bible
ra
🌐 Language
English
Español
Français
Deutsch
Português
Italiano
Nederlands
Русский
中文
日本語
한국어
العربية
Türkçe
Tiếng Việt
ไทย
Indonesia
All Languages
Home
/
Thai
/
Thai Bible (TNCV) 2007 - New Contemporary Version (พระคริสตธรรมคัมภีร์ไทย ฉบับอมตธรรมร่วมสมัย)
/
Jeremiah 6
Jeremiah 6
Thai Bible (TNCV) 2007 - New Contemporary Version (พระคริสตธรรมคัมภีร์ไทย ฉบับอมตธรรมร่วมสมัย)
← Chapter 5
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 29
Chapter 30
Chapter 31
Chapter 32
Chapter 33
Chapter 34
Chapter 35
Chapter 36
Chapter 37
Chapter 38
Chapter 39
Chapter 40
Chapter 41
Chapter 42
Chapter 43
Chapter 44
Chapter 45
Chapter 46
Chapter 47
Chapter 48
Chapter 49
Chapter 50
Chapter 51
Chapter 52
Chapter 7 →
1
“วิ่งหนีเอาชีวิตรอดเถิด ชาวเบนยามินเอ๋ย! จงหนีจากเยรูซาเล็ม! จงเป่าแตรในเทโคอา! ส่งสัญญาณขึ้นเหนือเบธฮัคเคเรม! เพราะภัยพิบัติโผล่ขึ้นมาจากทางเหนือ เป็นหายนะร้ายแรง
2
เราจะทำลายธิดาแห่งศิโยน ผู้งดงามและบอบบางเหลือเกิน
3
คนเลี้ยงแกะและฝูงสัตว์ของเขาจะมาต่อสู้เธอ พวกเขาจะตั้งเต็นท์ล้อมเมือง แต่ละคนเลี้ยงสัตว์ของเขา”
4
“จงเตรียมทำศึกกับศิโยน! จงลุกขึ้น ให้เราบุกโจมตียามเที่ยงวัน! แต่อนิจจา กลางวันคล้อยลงแล้ว และร่มเงาของยามเย็นทอดยาว
5
ดังนั้นจงลุกขึ้น ให้เราโจมตีตอนกลางคืน และทำลายป้อมปราการต่างๆ เสีย!”
6
พระยาห์เวห์ผู้ทรงฤทธิ์ตรัสว่า “จงโค่นต้นไม้ แล้วก่อเชิงเทินเพื่อสู้กับเยรูซาเล็ม กรุงนี้ต้องถูกลงโทษ เพราะเต็มไปด้วยการกดขี่ข่มเหง
7
ดั่งบ่อน้ำปล่อยน้ำไหลออกมา กรุงนี้ก็ได้ปล่อยความชั่วร้ายออกมา ความทารุณอำมหิตและการทำลายล้างดังกระหึ่มในเมืองนี้ ความเจ็บป่วยและบาดแผลของมันมีอยู่ต่อหน้าเราเสมอ
8
เยรูซาเล็มเอ๋ย จงรับการเตือน มิฉะนั้นเราจะเบือนหน้าหนีจากเจ้า และทำให้ดินแดนของเจ้าถูกทิ้งร้าง จนไม่มีใครอยู่อาศัยได้”
9
พระยาห์เวห์ผู้ทรงฤทธิ์ตรัสว่า “แม้แต่ชนอิสราเอลที่เหลืออยู่เพียงหยิบมือก็ต้องถูกทำลายซ้ำ เหมือนคนเก็บองุ่น ตรวจดูองุ่นแต่ละเถา เพื่อเก็บพวกที่คลาดสายตาไป”
10
จะให้ข้าพเจ้าพูดและเตือนใครได้? ใครจะฟังข้าพเจ้า? หูของพวกเขาถูกอุด พวกเขาจึงไม่ได้ยิน พระวจนะขององค์พระผู้เป็นเจ้าระคายหูของพวกเขา พวกเขาจึงไม่อยากฟัง
11
แต่พระพิโรธขององค์พระผู้เป็นเจ้าก็สุมอยู่ที่ข้าพเจ้า สุดที่ข้าพเจ้าจะอัดอั้นไว้ “จงระบายออกมาเหนือเด็กๆ ตามท้องถนน เหนือกลุ่มคนหนุ่มที่มาชุมนุมกัน ทั้งสามีและภรรยาก็ไม่เว้น รวมถึงคนเฒ่าคนแก่ที่ร่วงโรยไป
12
บ้านเรือนของเขาจะตกเป็นของคนอื่น พร้อมทั้งที่นาและภรรยา เมื่อเรายื่นมือออก ต่อสู้ประชากรที่อาศัยอยู่ในแผ่นดินนี้” องค์พระผู้เป็นเจ้าประกาศดังนี้
13
“ตั้งแต่ผู้น้อยที่สุดจนถึงผู้ใหญ่ที่สุด ล้วนโลภมุ่งกำไร พวกผู้เผยพระวจนะและปุโรหิตก็ไม่ต่างกัน ล้วนโกหกหลอกลวง
14
พวกเขาทำแผลให้ประชากรของเรา ราวกับว่าไม่สาหัสรุนแรงเท่าไร พวกเขากล่าวว่า ‘สันติสุข สันติสุข’ ทั้งๆ ที่ไม่มีสันติสุข
15
พวกเขาละอายใจในความประพฤติอันน่าขยะแขยงของตนบ้างหรือเปล่า? เปล่าเลย พวกเขาไม่ละอายสักนิด ไม่รู้เลยว่าการมียางอายนั้นเป็นอย่างไร ฉะนั้นพวกเขาจะล้มลงในหมู่ผู้ที่ล้มลง เขาจะตกต่ำลงเมื่อเราลงโทษเขา” องค์พระผู้เป็นเจ้าตรัสดังนั้น
16
องค์พระผู้เป็นเจ้าตรัสว่า “จงยืนที่ทางแพร่งและมองดู จงถามถึงหนทางโบราณ จงถามหาหนทางที่ดีและดำเนินในทางนั้น แล้วเจ้าจะพบการพักสงบสำหรับจิตใจของเจ้า แต่เจ้าพูดว่า ‘เราจะไม่ยอมเดินทางสายนั้น’
17
เราตั้งยามไว้เหนือเจ้าและกล่าวว่า ‘ฟังเสียงแตรเถิด!’ แต่เจ้าพูดว่า ‘เราจะไม่ฟัง’
18
ฉะนั้นจงฟังให้ดี ประชาชาติทั้งหลาย เหล่าพยานเอ๋ย จงสังเกตสิ่งที่จะเกิดขึ้นกับเขา
19
แผ่นดินโลกเอ๋ย จงฟังเถิด เรากำลังนำภัยพิบัติมาเหนือชนชาตินี้ เป็นผลจากแผนชั่วของพวกเขาเอง เพราะพวกเขาไม่ยอมฟังถ้อยคำของเรา และได้ละทิ้งบทบัญญัติของเรา
20
เราแยแสอะไรกับเครื่องหอมจากเชบา หรือเครื่องเทศอันหอมหวลจากแดนไกล? เครื่องเผาบูชาของเจ้าไม่เป็นที่ยอมรับ เครื่องบูชาทั้งหลายของเจ้าไม่ได้ทำให้เราพอใจ”
21
ด้วยเหตุนี้องค์พระผู้เป็นเจ้าจึงตรัสว่า “เราจะตั้งเครื่องกีดขวางไว้ต่อหน้าชนชาตินี้ ซึ่งจะทำให้ทั้งผู้เป็นบิดาและผู้เป็นบุตรสะดุดล้ม เพื่อนบ้านและมิตรสหายจะพินาศ”
22
องค์พระผู้เป็นเจ้าตรัสว่า “ดูเถิด กองทัพจะมา จากดินแดนทางเหนือ ชนชาติยิ่งใหญ่กำลังถูกเร่งเร้า จากทุกมุมโลก
23
พวกเขามีทั้งธนูและหอก โหดเหี้ยมและไร้ความเมตตา เสียงควบม้าของพวกเขา เหมือนเสียงทะเลคำราม พวกเขายกกระบวนทัพมา เพื่อโจมตีเจ้า ธิดาแห่งศิโยนเอ๋ย”
24
เราได้ยินกิตติศัพท์เลื่องลือเกี่ยวกับกองทัพ ของเขา แขนขาของเราก็หมดเรี่ยวหมดแรง ความทุกข์ทรมานเกาะกุมเรา เราเจ็บปวดเหมือนผู้หญิงที่กำลังคลอดลูก
25
อย่าออกไปที่ทุ่งนา หรือเดินตามถนน เพราะศัตรูถือดาบพร้อมที่จะสังหาร และไม่ว่าจะหันไปทางไหนก็มีแต่ความสยดสยอง
26
พี่น้องร่วมชาติเอ๋ย จงสวมเสื้อผ้ากระสอบ และเกลือกกลิ้งอยู่ในกองขี้เถ้าเถิด จงร้องไห้คร่ำครวญอย่างรันทดขมขื่น เหมือนสูญเสียลูกชายคนเดียวที่มีอยู่ เพราะในทันทีทันใด ผู้ทำลายล้างจะยกมาโจมตีเรา
27
“เราได้ทำให้เจ้าเป็นนักวิเคราะห์แร่ และประชากรของเราเป็นสินแร่ เพื่อเจ้าจะสังเกต และทดสอบวิถีทางต่างๆ ของพวกเขา
28
พวกเขาล้วนเป็นนักกบฏดื้อด้าน เที่ยวนินทาว่าร้ายไปทั่ว พวกเขาเป็นเหมือนทองสัมฤทธิ์และเหล็ก ล้วนประพฤติตัวเสื่อมทราม
29
สูบลมก็สูบอย่างดุเดือด เพื่อให้ไฟเผาตะกั่วให้หมดไป แต่การถลุงก็เปล่าประโยชน์ คนชั่วไม่ถูกหลอมชำระให้บริสุทธิ์ได้เลย
30
พวกเขาจะได้ชื่อว่าเป็น ‘เงินที่ถูกทิ้งแล้ว’ เพราะองค์พระผู้เป็นเจ้าได้ทรงละทิ้งพวกเขาแล้ว”
← Chapter 5
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 29
Chapter 30
Chapter 31
Chapter 32
Chapter 33
Chapter 34
Chapter 35
Chapter 36
Chapter 37
Chapter 38
Chapter 39
Chapter 40
Chapter 41
Chapter 42
Chapter 43
Chapter 44
Chapter 45
Chapter 46
Chapter 47
Chapter 48
Chapter 49
Chapter 50
Chapter 51
Chapter 52
Chapter 7 →
All chapters:
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31
32
33
34
35
36
37
38
39
40
41
42
43
44
45
46
47
48
49
50
51
52