Proverbs 26

Thai Bible (TNCV) 2007 - New Contemporary Version (พระคริสตธรรมคัมภีร์ไทย ฉบับอมตธรรมร่วมสมัย)

← Chapter 25 Jump to: Chapter 27 →

1เกียรติยศไม่คู่ควรกับคนโง่ ก็เหมือนหิมะในฤดูร้อนหรือฝนในฤดูเก็บเกี่ยว

2คำแช่งด่าที่ไร้เหตุก็ไม่ส่งผล ก็เหมือนนกกระจอกหรือนกนางแอ่นบินร่อนไปมาไร้จุดหมาย

3แส้สำหรับม้า บังเหียนสำหรับลา และไม้เรียวสำหรับหลังของคนโง่!

4อย่าตอบคนโง่ด้วยความโง่ของเขา มิฉะนั้นเจ้าเองจะเป็นเหมือนเขา

5จงตอบคนโง่ด้วยความโง่ของเขา มิฉะนั้นเขาจะคิดว่าตนเองฉลาด

6วางใจคนโง่ให้เป็นทูตส่งสาร ก็เหมือนตัดเท้าออกหรือดื่มยาพิษ

7ภาษิตในปากของคนโง่ ก็เหมือนขาพิการที่ใช้การไม่ได้

8การให้เกียรติคนโง่ ก็เหมือนผูกหินติดกับสลิง

9ภาษิตในปากของคนโง่ ก็เหมือนพุ่มหนามในมือของคนขี้เมา

10ผู้ที่จ้างคนโง่หรือใครก็ได้ที่ผ่านไปมา ก็เหมือนนักธนูที่ยิงกราดไปมา

11สุนัขหวนกลับไปหาสิ่งที่มันสำรอกออกมาฉันใด คนโง่ก็กลับไปทำสิ่งโง่เขลาซ้ำซากฉันนั้น

12เจ้าเห็นพวกคนที่คิดว่าตัวเองฉลาดไหม ยังมีความหวังในคนโง่มากกว่าพวกเขาเสียอีก

13คนเกียจคร้านพูดว่า “มีสิงโตอยู่ที่ถนน มีสิงห์ร้ายเดินไปมาตามท้องถนน!”

14ประตูเปิดปิดไปมาที่บานพับฉันใด คนเกียจคร้านก็พลิกตัวไปมาอยู่บนเตียงฉันนั้น

15คนเกียจคร้านแช่มือคาอยู่ในชาม ขี้เกียจเกินกว่าจะหยิบอาหารใส่ปากตนเอง

16คนเกียจคร้านคิดว่าตัวเองฉลาด กว่าคนเจ็ดคนที่ตอบอย่างมีเหตุมีผล

17การแส่เข้าไปกลางวงวิวาทที่ไม่ใช่ธุระของตน เปรียบเหมือนคนที่กระชากหูสุนัขจรจัด

18เหมือนคนบ้าที่กราดยิงลูกศรเพลิง หรือลูกศรอาบยาพิษ

19คนที่โกหกหลอกลวงเพื่อนบ้าน แล้วแก้ตัวว่า “ฉันล้อเล่นน่ะ!” ก็เป็นเช่นนั้น

20เมื่อไม่มีฟืน ไฟก็ดับฉันใด เมื่อไม่มีการซุบซิบนินทา การทะเลาะวิวาทก็สงบลงฉันนั้น

21คนชอบทะเลาะก่อเรื่องวิวาทได้ง่ายดาย เหมือนถ่านแดงพร้อมลุกเป็นเพลิง และฟืนพร้อมลุกเป็นไฟ

22ถ้อยคำซุบซิบนินทาเหมือนอาหารโอชะ เข้าไปยังส่วนลึกที่สุดของคนเรา

23ริมฝีปากที่พูดจารื่นหูจากจิตใจชั่วร้าย ก็เหมือนขี้แร่เงินเคลือบเครื่องปั้นดินเผา

24ศัตรูผู้เกลียดชังอำพรางตนเองด้วยริมฝีปากของเขา แต่ใจของเขาเต็มไปด้วยความหลอกลวง

25ถึงจะพูดจาน่าฟัง ก็อย่าไปไว้ใจเขา เพราะในใจของเขาเต็มไปด้วยความชั่วร้ายที่น่าชิงชัง

26เขาเสแสร้งปกปิดความเกลียดชังของตน แต่ในที่สุดความชั่วของเขาจะถูกเปิดโปงในที่ประชุม

27ผู้ใดขุดหลุมพราง ผู้นั้นจะตกลงไปเอง ผู้ใดกลิ้งหินออกมา มันจะกลิ้งกลับไปทับผู้นั้นเอง

28ลิ้นที่มุสาก็เกลียดชังผู้ที่มันทำร้าย และปากที่พูดจารื่นหูก็สร้างความพินาศ

← Chapter 25 Jump to: Chapter 27 →