Isaiah 44

Thai Bible (TNCV) 2007 - New Contemporary Version (พระคริสตธรรมคัมภีร์ไทย ฉบับอมตธรรมร่วมสมัย)

← Chapter 43 Jump to: Chapter 45 →

1“แต่บัดนี้ จงฟังเถิด ยาโคบ ผู้รับใช้ของเราเอ๋ย อิสราเอลผู้ซึ่งเราได้เลือกสรรไว้

2นี่คือพระดำรัสขององค์พระผู้เป็นเจ้า ผู้ทรงปั้นเจ้า ผู้ทรงสร้างเจ้าไว้ในครรภ์ ผู้จะทรงช่วยเหลือเจ้า ตรัสดังนี้ว่า อย่ากลัวเลย ยาโคบผู้รับใช้ของเรา เยชูรูนซึ่งเราได้เลือกสรรไว้

3เพราะเราจะเทน้ำลงบนดินที่แตกระแหง ให้มีธารน้ำบนพื้นดินที่แห้งผาก เราจะเทวิญญาณของเราลงเหนือวงศ์วานของเจ้า และเทพรของเราให้ลูกหลานของเจ้า

4พวกเขาจะงอกงามเหมือนหญ้าในทุ่งกว้าง เหมือนต้นปอปลาร์ริมธารน้ำ

5คนหนึ่งจะพูดขึ้นว่า ‘ฉันเป็นกรรมสิทธิ์ขององค์พระผู้เป็นเจ้า’ อีกคนหนึ่งจะเรียกตัวเองตามชื่อของยาโคบ ส่วนอีกคนจะเขียนที่มือของตนว่า ‘เป็นขององค์พระผู้เป็นเจ้า’ และจะใช้ชื่ออิสราเอล

6“พระยาห์เวห์ผู้ทรงเป็นองค์กษัตริย์และพระผู้ไถ่ของอิสราเอล พระยาห์เวห์ผู้ทรงฤทธิ์ตรัสดังนี้ว่า เราเป็นปฐมและอวสาน นอกเหนือจากเราแล้วไม่มีพระเจ้าอื่นใด

7ใครเล่าเสมอเหมือนเรา? ให้เขาประกาศออกมา ให้เขาประกาศและแจกแจงต่อหน้าเรา ว่าเกิดอะไรขึ้นบ้างนับตั้งแต่เราสถาปนาประชากรเก่าแก่ของเรา และจะเกิดอะไรขึ้นบ้าง ให้เขาพยากรณ์ถึงสิ่งที่จะเกิดขึ้น

8อย่ากลัวเลย อย่าสั่นสะท้าน เราไม่ได้ประกาศเรื่องนี้และทำนายไว้เมื่อนานมาแล้วหรอกหรือ? เจ้าเป็นพยานของเรา มีพระเจ้าอื่นใดนอกจากเราหรือ? ไม่มีเลย ไม่มีพระศิลาอื่นใดอีก เราไม่รู้จักสักองค์เดียว”

9บรรดาผู้ที่ทำรูปเคารพก็ไร้ค่า สิ่งต่างๆ ที่เขาเทิดทูนก็เปล่าประโยชน์ บรรดาผู้ออกรับแทนพวกเขาก็ตาบอด พวกเขาโง่เง่าและต้องอับอาย

10ใครปั้นเทวรูป ใครหล่อรูปเคารพ ซึ่งไม่เป็นประโยชน์อะไรแก่ตน?

11เขากับพรรคพวกจะต้องอัปยศอดสู ช่างฝีมือก็เป็นแค่มนุษย์ ให้พวกเขามาชุมนุมกัน ยืนอยู่ในที่ของตน พวกเขาจะถูกทำให้ตกลงไปในความสยดสยองและความเสื่อมเสีย

12ช่างเหล็กหยิบเครื่องมือ ง่วนอยู่กับรูปเคารพในเตาเผา เขาใช้ค้อนแต่งเทวรูป ทุบสุดกำลังแขน เขาหิวและหมดกำลัง เขาไม่ได้ดื่มน้ำและหมดแรง

13ช่างไม้ขึงเชือกวัด ทำโครงสร้างหยาบๆ ใช้กบไส เอาวงเวียนขีด แต่งให้เป็นรูปคน มีลักษณะงามครบถ้วนอย่างมนุษย์ ให้อยู่ในสถานบูชา

14เขาโค่นสนซีดาร์ลง บางทีก็ใช้สนไซเปรสหรือต้นโอ๊ก เขาปล่อยให้มันโตขึ้นท่ามกลางต้นไม้ในป่า บางทีก็ปลูกสน และฝนทำให้มันเติบโตขึ้น

15มันเป็นฟืนให้คนเผา บางส่วนเขานำมาใช้ผิงกาย เขาจุดไฟปิ้งขนมปัง แต่ที่เหลือจากนั้นก็เอามาตกแต่งเป็นเทพเจ้าและนมัสการมัน เขาสร้างให้เป็นรูปเคารพและก้มกราบมัน

16เขาใช้ไม้ครึ่งหนึ่งก่อไฟ เตรียมอาหารย่างเนื้อกินจนอิ่ม ทั้งใช้ผิงกายและพูดว่า “เออ! อุ่นดี ข้าเห็นไฟแล้ว”

17ส่วนที่เหลือเขาใช้ทำเทวรูป เป็นรูปเคารพของเขา แล้วเขาก็หมอบกราบนมัสการมัน เขาอธิษฐานต่อมันว่า “ช่วยลูกด้วย เทพเจ้าของลูก”

18พวกเขาไม่รู้ประสีประสา ไม่เข้าใจอะไร ตาของเขาถูกปิดจึงมองไม่เห็น ใจของเขาก็ถูกบังจึงไม่อาจเข้าใจ

19ไม่มีใครหยุดเพื่อคิด ไม่มีใครรู้หรือเข้าใจที่จะพิเคราะห์ว่า “เราใช้ไม้ครึ่งหนึ่งทำฟืน เราปิ้งขนมปังบนถ่านไม้ เราย่างเนื้อกิน ควรหรือที่เราจะเอาไม้ส่วนที่เหลือมาทำสิ่งที่น่าเกลียดชัง? ควรหรือที่เราจะหมอบกราบลงตรงหน้าท่อนไม้?”

20เขายังชีพด้วยขี้เถ้า จิตใจที่ลุ่มหลงนำเขาหลงเจิ่นไป เขาไม่อาจช่วยเหลือตัวเองหรือพูดว่า “สิ่งที่อยู่ในมือขวาของเรานี้เป็นสิ่งหลอกลวงไม่ใช่หรือ?”

21“ยาโคบเอ๋ย จงจดจำสิ่งเหล่านี้ อิสราเอลเอ๋ย เพราะเจ้าเป็นผู้รับใช้ของเรา เราได้สร้างเจ้ามา เจ้าเป็นผู้รับใช้ของเรา อิสราเอลเอ๋ย เราจะไม่ลืมเจ้า

22เราได้กวาดล้างการละเมิดของเจ้าออกไปเหมือนเมฆ ได้ลบล้างบาปของเจ้าเหมือนหมอกยามเช้า จงกลับมาหาเรา เพราะเราได้ไถ่เจ้าแล้ว”

23ฟ้าสวรรค์เอ๋ย จงร้องเพลงด้วยความยินดีเพราะองค์พระผู้เป็นเจ้าได้ทรงทำการนี้ โลกเอ๋ย จงโห่ร้องให้กึกก้อง จงร้องเพลงเถิด ภูเขาทั้งหลาย ทั้งป่าไม้และพฤกษ์ไพรทั้งปวง เพราะองค์พระผู้เป็นเจ้าทรงไถ่ยาโคบแล้ว พระองค์ทรงสำแดงพระเกียรติสิริในอิสราเอล

24“พระยาห์เวห์พระผู้ไถ่ของเจ้า ผู้ได้ทรงปั้นเจ้าในครรภ์มารดาตรัสดังนี้ว่า “เราคือพระยาห์เวห์ ผู้สร้างสรรพสิ่งทั้งปวง เราแต่ผู้เดียวคลี่ฟ้าสวรรค์ออกมา เราเองเป็นผู้กางแผ่นดินโลกออก

25ผู้ทรงทำลายหมายสำคัญของผู้เผยพระวจนะเท็จ และทำให้นักทำนายกลายเป็นคนโง่เง่า ผู้ทรงคว่ำความรอบรู้ของคนฉลาด และทรงเปลี่ยนมันเป็นสิ่งไร้สาระ

26ผู้ประทานถ้อยคำแก่ผู้รับใช้ของพระองค์ และให้การคาดคะเนต่างๆ ของทูตของพระองค์กลายเป็นจริง “ผู้ทรงกล่าวถึงเยรูซาเล็มว่า ‘จะมีผู้อยู่อาศัย’ ทรงกล่าวถึงเมืองต่างๆ ของยูดาห์ว่า ‘จะถูกสร้างขึ้น’ และทรงกล่าวถึงความหายนะของพวกเขาว่า ‘เราจะฟื้นฟูขึ้นใหม่’

27ผู้ทรงกล่าวกับห้วงน้ำลึกว่า ‘จงแห้งไป และเราจะทำให้สายธารทั้งหลายของเจ้าแห้งเหือด’

28ผู้ทรงกล่าวถึงไซรัสว่า ‘เขาเป็นคนเลี้ยงแกะของเรา และจะทำทุกสิ่งให้สำเร็จตามที่เราพอใจ เขาจะกล่าวถึงเยรูซาเล็มว่า “ให้สร้างมันขึ้นใหม่” และกล่าวถึงพระวิหารว่า “ให้วางฐานรากของมัน” ’

← Chapter 43 Jump to: Chapter 45 →