Proverbs 10

Thai Bible (TNCV) 2007 - New Contemporary Version (พระคริสตธรรมคัมภีร์ไทย ฉบับอมตธรรมร่วมสมัย)

← Chapter 9 Jump to: Chapter 11 →

1สุภาษิตของโซโลมอนมีดังนี้ ลูกฉลาดทำให้พ่อสุขใจยินดี ส่วนลูกโง่เขลาทำให้แม่เศร้าใจ

2ทรัพย์สมบัติที่ได้มาอย่างทุจริตนั้นไม่จีรังยั่งยืน แต่ความชอบธรรมช่วยกอบกู้ให้พ้นจากความตาย

3องค์พระผู้เป็นเจ้าไม่ทรงปล่อยให้คนชอบธรรมหิวโหย และไม่ทรงปล่อยให้คนชั่วร้ายสมปรารถนา

4มือที่เกียจคร้านทำให้ยากจน ส่วนมือที่ขยันหมั่นเพียรทำให้มั่งคั่ง

5ผู้ที่สะสมพืชผลในฤดูร้อนเป็นลูกที่รอบคอบ ส่วนผู้ที่หลับใหลในฤดูเก็บเกี่ยวเป็นลูกที่ทำให้ขายหน้า

6พระพรอยู่เหนือศีรษะของคนชอบธรรม แต่ความทารุณโหดร้ายไหลท่วมปากของคนชั่ว

7ชื่อของคนชอบธรรมจะใช้เป็นคำอวยพร แต่ชื่อของคนชั่วจะเสื่อมเสียไป

8จิตใจที่ฉลาดจะรับคำสั่งสอน ส่วนคนโง่พูดพล่อยๆ ก็ถึงแก่หายนะ

9คนที่เดินอยู่ในทางเที่ยงตรงจะเดินอย่างมั่นคง ส่วนคนที่เดินอยู่ในทางคดจะถูกเปิดโปง

10ผู้ที่ขยิบตาอย่างมีเลศนัยสร้างความเดือดร้อน และคนโง่พูดพล่อยๆ ก็ถึงแก่หายนะ

11ปากของคนชอบธรรมเป็นบ่อน้ำพุซึ่งให้ชีวิต แต่ปากของคนชั่วซุกซ่อนความโหดร้ายทารุณ

12ความเกลียดชังยั่วยุให้เกิดความแตกแยก แต่ความรักบดบังความผิดทั้งมวล

13สติปัญญาพบได้จากริมฝีปากของผู้มีวิจารณญาณ ส่วนไม้เรียวมีไว้หวดหลังคนไร้สามัญสำนึก

14คนฉลาดสั่งสมความรู้ แต่ปากของคนโง่นำไปสู่ความย่อยยับ

15ความมั่งคั่งของคนรวยเป็นเหมือนป้อมปราการของเขา ส่วนความยากจนเป็นหายนะของคนจน

16คนชอบธรรมได้ชีวิตเป็นค่าจ้าง ส่วนคนชั่วได้ความบาปและความตายเป็นสมบัติ

17ผู้ที่รับฟังคำสั่งสอนก็สำแดงทางสู่ชีวิต ส่วนผู้ที่ไม่แยแสคำตักเตือนก็พาคนอื่นหลงผิด

18ผู้ที่ซ่อนเร้นความเกลียดชังมีริมฝีปากที่โกหก ผู้ที่กระพือคำนินทาว่าร้ายเป็นคนโง่

19ไม่อาจหยุดความบาปได้ด้วยการพูดมาก ผู้ที่รู้จักยั้งลิ้นของตนก็เป็นคนฉลาด

20ลิ้นของคนชอบธรรมคือเงินเนื้อดี ส่วนจิตใจของคนชั่วก็ไม่ค่อยมีค่า

21ริมฝีปากของคนชอบธรรมหล่อเลี้ยงคนมากมาย แต่คนโง่ตายเพราะขาดสามัญสำนึก

22พระพรขององค์พระผู้เป็นเจ้านำความมั่งคั่งมาให้ และไม่ได้ทรงแถมความทุกข์ร้อนมาด้วย

23คนโง่เพลิดเพลินกับการทำชั่ว แต่ผู้มีความเข้าใจเพลิดเพลินในสติปัญญา

24สิ่งที่คนชั่วหวาดกลัวจะมาถึงเขา ส่วนสิ่งที่คนชอบธรรมปรารถนาจะบรรลุผล

25เมื่อมรสุมพัดกระหน่ำ คนชั่วร้ายก็สิ้นไป แต่คนชอบธรรมยืนหยัดมั่นคงเป็นนิตย์

26เหมือนน้ำส้มกับฟัน และควันกับตา คนเกียจคร้านก็ทำให้ผู้ที่ใช้งานเขาขัดเคืองเช่นนั้น

27ความยำเกรงองค์พระผู้เป็นเจ้าต่อชีวิตให้ยืนยาว แต่ปีเดือนของคนชั่วถูกตัดทอน

28ความหวังของคนชอบธรรมจบลงด้วยความปีติยินดี ส่วนความหวังทั้งสิ้นของคนชั่วก็สูญเปล่า

29ทางขององค์พระผู้เป็นเจ้าเป็นป้อมปราการของคนไร้ที่ติ แต่เป็นความหายนะของคนชั่ว

30คนชอบธรรมจะไม่มีวันถูกถอนรากถอนโคน ส่วนคนชั่วร้ายจะอยู่บนโลกได้ไม่นาน

31ปากของคนชอบธรรมให้ปัญญา แต่ลิ้นที่ปลิ้นปล้อนจะถูกตัดออก

32ริมฝีปากของคนชอบธรรมรู้ว่าอะไรเหมาะสม ส่วนปากของคนชั่วรู้แต่สิ่งที่ตลบตะแลง

← Chapter 9 Jump to: Chapter 11 →