Isaiah 58

Thai Bible (TNCV) 2007 - New Contemporary Version (พระคริสตธรรมคัมภีร์ไทย ฉบับอมตธรรมร่วมสมัย)

← Chapter 57 Jump to: Chapter 59 →

1“จงตะโกนดังๆ ไม่ต้องออมเสียงไว้ จงเปล่งเสียงให้ดังเหมือนเสียงแตรเขาสัตว์ จงแจ้งประชากรของเราถึงการทรยศของพวกเขา และแจ้งวงศ์วานของยาโคบถึงบาปทั้งหลายของเขา

2พวกเขาแสวงหาเราวันแล้ววันเล่า ทำทีกระตือรือร้นอยากรู้จักทางของเรา ราวกับว่าพวกเขาเป็นชนชาติที่ทำสิ่งที่ถูกต้อง และไม่ได้ละทิ้งคำบัญชาของพระเจ้า พวกเขาทูลขอการตัดสินอย่างเที่ยงธรรมจากเรา และทำเหมือนว่าอยากให้พระเจ้าเข้ามาใกล้

3พวกเขากล่าวว่า ‘ข้าพระองค์ทั้งหลายได้ถืออดอาหาร แต่ทำไมพระองค์ไม่เห็นบ้าง? ข้าพระองค์ทั้งหลายถ่อมกายถ่อมใจลงแล้ว แต่ทำไมพระองค์ยังไม่สังเกตบ้างเลย?’ “ถึงกระนั้นในวันที่เจ้าถืออดอาหาร เจ้าก็ยังทำตามใจชอบ และขูดรีดคนงานทุกคนของเจ้า

4การถืออดอาหารของเจ้าจบลงด้วยการทะเลาะวิวาทและการต่อสู้ พวกเจ้าชกต่อยกันเองด้วยหมัดอันโหดร้าย อย่าหวังว่าการถืออดอาหารของเจ้าอย่างที่ทำในวันนี้ จะทำให้เสียงอ้อนวอนของเจ้าขึ้นไปถึงเบื้องบนได้

5นี่หรือคือการถืออดอาหารที่เราเลือก? แค่เป็นวันที่ให้มนุษย์มาถ่อมลง แค่เป็นวันให้เขาก้มหัวลงเหมือนต้นอ้อ และสวมผ้ากระสอบนอนลงในกองขี้เถ้าหรือ? นี่หรือที่เจ้าเรียกว่าการถืออดอาหาร? นี่หรือวันที่องค์พระผู้เป็นเจ้าทรงยอมรับ?

6“อย่างนี้ไม่ใช่หรือคือการถืออดอาหารที่เราเลือกไว้? คือการปลดโซ่ตรวนแห่งความอยุติธรรม แก้สายรัดแอก ปลดปล่อยผู้ถูกกดขี่ข่มเหงให้เป็นอิสระ และหักแอกทุกอัน

7ไม่ใช่เป็นการแบ่งปันอาหารของเจ้าแก่ผู้หิวโหย และให้ที่พักพิงแก่คนยากจนเร่ร่อนหรือ? ไม่ใช่การให้เสื้อผ้าแก่ผู้เปลือยกายที่เจ้าพบ และช่วยเหลือเลือดเนื้อเชื้อไขของเจ้าเองหรือ?

8เมื่อนั้นความสว่างของเจ้าจะเจิดจ้าดั่งรุ่งอรุณ เจ้าจะรับการบำบัดรักษาอย่างรวดเร็ว เมื่อนั้นความชอบธรรมของเจ้า จะนำหน้าเจ้า และพระเกียรติสิริขององค์พระผู้เป็นเจ้าจะระวังหลังให้เจ้า

9เมื่อนั้นเจ้าจะร้องทูล และองค์พระผู้เป็นเจ้าจะทรงตอบ เจ้าจะร้องขอความช่วยเหลือ และพระองค์จะตรัสว่าเราอยู่ที่นี่ “หากเจ้ากำจัดแอกของการกดขี่ข่มเหง ขจัดการชี้นิ้วและคำพูดมุ่งร้าย

10และหากเจ้าอุทิศตนเพื่อผู้หิวโหย ให้ผู้ถูกกดขี่ข่มเหงที่ขัดสนอิ่มเอมใจ เมื่อนั้นความสว่างของเจ้าจะส่องขึ้นมาในความมืด และค่ำคืนของเจ้าจะกลับกลายเป็นเหมือนเที่ยงวัน

11องค์พระผู้เป็นเจ้าจะทรงนำเจ้าตลอดไป จะทรงให้เจ้าอิ่มเอมใจในดินแดนที่ดวงตะวันแผดเผา พระองค์จะทรงทำให้ร่างกายของเจ้าแข็งแรงขึ้น เจ้าจะเป็นเหมือนสวนที่ได้รับการรดน้ำอย่างดี เหมือนน้ำพุที่มีน้ำไหลอยู่ตลอด

12ประชากรของเจ้าจะสร้างซากปรักหักพังโบราณขึ้นใหม่ และจะฟื้นฟูฐานรากสมัยเก่าก่อน เจ้าจะได้รับการขนานนามว่าผู้ซ่อมกำแพงที่หักพัง ผู้ซ่อมถนนหนทางและบ้านเรือน

13“หากเจ้าหยุดเหยียบย่ำวันสะบาโต ไม่ทำอะไรตามใจชอบในวันบริสุทธิ์ของเรา หากเจ้าเรียกวันสะบาโตว่าวันปีติยินดี เรียกวันบริสุทธิ์ขององค์พระผู้เป็นเจ้าว่าวันอันทรงเกียรติ และหากเจ้าให้เกียรติวันนี้โดยไม่ทำอะไรตามใจชอบ ไม่ทำตามความพอใจของตนเองหรือพูดแต่เรื่องไร้สาระ

14เมื่อนั้นเจ้าจะพบความยินดีในองค์พระผู้เป็นเจ้า และเราจะให้เจ้าทะยานขึ้นเบื้องสูงของดินแดน และเราจะเลี้ยงเจ้าด้วยมรดกของยาโคบบิดาของเจ้า” พระโอษฐ์ขององค์พระผู้เป็นเจ้าได้ตรัสดังนั้น

← Chapter 57 Jump to: Chapter 59 →