Proverbs 21

Thai Bible (TNCV) 2007 - New Contemporary Version (พระคริสตธรรมคัมภีร์ไทย ฉบับอมตธรรมร่วมสมัย)

← Chapter 20 Jump to: Chapter 22 →

1พระทัยของกษัตริย์อยู่ในพระหัตถ์ขององค์พระผู้เป็นเจ้าเป็นเหมือนธารน้ำไหล ซึ่งพระเจ้าทรงนำไปสู่คนทั้งปวงที่พระองค์พอพระทัย

2ทางทั้งสิ้นของมนุษย์ก็ดูถูกต้องในสายตาของเขา แต่องค์พระผู้เป็นเจ้าทรงประเมินจิตใจ

3การทำสิ่งที่ถูกต้องและยุติธรรม เป็นที่ปรารถนาขององค์พระผู้เป็นเจ้ายิ่งกว่าเครื่องบูชา

4ตาเย่อหยิ่งและใจผยองคือทุ่งนาที่ไม่ได้หว่านไถของคนชั่ว ทั้งสองสิ่งนี้ล้วนเป็นบาป

5แผนงานของคนขยันนำมาซึ่งผลกำไร เช่นเดียวกับที่ความรีบร้อนนำมาซึ่งความขัดสน

6ทรัพย์สินที่ได้มาจากลิ้นโป้ปด คือหมอกควันที่จางหาย และกับดักมรณะ

7ความอำมหิตของคนชั่วจะลากพวกเขาไปสู่หายนะ เพราะเขาไม่ยอมทำสิ่งที่ถูกต้อง

8วิถีทางของผู้ทำผิดนั้นคดเคี้ยว ส่วนความประพฤติของผู้บริสุทธิ์นั้นเที่ยงตรง

9อยู่ที่มุมดาดฟ้า ดีกว่าอยู่ร่วมชายคากับภรรยาที่ชอบหาเรื่อง

10คนชั่วปรารถนาชั่ว เพื่อนบ้านไม่เคยได้รับความเมตตาจากเขา

11เมื่อคนชอบเยาะเย้ยถูกลงโทษ คนอ่อนต่อโลกก็เกิดปัญญา เมื่อฟังคนฉลาด เขาก็ได้ความรู้

12องค์ผู้ทรงธรรม จับตาดูบ้านของคนชั่ว และฉุดคนชั่วลงสู่หายนะ

13คนที่ปิดหูจากเสียงร่ำร้องของคนจน ก็จะร่ำร้องและไม่ได้รับคำตอบเช่นกัน

14ของกำนัลที่แอบให้ก็ช่วยบรรเทาความโกรธ สินบนซึ่งซุกอยู่ในกระเป๋าก็ช่วยลดหย่อนผ่อนโทษร้ายแรง

15การผดุงความยุติธรรมทำให้ผู้ชอบธรรมชื่นชมยินดี แต่ทำให้ผู้ทำชั่วขวัญหนีดีฝ่อ

16คนที่เตลิดไปจากทางแห่งความเข้าใจ จะจบลงในหมู่คนตาย

17ผู้ที่รักความสนุกสนานจะยากจน ผู้ที่รักเหล้าองุ่นและน้ำมันมะกอกจะไม่มีวันร่ำรวย

18คนชั่วจะกลายเป็นค่าไถ่ให้คนชอบธรรม คนไม่ซื่อสัตย์เป็นค่าไถ่ให้คนเที่ยงธรรม

19อาศัยอยู่ในถิ่นกันดาร ดีกว่าอยู่กับภรรยาอารมณ์ร้ายชอบทะเลาะ

20คนฉลาดเก็บข้าวปลาอาหารชั้นเลิศ ไว้ในคลัง แต่คนโง่กินล้างกินผลาญสิ่งที่มีจนหมด

21ผู้ที่ติดตามความชอบธรรมและความรัก ย่อมพบชีวิต ความเจริญรุ่งเรือง และเกียรติ

22คนฉลาดสามารถโจมตีเมืองของคนที่มีกำลัง และทลายที่มั่นซึ่งเขาไว้วางใจ

23ผู้ที่ระวังปากและลิ้นของตน ก็ปกป้องตนให้พ้นจากหายนะ

24คนเย่อหยิ่ง คนจองหอง มีชื่อว่า “นักเยาะเย้ย” เขาทำตัวยโสโอหัง

25ความอยากของคนเกียจคร้านฆ่าตัวเขาเอง เพราะเขาไม่ยอมลงมือทำงาน

26เขาอยากได้โน่นอยากได้นี่อยู่วันยังค่ำ แต่คนชอบธรรมเอื้อเฟื้อเผื่อแผ่

27เครื่องบูชาของคนชั่วนั้นน่าชิงชัง โดยเฉพาะเมื่อเขานำมาด้วยเจตนาชั่ว!

28ผู้ให้คำพยานเท็จจะพินาศ แต่คนที่ตั้งใจฟังจะเป็นพยานที่เชื่อถือได้เสมอ

29คนชั่วดื้อดึงถือดี ส่วนคนเที่ยงธรรมไตร่ตรองถึงวิถีทางของตน

30ไม่มีสติปัญญา หรือวิจารณญาณ หรือแผนการใดๆ ที่ต่อต้านพระประสงค์ขององค์พระผู้เป็นเจ้าได้

31ม้าเตรียมพร้อมไว้สำหรับศึกสงคราม แต่ชัยชนะอยู่ที่องค์พระผู้เป็นเจ้า

← Chapter 20 Jump to: Chapter 22 →