Proverbs 8

Thai Bible (TNCV) 2007 - New Contemporary Version (พระคริสตธรรมคัมภีร์ไทย ฉบับอมตธรรมร่วมสมัย)

← Chapter 7 Jump to: Chapter 9 →

1ปัญญาไม่ได้ส่งเสียงเรียกอยู่หรือ? ความเข้าใจไม่ได้ร้องเรียกอยู่หรือ?

2ปัญญายืนอยู่บนที่สูง ริมทางเดิน และตรงทางแยก

3ปัญญาร้องเสียงดัง อยู่ที่ข้างประตูเข้าเมืองว่า

4“มนุษย์ทั้งหลายเอ๋ย เราร้องเรียกพวกเจ้า เราป่าวร้องแก่มนุษย์ทั้งปวง

5เจ้าคนอ่อนต่อโลก จงมีความสุขุมรอบคอบ เจ้าคนโง่ จงใส่ใจในสิ่งนี้

6ฟังเถิด เรามีเรื่องสำคัญมากจะบอก เราเอ่ยปากเพื่อกล่าวสิ่งที่ถูกต้อง

7ปากของเรากล่าวความจริง ริมฝีปากของเราชิงชังความชั่ว

8วาจาทั้งสิ้นของเราเที่ยงธรรม ไม่มีการลดเลี้ยวหรือบิดเบือน

9คำพูดของเราตรงไปตรงมาสำหรับผู้มีความเข้าใจ และถูกทำนองคลองธรรมสำหรับผู้มีความรู้

10จงเลือกคำสอนของเราแทนที่จะเลือกเงิน เลือกความรู้แทนที่จะเลือกทองเนื้อเก้า

11เพราะปัญญาสูงค่ากว่าทับทิม สิ่งที่เจ้าปรารถนาไม่มีอะไรเปรียบกับนางได้

12“เรา ปัญญา อยู่คู่ความสุขุมรอบคอบ เรามีความรู้และความเฉลียวฉลาด

13ความยำเกรงองค์พระผู้เป็นเจ้าคือการเกลียดชังความชั่ว เราชิงชังความหยิ่งยโส ความจองหอง การประพฤติชั่ว และวาจาตลบตะแลง

14คำปรึกษาและดุลยพินิจเป็นของเรา เรามีความเข้าใจและอำนาจ

15โดยเรา บรรดากษัตริย์จึงครอบครอง และชนชั้นปกครองก็ตรากฎหมายที่ยุติธรรม

16โดยเรา บรรดาเจ้านายจึงปกครอง และบรรดาขุนนาง คือคนทั้งปวงที่ปกครองอยู่ในโลก

17เรารักผู้ที่รักเรา คนที่เสาะหาเราก็พบเรา

18ทรัพย์สมบัติและเกียรติยศอยู่กับเรา ความมั่งคั่งและความเจริญรุ่งเรืองอันยั่งยืนด้วย

19ผลของเราดียิ่งกว่าทองแท้ สิ่งที่เราให้ล้ำค่ายิ่งกว่าเงินบริสุทธิ์

20เราดำเนินในวิถีแห่งความชอบธรรม ตามเส้นทางแห่งความยุติธรรม

21เราให้ความมั่งคั่งเป็นมรดกแก่ผู้ที่รักเรา ทำให้คลังสมบัติของเขาเต็มบริบูรณ์

22“องค์พระผู้เป็นเจ้าได้ทรงให้กำเนิดเราเป็นสิ่งแรกก่อนสิ่งอื่นที่พระองค์ทรงกระทำ ก่อนบรรดาพระราชกิจของพระองค์ตั้งแต่ครั้งโบราณ

23ตั้งแต่โบราณกาลเราถูกสร้างขึ้น ตั้งแต่ปฐมกาลก่อนที่โลกนี้จะเกิดขึ้น

24เราถือกำเนิดตั้งแต่ยังไม่มีมหาสมุทร ก่อนน้ำพุพุ่งขึ้นมาสู่ผิวโลก

25ก่อนภูเขาและเนินเขาถูกสร้างขึ้น เราก็เกิดแล้ว

26ก่อนที่พระเจ้าทรงสร้างโลกและท้องทุ่ง ก่อนผงธุลีใดๆ ของโลก

27เราอยู่ที่นั่น เมื่อพระองค์ทรงสถาปนาฟ้าสวรรค์ เมื่อพระองค์ทรงกำหนดเส้นขอบฟ้าบนพื้นผิวของมหาสมุทร

28เมื่อพระองค์ทรงวางตำแหน่งของเมฆเบื้องบน และทรงกำหนดตาน้ำแห่งห้วงบาดาล

29เมื่อพระองค์ทรงขีดพรมแดนของทะเล เพื่อไม่ให้น้ำล้ำเขตตามพระบัญชาของพระองค์ และเมื่อพระองค์ทรงปักผังวางฐานรากของโลก

30ในตอนนั้นเราอยู่เคียงข้างพระองค์ตลอดเวลา เปี่ยมด้วยความปีติยินดีวันแล้ววันเล่า ชื่นชมยินดีอยู่ต่อหน้าพระองค์เสมอ

31ชื่นชมยินดีกับโลกที่พระองค์ทรงสร้าง และเปรมปรีดิ์ในมนุษยชาติ

32“ดังนั้นลูกเอ๋ย จงฟังเรา ความสุขมีแก่ผู้ที่รักษาวิถีทางของเรา

33จงฟังคำสอนของเรา แล้วจงฉลาดขึ้น อย่าเพิกเฉยละเลย

34ความสุขมีแก่ผู้ที่ฟังเรา เฝ้ารอเราทุกวันที่ริมประตู คอยท่าที่หน้าบ้านของเรา

35เพราะผู้ใดก็ตามที่พบเราย่อมพบชีวิต และได้รับความโปรดปรานจากองค์พระผู้เป็นเจ้า

36ส่วนผู้ที่พลาดจากเราก็ทำร้ายตัวเอง ทุกคนที่เกลียดเราก็รักความตาย”

← Chapter 7 Jump to: Chapter 9 →