Proverbs 15

Thai Bible (TNCV) 2007 - New Contemporary Version (พระคริสตธรรมคัมภีร์ไทย ฉบับอมตธรรมร่วมสมัย)

← Chapter 14 Jump to: Chapter 16 →

1คำตอบอ่อนหวานช่วยระงับความโกรธ แต่ถ้อยคำเผ็ดร้อนยั่วโทสะ

2ลิ้นของคนฉลาดส่งเสริมความรู้ แต่ปากของคนโง่พรั่งพรูความโง่ออกมา

3พระเนตรขององค์พระผู้เป็นเจ้าอยู่ทุกหนทุกแห่ง ทรงจับตาดูทั้งคนชั่วและคนดี

4ถ้อยคำที่ช่วยเยียวยาเป็นต้นไม้แห่งชีวิต แต่ลิ้นที่ตลบตะแลงทำให้จิตใจแตกสลาย

5คนโง่ดูหมิ่นคำสั่งสอนของพ่อแม่ ผู้ที่รับฟังคำตักเตือนแสดงถึงความฉลาด

6บ้านของคนชอบธรรมมีทรัพย์มหาศาล แต่รายได้ของคนชั่วคือความล่มจม

7ปากของคนฉลาดเผยแพร่ความรู้ แต่จิตใจของคนโง่ไม่ซื่อตรง

8องค์พระผู้เป็นเจ้าทรงชิงชังเครื่องบูชาของคนชั่ว แต่พอพระทัยคำอธิษฐานของคนชอบธรรม

9องค์พระผู้เป็นเจ้าทรงชิงชังวิถีทางของคนชั่ว แต่ทรงรักผู้ที่ติดตามความชอบธรรม

10ผู้ที่ละทิ้งทางแห่งชีวิตจะถูกลงโทษแสนสาหัส ผู้ที่เกลียดชังคำตักเตือนจะพบความตาย

11แม้แดนมรณาและแดนพินาศก็ประจักษ์แจ้งต่อองค์พระผู้เป็นเจ้า จิตใจมนุษย์จะยิ่งกว่านั้นสักเท่าใด!

12คนชอบเยาะเย้ยไม่ชอบการตักเตือน เขาจึงไม่ไปหาคนฉลาด

13จิตใจที่เป็นสุขทำให้หน้าตาสดใส จิตใจที่ร้าวรานทำให้ดวงวิญญาณแหลกสลาย

14ใจสุขุมใฝ่หาความรู้ แต่คนโง่กินความโง่เป็นอาหาร

15ทุกวันของผู้ทุกข์ใจล้วนแต่เลวร้าย แต่จิตใจร่าเริงมีงานฉลองไม่ขาดสาย

16มีน้อยแต่ยำเกรงองค์พระผู้เป็นเจ้า ดีกว่ามีมากแต่เดือดร้อนวุ่นวาย

17ได้กินผักนิดเดียวในที่ซึ่งมีความรัก ดีกว่ากินเนื้อวัวขุนพร้อมกับความเกลียดชัง

18คนใจร้อนสร้างความแตกแยก แต่คนใจเย็นยุติการวิวาท

19ทางของคนเกียจคร้านมีแต่ขวากหนาม แต่วิถีของคนเที่ยงธรรมราบรื่น

20บุตรที่ฉลาดทำให้พ่อสุขใจ แต่บุตรที่โง่เขลาดูหมิ่นแม่ของตน

21คนไร้สามัญสำนึกชื่นชอบความโง่เขลา แต่คนที่มีความเข้าใจรักษาทางของตนให้ตรง

22ขาดคำปรึกษาแผนงานต่างๆ ก็ล้มเหลว แต่มีที่ปรึกษาหลายคนทำให้ประสบผลสำเร็จ

23ผู้ให้คำตอบที่เหมาะสมก็พบความยินดี ถ้อยคำที่ถูกกาลเทศะก็ดีเหลือหลาย

24เส้นทางชีวิตของคนสุขุมรอบคอบนำขึ้นสู่เบื้องบน เพื่อป้องกันไม่ให้ดิ่งลงสู่หลุมฝังศพ

25องค์พระผู้เป็นเจ้าทรงรื้อบ้านของคนหยิ่งยโส แต่ทรงปักเขตที่ดินให้หญิงม่าย

26องค์พระผู้เป็นเจ้าทรงชิงชังแผนการของคนชั่ว แต่พอพระทัยถ้อยคำที่เหมาะสมดีงาม

27คนโลภทำให้ครอบครัวเดือดร้อน แต่คนที่ชิงชังสินบนจะมีชีวิตอยู่

28คนชอบธรรมชั่งใจก่อนตอบ แต่ปากของคนชั่วพรั่งพรูคำชั่วออกมา

29องค์พระผู้เป็นเจ้าทรงอยู่ห่างไกลคนชั่วร้าย แต่ทรงสดับฟังคำอธิษฐานของคนชอบธรรม

30แววตาสดใสของผู้ส่งข่าวทำให้จิตใจยินดี และข่าวดีทำให้กายใจแข็งแรง

31ผู้ที่ฟังคำตักเตือนซึ่งให้ชีวิต จะอยู่ร่วมกับคนฉลาดอย่างสบายใจ

32ผู้ที่ละเลยคำสั่งสอนก็ดูหมิ่นตนเอง แต่ผู้ที่รับฟังคำตักเตือนก็ได้ความเข้าใจ

33ความยำเกรงองค์พระผู้เป็นเจ้าคือคำสอนที่ให้ปัญญา และความถ่อมใจนำหน้าเกียรติยศ

← Chapter 14 Jump to: Chapter 16 →