาดเจ้านั้นหักแล้ว จากรากเหง้าของงูตัวนั้นจะเกิดงูพิษ เป็นงูเห่าพิษร้ายซึ่งแว้งกัด
30
ผู้ยากไร้ที่สุดจะพบทุ่งหญ้า และคนขัดสนจะเอนกายลงอย่างปลอดภัย แต่เราจะทำลายล้างรากเหง้าของเจ้าด้วยการกันดารอาหาร ซึ่งจะผลาญชีวิตพวกเจ้าที่เหลือรอด
31
ประตูเมืองเอ๋ย จงร้องไห้เถิด! นครเอ๋ย จงคร่ำครวญเถิด! ชาวฟีลิสเตียทั้งปวง จงกลัวจนหัวหดไป! ควันโขมงขึ้นจากทิศเหนือ และแถวต่างๆ ที่ดาหน้าเข้ามาไม่มีล้าหลังสักคนเดียว
32
จะตอบทูตของประชาชาตินั้นว่าอย่างไร? ก็ว่า “องค์พระผู้เป็นเจ้าได้ทรงสถาปนาศิโยนไว้ และคนที่ทุกข์ลำเค็ญในเมืองนั้นจะพบที่พักพิง”
← Chapter 13
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 29
Chapter 30
Chapter 31
Chapter 32
Chapter 33
Chapter 34
Chapter 35
Chapter 36
Chapter 37
Chapter 38
Chapter 39
Chapter 40
Chapter 41
Chapter 42
Chapter 43
Chapter 44
Chapter 45
Chapter 46
Chapter 47
Chapter 48
Chapter 49
Chapter 50
Chapter 51
Chapter 52
Chapter 53
Chapter 54
Chapter 55
Chapter 56
Chapter 57
Chapter 58
Chapter 59
Chapter 60
Chapter 61
Chapter 62
Chapter 63
Chapter 64
Chapter 65
Chapter 66
Chapter 15 →
All chapters:
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31
32
33
34
35
36
37
38
39
40
41
42
43
44
45
46
47
48
49
50
51
52
53
54
55
56
57
58
59
60
61
62
63
64
65
66